Voxzogo 0,4 mg proszek i rozp. do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań

Vosoritide

tylko na receptędo zastrzeżonego stosowania
Dodaj leki do koszyka, żeby sprawdzić ich dostępność i zamówić lub kupić z dostawą.

Opis

1. Co to jest lek Voxzogo i w jakim celu się go stosuje

Co to jest lek Voxzogo
Lek Voxzogo zawiera substancję czynną wosorytyd. Jest ona podobna do białka w organizmie
zwanego peptydem natriuretycznym typu C (ang. C type natriuretic peptide, CNP). Wosorytyd
przygotowano przy użyciu techniki rekombinacji, w której użyto bakterii zmodyfikowanych w taki
sposób, aby zawierały gen do produkcji białka.

W jakim celu się stosuje lek Voxzogo
Lek ten jest stosowany w celu leczenia achondroplazji u pacjentów w wieku 4 miesięcy i starszych,
których kości nadal rosną. Achondroplazja to choroba genetyczna, która wpływa na wzrost niemal
wszystkich kości, w tym czaszki, kręgosłupa, rąk i nóg, powodując bardzo niski wzrost i
charakterystyczny wygląd.

Lek jest wskazany wyłącznie w achondroplazji, która jest spowodowana mutacją genu FGFR3
stwierdzoną na podstawie badań genetycznych.

Jak działa lek Voxzogo
Substancja czynna w leku Voxzogo działa bezpośrednio na punkty wzrostu kości, aby wspierać nowy
wzrost kości.

Skład i wartości odżywcze

1 fiolka proszku zawiera 0,4 mg wosorytydu (po rekonstytucji każda fiolka zawiera 0,4 mg wosorytydu w 0,5 ml roztworu, co odpowiada stężeniu 0,8 mg/ml), 0,56 mg wosorytydu (po rekonstytucji każda fiolka zawiera 0,56 mg wosorytydu w 0,7 ml roztworu, co odpowiada stężeniu 0,8 mg/ml) lub 1,2 mg wosorytydu (po rekonstytucji każda fiolka zawiera 1,2 mg wosorytydu w 0,6 ml roztworu, co odpowiada stężeniu 2 mg/ml). Wosorytyd wyprodukowano techniką rekombinacji DNA w komórkach Escherichia coli.

Składnik Aktywny

Działanie

Wosorytyd to zmodyfikowany peptyd natriuretyczny typu C (CNP). U pacjentów z achondroplazją wewnątrzchrząstkowy wzrost kości jest regulowany negatywnie z powodu mutacji nabycia funkcji receptora 3 czynnika wzrostu fibroblastów (FGFR3). Wiązanie wosorytydu do receptora typu B peptydów natriuretycznych (NPR-B) antagonizuje przekazywanie dalej sygnałów FGFR3, hamując regulowane sygnałem zewnątrzkomórkowym kinazy 1 i 2 (ERK1/2) szlaku kinaz białkowych aktywowanych mitogenami (MAPK) na poziomie specyficznej kinazy serynowo-treoninowej RAF-1. W wyniku tego wosorytyd, podobnie jak CNP, działa jako regulator pozytywny wewnątrzchrząstkowego wzrostu kości, ponieważ ułatwia proliferację i różnicowanie chondrocytów. Tmax wynosi 15 min. Cmax oraz AUC0-t obserwowane po 52 tyg. leczenia wynosiły odpowiednio 5 800 (±3 680) oraz 290 000 (±235 000) pg-min/ml. Oczekuje się, że metabolizm wosorytydu przebiega szlakami katabolicznymi i będzie się rozkładał na małe fragmenty peptydów i aminokwasów. Średni (± SD) pozorny klirens po 52 tyg. leczenia wynosił 79,4 (53,0) ml/min/kg. T0,5 wynosił 27,9 (9,9) min.

Wskazania

Leczenie achondroplazji u pacjentów w wieku ≥4 mies., których nasady kości długiej nie są zamknięte. Rozpoznanie achondroplazji powinno być potwierdzone za pomocą odpowiedniego badania genetycznego.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Ciąża i karmienie piersią

Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania wosorytydu u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję. W celu zachowania ostrożności zaleca się unikanie stosowania wosorytydu w okresie ciąży. Na podstawie dostępnych danych farmakodynamicznych/toksykologicznych dotyczących zwierząt stwierdzono przenikanie wosorytydu do mleka. Nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodków/dzieci. Wosorytydu nie należy stosować podczas karmienia piersią. W badaniach nieklinicznych nie zaobserwowano zaburzeń płodności u mężczyzn lub kobiet.

Dawkowanie

Podskórnie. Leczenie za pomocą wosorytydu powinno być rozpoczęte i kierowane przez lekarza mającego odpowiednie kwalifikacje do leczenia zaburzeń wzrostu lub dysplazji kości. Lek jest podawany jako codzienny podskórny zastrzyk. Objętość podawanego wosorytydu w zalecanej dawce zależy od masy ciała pacjenta (wynosi w przybliżeniu 15-30 μg/kg, gdzie większa dawka jest podawana najmniejszym dzieciom). Dawkę można podać przy użyciu strzykawek skalowanych w ml lub strzykawek skalowanych w jednostkach (U). Pomiary w przypadku strzykawek skalowanych w jednostkach (U) są równoważne ml w następujący sposób: 0,1 ml = 10 jednostek. Z powodów praktycznych oraz w celu uwzględniania zmian farmakokinetycznych związanych z masą ciała zaleca się następujące dawkowanie: 4 kg: dawka 0,12 mg, wosorytyd 0,4 mg rozpuszczalnik (woda do wstrzykiwań) 0,5 ml stężenie: 0,8 mg/ml: 0,15 ml, 15 U; 5 kg: dawka 0,20 mg, wosorytyd 0,4 mg rozpuszczalnik (woda do wstrzykiwań) 0,5 ml stężenie: 0,8 mg/ml: 0,20 ml, 20 U; 6-7 kg: dawka 0,25 mg, wosorytyd 0,4 mg rozpuszczalnik (woda do wstrzykiwań) 0,5 ml stężenie: 0,8 mg/ml: 0,25 ml, 25 U; 8-11 kg: dawka 0,30 mg, wosorytyd 0,4 mg rozpuszczalnik (woda do wstrzykiwań) 0,5 ml stężenie: 0,8 mg/ml: 0,30 ml, 30 U; 12-16 kg: dawka 0,35 mg, wosorytyd 0,56 mg rozpuszczalnik (woda do wstrzykiwań) 0,7 ml stężenie: 0,8 mg/ml: 0,35 ml, 35 U; 17-21 kg: dawka 0,40 mg, wosorytyd 0,56 mg rozpuszczalnik (woda do wstrzykiwań) 0,7 ml stężenie: 0,8 mg/ml: 0,40 ml, 40 U; 22-32 kg: dawka 0,50 mg, wosorytyd 0,56 mg rozpuszczalnik (woda do wstrzykiwań) 0,7 ml stężenie: 0,8 mg/ml: 0,50 ml, 50 U; 33-43 kg: dawka 0,50 mg, wosorytyd 1,2 mg rozpuszczalnik (woda do wstrzykiwań) 0,6 ml stężenie: 2 mg/ml: 0,25 ml, 25 U; 44-59 kg: dawka 0,50 mg, wosorytyd 1,2 mg rozpuszczalnik (woda do wstrzykiwań) 0,6 ml stężenie: 2 mg/ml: 0,30 ml, 30 U; 60-89 kg: dawka 0,50 mg, wosorytyd 1,2 mg rozpuszczalnik (woda do wstrzykiwań) 0,6 ml stężenie: 2 mg/ml: 0,35 ml, 35 U; ≥90 kg: dawka 0,50 mg, wosorytyd 1,2 mg rozpuszczalnik (woda do wstrzykiwań) 0,6 ml stężenie: 2 mg/ml: 0,40 ml, 40 U. Czas trwania leczenia. Leczenia wosorytydem należy zaprzestać po potwierdzeniu braku potencjału dalszego wzrostu wskazanego przez szybkość wzrostu <1,5 cm/rok i zamknięcie nasad kości długich. Pominięta dawka. W razie pominięcia dawki wosorytydu można ją podać w ciągu 12 godzin. Jeżeli od pierwotnego terminu podania dawki minęło ponad 12 h, pominiętej dawki NIE należy podawać. Pacjentom/opiekunom należy zalecić kontynuowanie podawania następnej zaplanowanej dawki kolejnego dnia. Monitorowanie wzrostu. Pacjentów należy monitorować i oceniać regularnie co 3–6 mies. w celu kontroli masy ciała i rozwoju fizycznego. Dawkę należy dostosować odpowiednio do masy ciała pacjenta (powyżej). Szczególne grupy pacjentów. Nie oceniano bezpieczeństwa stosowania i skuteczności wosorytydu u pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby. Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności leku u dzieci w wieku <4 mies. Sposób podania. Lek jest przeznaczony wyłącznie do jednorazowego podania podskórnego; musi być podany w ciągu 3 h od rekonstytucji. Przed wstrzyknięciem członek fachowego personelu medycznego powinien: przeszkolić opiekunów w zakresie przygotowywania i podskórnego wstrzykiwania tego leku; przeszkolić opiekunów i pacjentów w zakresie rozpoznawania objawów przedmiotowych i podmiotowych obniżonego ciśnienia tętniczego krwi; poinformować opiekunów i pacjentów, co robić w razie objawowego obniżenia ciśnienia tętniczego krwi. Pacjentów i opiekunów należy poinstruować, aby zmieniali miejsca podania wstrzyknięć podskórnych. Zalecane miejsca wstrzyknięć na ciele obejmują stronę przednią w środkowej części uda, podbrzusze, z wyjątkiem okolicy 5 cm wokół pępka, górną część pośladów lub tylną część ramion. To samo miejsce wstrzyknięć nie powinno być stosowane przez dwa kolejne dni. Leku nie należy wstrzykiwać do miejsc, które są zaczerwienione, obrzęknięte lub tkliwe. Pacjenci w momencie wstrzyknięcia powinni być dobrze nawodnieni. Zaleca się, aby pacjenci zjedli lekką przekąskę i wypili odpowiednią ilość płynu (np. wody, mleka, soku itp.) ok. 30 min przed wstrzyknięciem. Ograniczy to objawy przedmiotowe i podmiotowe potencjalnego obniżenia ciśnienia tętniczego krwi (zawroty głowy, zmęczenie i (lub) nudności). W miarę możliwości lek powinien być wstrzykiwany każdego dnia w przybliżeniu o tej samej porze.

Środki ostrożności

Skutki ciśnienia tętniczego krwi. Pacjenci z istotną chorobą kardiologiczną lub naczyniową oraz pacjenci przyjmujący leki przeciwnadciśnieniowe byli wykluczeni z udziału w badaniach klinicznych przed wprowadzeniem do obrotu. Aby zmniejszyć ryzyko potencjalnego spadku ciśnienia tętniczego krwi i powiązanych objawów (zawroty głowy, zmęczenie i (lub) nudności), pacjenci w momencie wstrzyknięcia powinni być dobrze nawodnieni. Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na jednostkę objętości, to znaczy uznaje się go za „wolny od sodu”.

Działania niepożądane

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Bardzo często występujące działania niepożądane

Mogą one wystąpić częściej niż u 1 na 10 osób:

Niskie ciśnienie tętnicze (tymczasowe skutki obejmują zawroty głowy, uczucie zmęczenia lub
 nudności wkrótce po wstrzyknięciu)
Wymioty
 Reakcje w miejscu wstrzyknięcia: zaczerwienienie, świąd, zapalenie, obrzęk, zasinienie, 
 wysypka, pokrzywka, ból. Reakcje w miejscu wstrzyknięcia są zwykle niewielkie i ustępują
 same w ciągu kilku godzin
Wysoka aktywność fosfatazy alkalicznej we krwi (wykazane w testach krwi).

Często występujące działania niepożądane
Mogą 
one wystąpić maksymalnie u 1 na 10 osób:
Omdlenie lub oszołomienie i utrata przytomności
Zawroty głowy
Nudności
Zmęczenie

Niezbyt często występujące działania niepożądane
Mogą one wystąpić maksymalnie u 1 na 100 osób:
Nieprawidłowy wzrost włosów w dowolnym miejscu ciała u mężczyzn lub kobiet (nadmierne
 owłosienie)

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli u pacjenta lub jego dziecka wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy
niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce.
Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do „krajowego systemu zgłaszania”
wymienionego w załączniku V. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić
więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

Interakcje

Przeprowadzono badania in vitro inhibicji oraz indukcji cytochromu P450 (CYP), a także badania in vitro inhibicji transporterów. Wyniki sugerowały, że wosorytyd prawdopodobnie nie powoduje wywoływanych przez CYP lub transportery interakcji międzylekowych, gdy lek jest podawany jednocześnie z innymi preparatami. Nie przeprowadzono innych badań dotyczących interakcji. Ponieważ jest to rekombinowane białko ludzkie, wosorytyd prawdopodobnie nie wchodzi w interakcje z innymi lekami.

Podmiot odpowiedzialny

Biomarin Europe Ltd, Sp. z o.o. Oddział w Polsce

Dodaj do koszyka

Bergamota, Monakolina K i Polikosanol jako naturalne składniki wspierające prawidłowy metabolizm cholesterolu
Bergamota, Monakolina K i Polikosanol jako naturalne składniki wspierające prawidłowy metabolizm cholesterolu

Trawienie i wątroba

Bergamota, Monakolina K i Polikosanol jako naturalne składniki wspierające prawidłowy metabolizm cholesterolu

Zaburzenia lipidowe są głównym czynnikiem ryzyka chorób sercowo-naczyniowych. Mimo szeroko dostępnej edukacji zdrowotnej oraz różnorodności terapii obniżających poziom lipidów, skuteczność wykrywania i leczenia dyslipidemii w Polsce pozostaje niewystarczająca. Czy istnieją naturalne sposoby na walkę z dyslipidemią? W naszym artykule przyjrzymy się trzem roślinnym ekstraktom i ich oddziaływaniu na gospodarkę lipidową. Pierwszym z nich jest ekstrakt z bergamoty, drugim – monakolina K, pozyskiwana z czerwonego fermentowanego ryżu, a trzecim – wyciąg polikosanolowy, będący mieszaniną alkoholi alifatycznych pozyskiwanych z trzciny cukrowej. Zachęcamy do zapoznania się z naszym artykułem, aby dowiedzieć się, czy warto sięgać po te naturalne rozwiązania.

Czytaj dalej