Xonvea 10 mg + 10 mg tabletki dojelitowe

1  tabl. dojelitowa zawiera 10 mg wodorobursztynianu doksylaminy i 10 mg chlorowodorku pirydoksyny. Preparat zawiera czerwień Allura AC lak glinowy (E129).

Wodorobursztynian doksylaminy (lek przeciwhistaminowy) i chlorowodorek pirydoksyny (witamina B₆) wykazują działanie zmniejszające nudności i działanie przeciwwymiotne. Wodorobursztynian doksylaminy jest pochodną etanoloaminy, lekiem przeciwhistaminowym pierwszej generacji, który kompetycyjnie, odwracalnie i niespecyficznie blokuje receptory H₁. Jest również niespecyficznym antagonistą, blokującym inne receptory, takie jak ośrodkowe lub obwodowe receptory muskarynowe. Działanie przeciwwymiotne doksylaminy jest również związane z blokowaniem ośrodkowych receptorów cholinergicznych i receptorów H₁, choć mechanizm tego działania nie jest znany. Chlorowodorek pirydoksyny, witamina rozpuszczalna w wodzie, jest przekształcany do pirydoksalu, pirydoksaminy, 5`-fosforanu pirydoksalu i 5`-fosforanu pirydoksaminy. Głównym czynnym metabolitem o działaniu przeciwwymiotnym jest 5`-fosforan pirydoksalu, jednak również inne metabolity przyczyniają się do aktywności biologicznej. Nie ustalono mechanizmu działania skojarzenia wodorobursztynianu doksylaminy i chlorowodorku pirydoksyny w leczeniu nudności i wymiotów w ciąży. Doksylamina i pirydoksyna wchłaniają się z przewodu pokarmowego, głównie z jelita czczego. C<sub>max</sub> dla doksylaminy i pirydoksyny osiągane są odpowiednio w ciągu 7,5 i 5,5 h. Spożyty pokarm opóźnia wchłanianie zarówno doksylaminy, jak i pirydoksyny. Opóźnienie to powoduje zmniejszenie maksymalnego stężenia doksylaminy, ale nie ma wpływu na stopień wchłaniania. Pirydoksyna silnie wiąże się z białkami, głównie z albuminami; jej główny aktywny metabolit 5`-fosforan pirydoksalu (PLP) odpowiada za co najmniej 60% stężenia krążącej w organizmie witaminy B₆. Doksylamina jest metabolizowana w wątrobie w drodze N-dealkilację do jej głównych metabolitów: N-desmetylo-doksyloaminy i N,N-didesmetylodoksyloaminy. Pirydoksyna jest prolekiem metabolizowanym głównie w wątrobie. Główne metabolity doksylaminy, N-desmetylo-doksyloamina i N,N-didesmetylodoksyloamina, są wydalane przez nerki. Końcowy okres półtrwania eliminacji doksylaminy i pirydoksyny wynosi odpowiednio 12,6 h i 0,4 h.

Objawowe leczenie nudności i wymiotów u kobiet w ciąży (NVP), które nie reagują na niefarmakologiczne metody leczenia. Ograniczenia dotyczące stosowania: nie przeprowadzono badań dotyczących jednoczesnego stosowania doksylaminy i pirydoksyny w przypadku niepowściągliwych wymiotów ciężarnych.

Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Jednoczesne stosowanie z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO). Jednoczesne stosowanie z silnymi inhibitorami izoenzymów CYP450. Porfiria.

Lek jest przeznaczony do stosowania u kobiet w ciąży. Duża ilość danych dotyczących kobiet w ciąży (dane dotyczące ponad 1000 zakończonych ciąż) wskazuje na brak wpływu wodorobursztynianu doksylaminy i chlorowodorku pirydoksyny na występowanie wad rozwojowych i toksyczności dla płodu i (lub) noworodka. Nie zaleca się stosowania leku podczas karmienia piersią. Należy podjąć decyzję czy przerwać karmienie piersią czy przerwać leczenie, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki.

Doustnie: zalecana dawka początkowa to 2 tabl. przed snem (Dzień 1.). Jeśli następnego dnia ta dawka odpowiednio łagodzi objawy, pacjentka może kontynuować przyjmowanie 2 tabl. przed snem. Jeśli jednak objawy utrzymują się do popołudnia dnia 2., pacjentka powinna przyjąć zwykle stosowaną dawkę 2 tabl. przed snem (Dzień 2.), a w dniu 3. przyjąć 3 tabl. (1 tabl. rano i 2 tabl. przed snem). Jeśli te 3 tabl. nie zapewniają odpowiedniej kontroli objawów w dniu 3., pacjentka może przyjmować 4 tabl., począwszy od dnia 4. (1 tabl. rano, 1 tabl. po południu i 2 tabl. przed snem). Maksymalna zalecana dawka dobowa to 4 tabl. (1 rano, 1 po południu i 2 przed snem). Lek należy przyjmować regularnie każdego dnia, a nie w razie potrzeby. W miarę postępu ciąży należy ponownie ocenić konieczność dalszego stosowania preparatu. Zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki preparatu, aby zapobiec nagłemu nawrotowi nudności i wymiotów związanych z ciążą. Szczególne grupy pacjentów. Nie przeprowadzono badań farmakokinetycznych u pacjentek z zaburzeniami czynności wątroby - zaleca się jednak ostrożność, ze względu na możliwe zmniejszenie metabolizmu; może być konieczne dostosowanie dawki. Nie przeprowadzono badań farmakokinetycznych u pacjentek z zaburzeniami czynności nerek - zaleca się ostrożność, ze względu na możliwą kumulację metabolitów; może być konieczne dostosowanie dawki. Ze względu na brak danych klinicznych, leku nie należy stosować u dzieci w wieku poniżej 18 lat. Sposób podania. Lek należy zażywać na czczo, popijając tabletki szklanką wody. Tabl. dojelitowe należy połykać w całości, nie należy ich kruszyć, dzielić ani żuć.

Ze względu na właściwości antycholinergiczne preparatu, należy go stosować ostrożnie u pacjentek ze zwiększonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym, jaskrą z wąskim kątem przesączania, chorobą wrzodową powodującą zwężenie przewodu pokarmowego, niedrożnością odźwiernikowo-dwunastniczą i niedrożnością ujścia pęcherza moczowego - choroby te mogą ulec nasileniu w wyniku działania antycholinergicznego leku. Stosować ostrożnie u pacjentek z astmą lub innymi zaburzeniami oddychania, takimi jak przewlekłe zapalenie oskrzeli i rozedma płuc. Wykazano, że leki przeciwhistaminowe zmniejszają objętość wydzieliny oskrzelowej i zwiększają jej lepkość, utrudniając tym samym odkrztuszanie. Może to prowadzić do zwężenia dróg oddechowych i nasilenia tych chorób. Ze względu na brak dostępnych danych preparat należy stosować ostrożnie u pacjentek z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek; jednakże, w przypadku zaburzeń czynności wątroby, metabolizm doksylaminy i pirydoksyny może być, teoretycznie, zmniejszony. W przypadku zaburzeń czynności nerek może, teoretycznie, dojść również do kumulacji metabolitów. Lek zawiera chlorowodorek pirydoksyny, analog witaminy B₆, dlatego należy dodatkowo ocenić stężenia witaminy B₆, pochodzącej z pożywienia i suplementów diety. Istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania doksylaminy i pirydoksyny w przypadku niepowściągliwych wymiotów ciężarnych - pacjentki z tą chorobą powinny być leczone przez specjalistę. Zaleca się wczesne rozpoczęcie leczenia porannych nudności, typowo związanych z ciążą, aby zapobiec ich progresji do niepowściągliwych wymiotów ciężarnych. Należy zachować ostrożność u pacjentek z niepowściągliwymi wymiotami ciężarnych, ponieważ nie badano tego połączenia u tych pacjentek. Nie odnotowano reakcji nadwrażliwości na światło w przypadku stosowania doksylaminy, jednak podczas stosowania niektórych leków przeciwhistaminowych obserwowano zwiększoną wrażliwość skóry na światło słoneczne z fotodermatozą; dlatego podczas leczenia należy unikać opalania się. Uspokajające leki przeciwhistaminowe z grupy etanoloamin, takie jak doksylamina, mogą maskować objawy ostrzegawcze uszkodzeń spowodowanych przez leki ototoksyczne, takie, jak antybiotyki aminoglikozydowe, karboplatyna, cisplatyna, chlorochina i erytromycyna. Należy zachować ostrożność u pacjentek z padaczką, ponieważ leki przeciwhistaminowe, powodowały czasem paradoksalne reakcje nadpobudliwości, nawet w dawkach terapeutycznych. Leki przeciwhistaminowe mogą nasilać objawy odwodnienia i udaru cieplnego, ze względu na zmniejszone pocenie się, spowodowane ich działaniem antycholinergicznym. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentek z zespołem wydłużonego odstępu QT, ponieważ niektóre leki przeciwhistaminowe mogą wydłużać odstęp QT, chociaż nie obserwowano tego działania w przypadku stosowania doksylaminy w dawkach terapeutycznych. Ostrożnie stosować w przypadku hipokaliemii lub innych zaburzeń elektrolitowych. Ryzyko nadużywania i uzależnienia od doksylaminy jest niewielkie. Należy uważnie monitorować występowanie objawów sugerujących nadużywanie lub uzależnienie, zwłaszcza u pacjentów ze skłonnościami do nadużywania leków w wywiadzie. Nie zaleca się stosowania leku u kobiet przyjmujących jednocześnie substancje działające depresyjnie na OUN, w tym alkohol. Lek może powodować senność ze względu na antycholinergiczne właściwości wodorobursztynianu doksylaminy. Każda tabletka zawiera 0,008 mg lak glinowy czerwieni Allura AC (E129), który może powodować reakcje alergiczne. Ponadto lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na jedną tabl., to znaczy uznaje się go za „wolny od sodu”.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Bardzo często: mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10 osób
• bardzo nasilona senność.

Często: mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 10 osób
• zawroty głowy
• uczucie zmęczenia
• suchość w jamie ustnej.

Częstość nieznana: częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych
• nadwrażliwość (reakcja alergiczna)
• uczucie niepokoju, trudności w zasypianiu (bezsenność), koszmary senne, uczucie dezorientacji
• bóle głowy lub migrena
• mrowienie, kłucie lub drętwienie skóry
• niepokój i potrzeba ciągłego ruchu
• drżenie, stan dezorientacji, drgawki lub pobudzenie
• problemy ze wzrokiem, niewyraźne widzenie lub podwójne widzenie
• dzwonienie w uszach (szumy uszne)
• zawroty głowy z uczuciem wirowania
• trudności w oddychaniu, kołatanie serca lub szybsze bicie serca
• uczucie pełności lub wzdęcia, bóle brzucha, zaparcia lub biegunka
• nadmierne pocenie się, reakcje skórne, takie jak swędzenie lub wysypka
• trudności lub ból podczas oddawania moczu
• dyskomfort w klatce piersiowej
• ogólny dyskomfort lub uczucie rozdrażnienia
• reakcje nadwrażliwości na światło
• trudności w oddychaniu (duszność)
• zaburzenia krwi, takie jak niedokrwistość hemolityczna
• zawroty głowy związane ze zmianą pozycji ciała
• zwiększona ilość wydzieliny w oskrzelach
• osłabienie
• obrzęki rąk i nóg.

Inne działania niepożądane zgłaszane dla leków należących do tej samej grupy co doksylamina
• Działanie antycholinergiczne (blokowanie czynności narządów, które odbierają impulsy
  nerwowe za pośrednictwem substancji zwanej acetylocholiną), które może powodować: suchość
  w jamie ustnej, nosie i gardle; trudności lub ból podczas oddawania moczu; zawroty głowy
  z uczuciem wirowania; problemy ze wzrokiem lub niewyraźne widzenie; podwójne widzenie
  (diplopia); dzwonienie lub szum w uszach (szumy uszne); zapalenie ucha wewnętrznego, które
  rozwija się w krótkim czasie (ostre zapalenie błędnika); trudności w zasypianiu (bezsenność);
  drżenie (drgawki) i nerwowość; uczucie rozdrażnienia; mimowolne powtarzające się ruchy
  twarzy (dyskineza twarzy). Ponadto, może wystąpić: uczucie ucisku w klatce piersiowej, gęsty
  śluz w oskrzelach (wydzielina oskrzelowa); wysoki, świszczący dźwięk oddechowy, często
  związany z trudnościami w oddychaniu (świszczący oddech); zatkany nos; zwiększone pocenie
  się i dreszcze; wczesne miesiączki; zaburzenia psychiczne takie, jak halucynacje, urojenia,
  dezorientacja i zaburzenia myślenia (psychoza toksyczna); bóle głowy; mrowienie, kłucie lub
  drętwienie skóry oraz zasłabnięcie.

• Rzadko zgłaszano małą liczbę białych krwinek (agranulocytoza), zmniejszenie ilości krwi
  w organizmie spowodowane zwiększonym niszczeniem krwinek (niedokrwistość
  hemolityczna), zmniejszenie liczby płytek krwi odpowiedzialnych za krzepnięcie
  (małopłytkowość), zmniejszenie liczby czerwonych, białych krwinek i płytek we krwi
  (pancytopenia) oraz zwiększenie apetytu, czasami ze zwiększeniem masy ciała.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C; 02-222 Warszawa; tel.: +48 22 49 21 301;
faks: +48 22 49 21 309; strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

Znane lub teoretyczne interakcje z lekami przeciwhistaminowymi z grupy etanoloamin. Leki antycholinergiczne (trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, IMAO, neuroleptyki) mogą nasilać toksyczność ze względu na ich dodatkowe działanie antycholinergiczne. Leki uspokajające (barbiturany, benzodiazepiny, leki przeciwpsychotyczne, opioidowe leki przeciwbólowe) mogą nasilać działanie nasenne. Leki przeciwnadciśnieniowe, działające depresyjnie na OUN (zwłaszcza metylodopa), ponieważ w skojarzeniu z lekami przeciwhistaminowymi mogą nasilać działanie uspokajające. Alkohol: w niektórych badaniach zgłaszano zwiększoną toksyczność, ze zmianami zdolności intelektualnych i psychomotorycznych; nie jest znany mechanizm tych zmian. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania hydroksymaślanu sodu z doksylaminą ze względu na istotne ośrodkowe działanie depresyjne. Uspokajające leki przeciwhistaminowe z grupy etanoloamin, takie jak doksylamina, mogą maskować objawy ostrzegawcze uszkodzeń spowodowanych przez leki ototoksyczne, takie jak antybiotyki aminoglikozydowe. Jednoczesne stosowanie leków przeciwhistaminowych z innymi lekami powodującymi nadwrażliwość na światło, takimi jak amiodaron, chinidyna, imipramina, doksepina, amitryptylina, gryzeofulwina, maleinian chlorofenaminy, piroksykam, furosemid, kaptopryl, może powodować addytywne działanie fotouczulające. Niektóre leki przeciwhistaminowe mogą wydłużać odstęp QT i chociaż nie obserwowano takiego działania w przypadku stosowania doksylaminy w dawkach leczniczych, należy unikać jednoczesnego stosowania leków wydłużających odstęp QT (np. leków przeciwarytmicznych, niektórych antybiotyków, niektórych leków stosowanych w leczeniu malarii, niektórych leków przeciwhistaminowych, niektórych leków zmniejszających stężenie lipidów lub niektórych leków neuroleptycznych). Należy unikać jednoczesnego stosowanie inhibitorów cytochromu P-450 (np. pochodnych azolowych lub makrolidów). Należy unikać jednoczesnego stosowania leków powodujących zaburzenia elektrolitowe, takie jak hipokaliemia lub hipomagnezemia (np. niektóre leki moczopędne). Ze względu na działanie antycholinergiczne, doksylamina, składnik leku, może powodować fałszywie ujemne wyniki skórnych testów alergicznych z wyciągami antygenów - zaleca się przerwanie leczenia na kilka dni przed wykonaniem testów. Znane lub teoretyczne interakcje z pirydoksyną. Zmniejszenie działania lewodopy, chociaż nie występuje w przypadku jednoczesnego podawania z inhibitorem dekarboksylazy dopa. Opisywano zmniejszenie stężenia w osoczu niektórych leków przeciwpadaczkowych, takich jak fenobarbital i fenytoina. Niektóre leki, takie jak hydroksyzyna, izoniazyd lub penicylamina mogą wpływać na działanie pirydoksyny i mogą zwiększać zapotrzebowanie na witaminę B₆. Badanie wpływu pokarmu wykazało, że zażycie tabletek razem z pokarmem może dodatkowo opóźnić początek działania leku oraz może zmniejszyć jego wchłanianie - preparat należy przyjmować na czczo, popijając szklanką wody. Podczas stosowania wodorobursztynianu doksylaminy i chlorowodorku pirydoksyny mogą wystąpić fałszywie dodatnie wyniki badań na obecność metadonu, opiatów i PCP w moczu. W przypadku pozytywnego wyniku testu immunologicznego, należy przeprowadzić badanie potwierdzające, takie jak spektrometria masowa z chromatografią gazową (GC-MS), w celu potwierdzenia obecności tych substancji.

Exeltis Poland Sp. z o.o.
ul. Szamocka 8
01-748 Warszawa
22-822-74-31
[email protected]
www.exeltis.pl