1. Carident (100 mg + 150 mg + 80 mg)/g maść
Item 1 of 1

Carident (100 mg + 150 mg + 80 mg)/g maść

Benzoate sodium, Framycetin sulphate, Papain

tylko na receptę

28,50 zł

Średnia cena w aptekach stacjonarnych
Dodaj leki do koszyka, żeby sprawdzić ich dostępność i zamówić lub kupić z dostawą.
1

Opis

1. Co to jest lek Carident i w jakim celu się go stosuje

Lek Carident jest maścią stosowaną miejscowo w leczeniu chorób błony śluzowej jamy ustnej i
przyzębia. Wykazuje działanie przeciwbakteryjne, przeciwzapalne, łagodzi ból.

Lek Carident stosuje się w chorobach błony śluzowej jamy ustnej takich jak:
- afty nawracające;
- nadżerki;
- owrzodzenia;
- odleżyny (w tym protetyczne);
- opryszczka zwykła nawrotowa;
- zajady zlokalizowane w kątach ust;
- postacie nadżerkowe liszaja Wilsona.

Lek Carident można stosować w chorobach przyzębia – powierzchownych i głębokich, jako leczenie
uzupełniające podstawową terapię.
Lek Carident można stosować pomocniczo w zespole Stevensa-Johnsona.

W skład maści wchodzą: antybiotyk framycetyna w postaci framycetyny siarczanu, papaina
(mieszanina enzymów proteolitycznych) oraz sodu benzoesan, działający antyseptycznie.
Framycetyna (neomycyna B) jest antybiotykiem aminoglikozydowym o szerokim spektrum działania.
Działa przeciwbakteryjnie głównie na drobnoustroje Gram-ujemne, słabiej na Gram-dodatnie.
Wrażliwe są Escherichia coli, Klebsiella, Enterobacter, Proteus, Pseudomonas aeruginosa, Brucella,
Neisseria, Pasteurella, w słabym stopniu działa na promieniowce, krętki, pierwotniaki i niektóre
grzyby. Nie działa na beztlenowce. W niższych stężeniach działa bakteriostatycznie, w wyższych
bakteriobójczo. Mechanizm działania aminoglikozydów polega na hamowaniu biosyntezy białek i
kwasów nukleinowych. Nie wchłania się z przewodu pokarmowego.
Papaina jest mieszaniną enzymów proteolitycznych otrzymywanych z soku mlecznego niedojrzałych
owoców melonowca właściwego (Carica papaya). Wykazuje właściwości fibrynolityczne, oczyszcza
ranę przez rozpuszczenie tkanek martwiczych, skrzepu i ropy, ułatwiając tym samym dostęp do
ogniska zapalnego. Ponadto niszczy różne peptydy, które odpowiedzialne są za przekrwienie tkanek i
ich obrzęk. Ułatwia działanie pozostałym składnikom maści. 

Sodu benzoesan działa bakteriostatycznie na bakterie oporne na działanie antybiotyku framycetyny.

Framycetyny siarczan i papaina praktycznie nie wchłaniają się przez błonę śluzową jamy ustnej i nie
ulegają wchłanianiu w przewodzie pokarmowym. Sodu benzoesan może wchłaniać się przez błonę
śluzową jamy ustnej, wówczas ulega szybkiemu unieczynnieniu w wątrobie w wyniku sprzęgania z
glicyną i przemiany do kwasu hipurowego wydalanego z moczem.

Skład

1 g maści zawiera 100 mg siarczanu framycetyny (co odpowiada 65 000 I.U. framycetyny), 150 mg papainy (co odpowiada 900 000 j.USP) i 80 mg benzoesanu sodu.

Działanie

Maść o miejscowym działaniu przeciwbakteryjnym, przeciwzapalnym i przeciwbólowym do stosowania na błony śluzowe jamy ustnej i przyzębia. Zawiera framycetynę - antybiotyk aminoglikozydowy o szerokim spektrum działania. Działa głównie na bakterie Gram-ujemne, słabiej na Gram-dodatnie. Wrażliwe są: Escherichia coli, Klebsiella, Enterobacter, Proteus, Pseudomonas aeruginosa, Brucella, Neisseria, Pasteurella, w mniejszym stopniu działa na promieniowce, krętki, pierwotniaki i niektóre grzyby; nie działa na beztlenowce. Papaina jest mieszaniną enzymów proteolitycznych otrzymywanych z soku mlecznego niedojrzałych owoców melonowca właściwego. Wykazuje właściwości fibrynolityczne, oczyszcza ranę przez rozpuszczenie tkanek martwiczych, skrzepu i ropy, ułatwiając dostęp do ogniska zapalnego. Ponadto niszczy peptydy odpowiedzialne za przekrwienie i obrzęk tkanek. Benzoesan sodu działa bakteriostatycznie na bakterie oporne na działanie framycetyny. Framycetyna i papaina praktycznie nie wchłaniają się przez błonę śluzową jamy ustnej i nie ulegają wchłanianiu w przewodzie pokarmowym. Benzoesan sodu może wchłaniać się przez błonę śluzową jamy ustnej, wówczas ulega szybkiemu unieczynnieniu w wątrobie w wyniku sprzęgania z glicyną i przemiany do kwasu hipurowego wydalanego z moczem.

Wskazania

Choroby błony śluzowej jamy ustnej: afty nawracające; nadżerki; owrzodzenia; odleżyny (w tym protetyczne); opryszczka zwykła nawrotowa; zajady zlokalizowane w kątach ust; postacie nadżerkowe liszaja Wilsona. Choroby przyzębia - powierzchowne i głębokie. Maść jest stosowana jako leczenie uzupełniające podstawową terapię. Pomocniczo w zespole Stevensa-Johnsona.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Owrzodzenia nowotworowe jamy ustnej. Noworodki i niemowlęta. Dzieci, które nie mogą zastosować się do zaleceń (nie będą w stanie powstrzymać się od natychmiastowego zjadania preparatu). Nie stosować podczas jedzenia i picia.

Ciąża i karmienie piersią

Składniki preparatu praktycznie nie wchłaniają się po zastosowaniu miejscowym, jednak ze względu na brak wystarczających danych preparatu nie należy stosować w okresie ciąży i karmienia piersią, chyba że będzie to niezbędne, po rozważeniu przez lekarza stosunku korzyści do ryzyka.

Dawkowanie

Zewnętrznie. W chorobach błony śluzowej jamy ustnej maść stosuje się w postaci okładów lub wcierając ją (przez 2 min) 3 razy na dobę, przez 4-6 dni. W chorobach przyzębia maść nanosi się 2 do 3 razy na dobę, przez 4-6 dni na przyzębie brzeżne, smarując delikatnie chore miejsca. Dzieci i młodzież. Stosowanie u dzieci i młodzieży jest dopuszczalne. Nie należy stosować u noworodków i niemowląt oraz u dzieci, które nie będą mogły zastosować się do zaleceń, tj. u dzieci, które nie będą w stanie powstrzymać się od natychmiastowego zjadania zastosowanej maści. Sposób podania. Maść należy stosować po jedzeniu i piciu, po uprzednim oczyszczeniu jamy ustnej z resztek pokarmowych, najlepiej przez dokładne umycie zębów. Po zastosowaniu maści nie należy jeść i pić przez co najmniej 30 min. Należy unikać połykania śliny po nałożeniu maści.

Środki ostrożności

Należy unikać połykania śliny po nałożeniu maści na błonę śluzową jamy ustnej. Długotrwałe miejscowe stosowanie antybiotyków może doprowadzić do nadmiernego wzrostu drobnoustrojów niewrażliwych, w tym grzybów. Może się również rozwinąć oporność bakterii na framycetynę. Jeśli rozwija się podrażnienie lub nadwrażliwość na którykolwiek ze składników preparatu, należy zaprzestać stosowania leku i skontaktować się z lekarzem. Antybiotyki aminoglikozydowe mogą spowodować nieodwracalną, częściową lub całkowitą głuchotę, kiedy podawane są ogólnoustrojowo lub kiedy są stosowane miejscowo na otwarte rany lub uszkodzoną skórę. Efekt ten zależy od dawki i zwiększa się w przypadku niewydolności nerek lub wątroby.

Działania niepożądane

4. Możliwe działania niepożądane.

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Rzadko (występują u 1 do 10 na 10 000 pacjentów):
miejscowe reakcje nadwrażliwości (zaczerwienienie, obrzęk), podrażnienie błony śluzowej jamy ustnej


Interakcje

Nie stwierdzono podczas miejscowego stosowania. Preparatu nie stosować jednocześnie z innymi lekami stosowanymi miejscowo w jamie ustnej.

Podmiot odpowiedzialny

CHEMA-ELEKTROMET Spółdzielnia Pracy
ul. Przemysłowa 9
35-105 Rzeszów
17-862-13-30
[email protected]
chema.rzeszow.pl

Dodaj do koszyka

Item 1 of 6

Zadbaj o zdrowie

Zobacz więcej artykułów
Przeziębiony pęcherz – jak zapobiec przeziębieniu pęcherza?
Przeziębiony pęcherz – jak zapobiec przeziębieniu pęcherza?

Wsparcie odporności

Przeziębiony pęcherz – jak zapobiec przeziębieniu pęcherza?

Przeziębiony pęcherz jest potoczną nazwą zapalenia pęcherza moczowego (cystitis). Schorzenie objawia się m.in. dolegliwościami związanymi z oddawaniem moczu i bólem. Na zachorowanie szczególnie podatne są kobiety. W leczeniu zapalenia pęcherza moczowego stosuje się antybiotykoterapię i domowe sposoby. Istnieje też wiele metod profilaktyki. Sprawdź, jak sobie radzić z przeziębieniem pęcherza.

Czytaj dalej