Cardiopirin 75 mg tabletki dojelitowe

1 tabl. dojelitowa zawiera 75 mg lub 100 mg kwasu acetylosalicylowego.

Kwas acetylosalicylowy hamuje agregację płytek: blokuje cyklooksygenazę płytkową poprzez acetylację, co hamuje syntezę tromboksanu A2. Hamowanie syntezy tromboksanu A2 jest nieodwracalne. Dawki wielokrotne 20-325 mg hamują aktywność enzymatyczną od 30 do 95%. Ze względu na nieodwracalny charakter wiążący, działanie utrzymuje się przez czas życia trombocytów (7-10 dni). Działanie hamujące nie wyczerpuje się podczas długotrwałego leczenia, a aktywność enzymatyczna płytek krwi stopniowo powraca w ciągu 24-48 h po przerwaniu leczenia. Kwas acetylosalicylowy wydłuża czas krwawienia średnio o ok. 50-100%, ale obserwowano indywidualne zmiany w tym zakresie. Po podaniu doustnym kwas acetylosalicylowy jest szybko i całkowicie wchłaniany z przewodu pokarmowego, głównie w proksymalnym odcinku jelita cienkiego. Istotna część dawki jest hydrolizowana do kwasu salicylowego w ścianie jelita podczas wchłaniania. Stopień hydrolizy zależy od szybkości wchłaniania. Po przyjęciu preparatu na czczo maksymalne stężenia w osoczu kwasu acetylosalicylowego i kwasu salicylowego są osiągane po ok. odpowiednio 5 h i 6 h po. Jeśli tabletki przyjmowane są z posiłkiem, maksymalne stężenia w osoczu osiągane są ok. 3 h później. Kwas acetylosalicylowy, jak również główny metabolit, kwas salicylowy, są w dużym stopniu wiązane z białkami osocza i szybko dystrybuowane do wszystkich części ciała. Kwas salicylowy powoli przenika do płynu stawowego, przenika przez barierę łożyska i do mleka matki. Kwas acetylosalicylowy jest szybko metabolizowany do kwasu salicylowego z T_0,5 15-30 min. Kwas salicylowy jest następnie przekształcany, głównie w sprzężenia z glicyną i kwasem glukuronowym, a niewielka część do kwasu gentyzynowego. Kinetyka eliminacji kwasu salicylowego jest zależna od dawki, ponieważ metabolizm jest ograniczony przez zdolność enzymów wątrobowych. T_0,5 w fazie eliminacji wynosi 2-3 h po podaniu małych dawek, 12 h po zastosowaniu dawek przeciwbólowych oraz 15-30 h po podaniu dużych dawek terapeutycznych lub zatruciu. Kwas salicylowy i jego metabolity są wydalane głównie przez nerki.

Prewencja wtórna zawału mięśnia sercowego. Profilaktyka chorób sercowo-naczyniowych u pacjentów ze stabilną dławicą piersiową. Niestabilna dławica piersiowa w wywiadzie, z wyjątkiem ostrej fazy. Zapobieganie niedrożności przeszczepu naczyniowego po kardiochirurgicznym zabiegu wszczepienia pomostów aortalno-wieńcowych (by-pass). Angioplastyka wieńcowa z wyjątkiem ostrej fazy. Profilaktyka wtórna u pacjentów po przebytym przejściowym niedokrwieniu mózgu (TIA) i incydentach niedokrwienia mózgowo-naczyniowego (CVA), pod warunkiem wykluczenia krwawień wewnątrzmózgowych. Lek nie jest zalecany w nagłych przypadkach. Jego zastosowanie ogranicza się do prewencji wtórnej w leczeniu przewlekłym.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Astma w wywiadzie wywołana podaniem salicylanów lub substancji o podobnym mechanizmie działania, szczególnie niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). Czynny lub nawracający w wywiadzie wrzód trawienny i (lub) krwawienia z przewodu pokarmowego lub innego rodzaju krwawienia, takie jak krwawienia z naczyń mózgowych. Skaza krwotoczna; choroby związane z krzepnięciem, takie jak hemofilia i lub trombocytopenia. Ciężkie zaburzenia czynności wątroby. Ciężkie zaburzenia czynności nerek. Dawki >100 mg na dobę są przeciwwskazane podczas III trymestru ciąży. Jednoczesne stosowanie metotreksatu w dawkach >15 mg na tydz.

Małe dawki (do 100 mg na dobę włącznie): badania kliniczne wskazują, że dawki do 100 mg na dobę do ograniczonego stosowania w położnictwie, które wymagają specjalistycznego monitorowania, wydają się być bezpieczne. Dawki w zakresie powyżej 100 mg na dobę i poniżej 500 mg na dobę: brak jest wystarczających danych klinicznych, dlatego też poniższe zalecenia dla dawek 500 mg na dobę i większych także odnoszą się do tego zakresu dawek. Dawki 500 mg na dobę i większe: hamowanie syntezy prostaglandyn może niekorzystnie wpływać na ciążę i (lub) rozwój zarodka lub płodu. Wyniki badań epidemiologicznych wskazują na to, że stosowanie inhibitorów syntezy prostaglandyn we wczesnym okresie ciąży zwiększa ryzyko poronienia, występowania wad wrodzonych serca i wytrzewień wrodzonych. Całkowite ryzyko wystąpienia wrodzonych wad sercowo-naczyniowych zwiększa się z mniej niż 1% do około 1,5%. Uważa się, że ryzyko zwiększa się wraz z dawką i długością okresu terapii. U zwierząt po podaniu inhibitorów syntezy prostaglandyn zaobserwowano zwiększone ryzyko obumarcia zapłodnionego jaja w okresie przed i po zagnieżdżeniu się w macicy oraz zwiększone ryzyko obumarcia zarodka lub płodu. Dodatkowo, u zwierząt, po podaniu inhibitorów syntezy prostaglandyn w okresie organogenezy, donoszono o zwiększonej liczbie przypadków różnych wad rozwojowych, w tym wad sercowo-naczyniowych. Stosowanie leku u kobiet od 20. tygodnia ciąży może powodować małowodzie wynikające z zaburzeń czynności nerek płodu. Może ono nastąpić wkrótce po rozpoczęciu leczenia i zwykle ustępuje po przerwaniu leczenia. Ponadto zgłaszano przypadki zwężenia przewodu tętniczego po stosowaniu leku w II trymestrze ciąży, z których większość ustępowała po przerwaniu leczenia. Z tego powodu nie należy stosować leku u kobiet w I i II trymestrze ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne. W razie stosowania leku przez kobię usiłującą zajść w ciążę lub w I i II trymestrze ciąży, należy stosować jak najmniejszą dawkę leku przez jak najkrótszy czas. Należy rozważyć obserwację przedporodową pod kątem małowodzia i zwężenia przewodu tętniczego po kilkudniowej ekspozycji na lek od 20. tygodnia ciąży. W przypadku stwierdzenia małowodzia lub zwężenia przewodu tętniczego, stosowanie preparatu należy przerwać. W III trymestrze ciąży wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą powodować narażenie płodu na: działania toksyczne na układ krążenia i oddechowy (przedwczesne zwężenie/zamknięcie przewodu tętniczego i nadciśnienie płucnym); zaburzenia czynności nerek (patrz powyżej). W końcowym okresie ciąży wszystkie inhibitory prostaglandyn mogą spowodować narażenie matki i noworodka na: możliwość wydłużenia czasu krwawienia oraz działanie antyagregacyjne, które może ujawnić się nawet po zastosowaniu małych dawek; zahamowanie czynności skurczowej macicy prowadzącej do opóźnienia porodu lub przedłużenia akcji porodowej. W konsekwencji kwas acetylosalicylowy w dawkach powyżej 100 mg na dobę jest przeciwwskazany w III trymestrze ciąży. Dawki do 100 mg na dobę włącznie, mogą być stosowane wyłącznie pod ścisłym nadzorem położniczym. Kwas acetylosalicylowy i jego metabolity przenikają w niewielkich ilościach do mleka kobiet karmiących piersią. Ponieważ jak dotąd, podczas krótkotrwałego stosowania salicylanów przez matki, nie stwierdzono występowania działań niepożądanych u niemowląt karmionych piersią, przerywanie karmienia piersią nie jest konieczne. W przypadku długotrwałego stosowania i (lub) podawania większych dawek kwasu acetylosalicylowego, karmienie piersią powinno być przerwane. Brak badań dotyczących potencjalnego wpływu kwasu acetylosalicylowego na płodność.

Doustnie. Dorośli. Profilaktyka wtórna zawału mięśnia sercowego: zalecana dawka to 75-150 mg raz na dobę. Zapobieganie chorobom sercowo-naczyniowym u pacjentów ze stabilną dławicą piersiową: zalecana dawka to 75-150 mg raz na dobę. Niestabilna dławica piersiowa w wywiadzie, z wyjątkiem ostrej fazy: zalecana dawka to 75-150 mg raz na dobę. Zapobieganie niedrożności przeszczepu naczyniowego po kardiochirurgicznym zabiegu wszczepienia pomostów aortalno-wieńcowych (CABG): zalecana dawka to 75-150 mg raz na dobę. Angioplastyka wieńcowa z wyjątkiem ostrej fazy: zalecana dawka to 75-150 mg raz na dobę. Profilaktyka wtórna u pacjentów po przebytym przejściowym niedokrwieniu mózgu (TIA) i incydentach niedokrwienia mózgowo-naczyniowego (CVA), pod warunkiem wykluczenia krwawień wewnątrzmózgowych: zalecana dawka to 75-300 mg raz na dobę. Szczególne grupy pacjentów. Należy zachować ostrożność stosując kwas acetylosalicylowy u pacjentów w podeszłym wieku, ponieważ są oni bardziej podatni na działania niepożądane. Przy braku ciężkiego zaburzenia czynności nerek lub wątroby stosuje się dawkę zalecaną u osób dorosłych. Leczenie powinno być regularnie kontrolowane. Leku nie należy podawać dzieciom i młodzieży w wieku poniżej 16 lat, z wyjątkiem sytuacji, gdy korzyści z leczenia przeważają nad ryzykiem związanym ze stosowaniem leku. Sposób podania. Tabl. należy połykać w całości, popijając wystarczającą ilością płynu (1/2 szklanki wody). Otoczka tabletki nie rozpada się w żołądku, dlatego tabletek nie należy kruszyć, łamać lub żuć (otoczka zapobiega podrażnieniom błony śluzowej żołądka). Lek można przyjmować z posiłkiem lub bez niego.

Preparat nie jest zalecany do stosowania jako lek przeciwzapalny, przeciwbólowy, przeciwgorączkowy. Należy unikać dodatkowego regularnego, częstego przyjmowania innych salicylanów lub innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych/przeciwreumatycznych. Zwiększone ryzyko krwawienia i owrzodzenia żołądka lub dwunastnicy. Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami żołądka i jelit (np. zapaleniem błony śluzowej żołądka). Istnieje zwiększone ryzyko krwawienia, szczególnie podczas lub po zabiegach operacyjnych (nawet niewielkich, np. usunięcia zęba). Może być konieczne czasowe przerwanie leczenia; może wystąpić wydłużenie czasu krwawienia. Lek nie jest zalecany do stosowania podczas obfitego krwawienia miesiączkowego, gdyż może nasilać krwawienie miesiączkowe. Ostrożnie stosować u pacjentów z ciężką, niedostatecznie kontrolowaną niewydolnością serca. Preparat powinien być stosowany z ostrożnością w przypadku nadciśnienia tętniczego i u pacjentów z pozytywnym wywiadem w kierunku wrzodów żołądka lub dwunastnicy lub epizodami krwawienia albo poddawanych leczeniu lekami przeciwzakrzepowymi. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania preparatu z innymi lekami, które wpływają na hemostazę (tj. leki przeciwzakrzepowe, takie jak warfaryna, leki trombolityczne i przeciwpłytkowe, leki przeciwzapalne i selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny), chyba że jest to wyraźnie wskazane, ponieważ mogą one zwiększać ryzyko krwawienia. Jeżeli nie można uniknąć takiego połączenia, zaleca się ścisłą obserwację w kierunku objawów krwawienia. Zaleca się ostrożność u pacjentów, którzy stosują jednocześnie leki, które zwiększają ryzyko owrzodzenia, takie jak doustne kortykosteroidy, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i deferazyroks. Pacjenci powinni poinformować lekarza o jakimkolwiek nietypowym krwawieniu. Jeśli wystąpi krwawienie lub owrzodzenie przewodu pokarmowego, należy przerwać leczenie. Zaburzenia czynności nerek i wątroby. Kwas acetylosalicylowy należy podawać z ostrożnością pacjentom z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby (przeciwwskazany, jeśli są to ciężkie zaburzenia) lub u pacjentów odwodnionych, ponieważ stosowanie leków z grupy NLPZ może spowodować pogorszenie czynności nerek. Należy regularnie przeprowadzać badania czynności wątroby u pacjentów wykazujących niewielką lub umiarkowaną niewydolność wątroby. Reakcje nadwrażliwości. Kwas acetylosalicylowy może wywoływać skurcz oskrzeli lub napady astmy oskrzelowej lub inne reakcje nadwrażliwości. Czynniki ryzyka to: istniejąca astma oskrzelowa, katar sienny, polipy błony śluzowej nosa lub przewlekłe choroby układu oddechowego. Dotyczy to również pacjentów, którzy wykazują reakcje alergiczne na inne substancje (tj. reakcje skórne, świąd i pokrzywka). Należy przerwać stosowanie leku w przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów nadwrażliwości. Należy zachować ostrożność u pacjentów z nadwrażliwością na inne niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ). Reakcje skórne. Ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona, obserwowano rzadko w związku z zastosowaniem kwasu acetylosalicylowego. Stosowanie leku należy przerwać w przypadku wystąpienia pierwszych objawów wysypki na skórze, błonach śluzowych lub innych objawów nadwrażliwości. Zgłaszano przypadki rumienia trwałego polekowego (FDE) i uogólnionej pęcherzowej utrwalonej wysypki polekowej (GBFDE) w związku z kwasem acetylosalicylowym. Nie należy ponownie rozpoczynać leczenia kwasem acetylosalicylowym u pacjentów, u których w wywiadzie występowały FDE lub GBFDE związane z kwasem acetylosalicylowym. Dzieci i młodzież. Nie zaleca się stosowania leku u młodzieży/dzieci w wieku poniżej 16 lat, chyba że korzyści przewyższają ryzyko. Kwas acetylosalicylowy może być jednym z czynników powodujących wystąpienie zespołu Reye`a u niektórych dzieci. Pacjenci w podeszłym wieku. Pacjenci w podeszłym wieku są szczególnie podatni na wystąpienie działań niepożądanych po zastosowaniu niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), w tym kwasu acetylosalicylowego, w szczególności krwawienia z przewodu pokarmowego lub perforacji, które mogą zakończyć się zgonem. W przypadku, gdy konieczne jest długotrwałe leczenie, pacjentów należy regularnie kontrolować. Dna moczanowa. Kwas acetylosalicylowy w małych dawkach zmniejsza wydalanie kwasu moczowego - u pacjentów z tendencją do zmniejszonego wydalania kwasu moczowego mogą wystąpić napady dny moczanowej. Ryzyko hipoglikemii. Ryzyko działania hipoglikemizującego pochodnych sulfonylomocznika i insuliny może być zwiększone w przypadku przyjmowania preparatu w dawce większej niż zalecone dawkowanie. Sód. Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na jedną tabl. dojelitową, to znaczy uznaje się go za „wolny od sodu”.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Jeśli pacjent zauważy którykolwiek z następujących poważnych działań niepożądanych, należy
przerwać stosowanie leku Cardiopirin i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem:
- nagły świszczący oddech, obrzęk ust, twarzy lub ciała, wysypka, zmęczenie lub trudności
  w połykaniu (ciężkie reakcje alergiczne) (rzadko);
- zaczerwienienie skóry z pęcherzami lub łuszczeniem się, które może być związane z wysoką
  gorączką i bólem stawów. Mogą to być objawy rumienia wielopostaciowego, zespołu Stevensa-
  Johnsona lub zespołu Lyella (rzadko);
- nietypowe krwawienia, takie jak kaszel z odkrztuszaniem krwi, krwawe wymioty lub krew w
  moczu, lub smoliste stolce (częstość nieznana);
- owrzodzenia w jamie ustnej, gorączka i zakażenia (agranulocytoza - znacznie obniżona liczba
  białych krwinek) (rzadko).

Przedstawione poniżej możliwe działania niepożądane sklasyfikowano według częstości ich
występowania w następujący sposób:

Często występujące działania niepożądane (występują u 1 do 10 na 100 pacjentów):
- niestrawność;
- zwiększona skłonność do krwawień.

Niezbyt często występujące działania niepożądane (występują u 1 do 10 na 1000 pacjentów):
- pokrzywka;
- wyciek z nosa;
- trudności w oddychaniu.

Rzadko występujące działania niepożądane (występują u 1 do 10 na 10 000 pacjentów):
- ciężkie krwawienie z żołądka lub jelit, krwawienie w obrębie mózgu, zmiany liczby krwinek we
   krwi;
- nudności i wymioty;
- skurcz dolnych dróg oddechowych, napad astmy oskrzelowej;
- zapalenie naczyń krwionośnych;
- siniaki z purpurowymi plamami (krwawienie w obrębie skóry);
- ciężkie reakcje alergiczne, takie jak: wysypka w formie rumienia wielopostaciowego i jego
   zagrażająca życiu postać: zespół Stevensa-Johnsona oraz zespół Lyella;
- reakcje nadwrażliwości, takie jak obrzęk np. ust, twarzy lub ciała, albo wstrząs;
- nieprawidłowe, obfite lub przedłużające się krwawienia miesiączkowe.

Częstość nieznana występujących działań niepożądanych (częstość nie może być określona na
podstawie dostępnych danych):
- dzwonienie w uszach (szumy uszne) lub osłabienie słuchu;
- ból głowy;
- zawroty głowy;
- owrzodzenie żołądka lub dwunastnicy i perforacja;
- przedłużony czas krwawienia;
- zaburzenie czynności nerek;
- zaburzenie czynności wątroby;
- wysokie stężenie kwasu moczowego we krwi.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: 22 49-21-301, faks: 22 49-21-309, e-mail:
https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

Jednoczesne stosowanie metotreksatu (w dawkach >15 mg na tydz.) z preparatem jest przeciwwskazane (nasilenie toksyczności hematologicznej). Nie zaleca się jednoczesnego stosowania z lekami zwiększającymi wydalanie kwasu moczowego (urikozurycznymi), np. probenecydem, sulfinpyranzonem - salicylany odwracają działanie probenecydu i sulfinpyrazonu; należy unikać takiego połączenia. Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwzakrzepowych, (np. kumaryna, heparyna, warfaryna), ze względu na zwiększone ryzyko krwawienia, uszkodzenie błony śluzowej dwunastnicy i wypieranie leków przeciwzakrzepowych z ich połączeń z białkami osocza; czas krwawienia należy monitorować. Przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwpłytkowych (tj. klopidogrel i dipirydamol) lub selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (np.: sertralina lub paroksetyna) istnieje zwiększone ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego. Salicylany mogą zwiększać działanie hipoglikemiczne sulfonomocznika. Kwas acetylosalicylowy utrudnia wydalanie digoksyny i litu przez nerki, co prowadzi do zwiększenia stężeń w osoczu. Monitorowanie stężenia digoksyny i litu w osoczu zaleca się w przypadku rozpoczynania i kończenia leczenia kwasem acetylosalicylowym. Może być konieczne dostosowanie dawkowania. NLPZ mogą zmniejszać działanie przeciwnadciśnieniowe leków moczopędnych i innych leków przeciwnadciśnieniowych; jednoczesne stosowanie z inhibitorami ACE zwiększa ryzyko ostrej niewydolności nerek. Przy jednoczesnym stosowaniu leków moczopędnych istnieje ryzyko wystąpienia ostrej niewydolności nerek - zalecane jest nawodnienie pacjenta i monitorowanie czynności nerek na początku leczenia. Jednocześnie stosowane inhibitory anhydrazy węglanowej (acetazolamid) mogą powodować ciężką kwasicę i zwiększone toksyczne działanie na obwodowy układ nerwowy. Ryzyko wystąpienia owrzodzenia i krwawienia z przewodu pokarmowego może się zwiększyć podczas jednoczesnego stosowania kwasu acetylosalicylowego i kortykosteroidów. Metotreksat (stosowany w dawkach <15 mg na tydzień) - w ciągu pierwszych tygodni stosowania leczenia skojarzonego należy cotygodniowo kontrolować morfologię krwi; dokładne monitorowanie należy prowadzić w przypadku nawet łagodnych zaburzeń czynności nerek, jak również w przypadku pacjentów w podeszłym wieku. Przy jednoczesnym stosowaniu innych NLPZ istnieje zwiększone ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego z powodu działania synergicznego. Dane doświadczalne wskazują na możliwość hamowania przez ibuprofen wpływu małych dawek kwasu acetylosalicylowego na agregację płytek krwi w przypadku jednoczesnego podawania obu leków. Z uwagi jednak na ograniczenia wspomnianych danych oraz wątpliwości związane z ekstrapolacją danych uzyskanych ex vivo do warunków klinicznych, sformułowanie jednoznacznych wniosków dotyczących regularnego stosowania ibuprofenu nie jest możliwe, a kliniczne następstwa interakcji w przypadku doraźnego podawania ibuprofenu są mało prawdopodobne. Jednoczesne stosowanie NLPZ z cyklosporyną lub takrolimusem może zwiększać ryzyko nefrotoksyczności cyklosporyny i takrolimusu - czynność nerek należy monitorować w przypadku jednoczesnego stosowania tych leków z kwasem acetylosalicylowym. Kwas acetylosalicylowy zmniejsza wiązanie walproinianu z białkami osocza, zwiększając tym samym stężenia wolnej frakcji walproinianu w osoczu w stanie stacjonarnym. Salicylany zmniejszają wiązanie fenytoiny z białkami osocza - może to prowadzić do zmniejszonego całkowitego stężenia fenytoiny w osoczu ale zwiększenia wolnej frakcji fenytoiny. Stężenie frakcji niezwiązanej, a tym samym działanie terapeutyczne, nie wydaje się być znacząco zmienione. Metamizol stosowany jednocześnie z kwasem acetylosalicylowym może zmniejszać wpływ kwasu acetylosalicylowego na agregację płytek krwi. Dlatego należy zachować ostrożność podczas stosowania metamizolu u pacjentów otrzymujących małe dawki kwasu acetylosalicylowego w celu ochrony mięśnia sercowego. Jednoczesne spożywanie alkoholu i przyjmowanie kwasu acetylosalicylowego zwiększa ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego.

Bausch Health Poland Sp. z o.o.
ul. Marynarska 15
02-674 Warszawa
22-627-28-88
[email protected]
www.bauschhealthpoland.pl