Decapeptyl 0,1 mg 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań

1 amp.-strzyk. zawiera 0,1 mg octanu tryptoreliny.

Triptorelin

Syntetyczny dekapeptyd, analog gonadoreliny (gonadoliberyny - GnRH). Cząsteczka tryptoreliny różni się od cząsteczki gonadoreliny aminokwasem w pozycji 6. naturalnego łańcucha peptydowego. L-glicynę zastąpiono D-tryptofanem, uzyskując tryptorelinę, która ma silniejsze działanie agonistyczne i dłuższy okres półtrwania.
Podanie preparatu w pierwszej fazie stymuluje przysadkowe wydzielanie hormonów LH i FSH, a następnie zwiększa próg wrażliwości przysadki i zmniejsza wydzielanie gonadotropin. W rezultacie następuje zmniejszenie stężeń hormonów płciowych w surowicy krwi do wartości występujących po okresie wygaśnięcia aktywności gonad. Efekty te są przemijające. Badania Barrona wykazały, że klirens metaboliczny tryptoreliny, wynoszący 503,4 +/- 196,4 ml/min, jest znacząco mniejszy od klirensu metabolicznego gonadoreliny, wynoszącego 1766 +/- 404 ml/min. Lek jest więc eliminowany z osocza ok. 3 razy wolniej niż gonadorelina. W celu oceny eliminacji tryptoreliny przez nerki pobierano próbki moczu na końcu każdego testu. W badanych próbkach stwierdzano od 3 do 14 % podanej we wlewie tryptoreliny. Po dokonaniu pomiarów standaryzowanych wartości AUC u pacjentów płci męskiej po podaniu dożylnym lub podskórnym leku Decapeptyl 0,1 mg w dawce 0,25 mg, stwierdzono, że wartość matematyczna biodostępności wynosi 1, co oznacza, że podany lek nie pozostaje w miejscu wstrzyknięcia.

Mężczyźni: leczenie hormonozależnego raka gruczołu krokowego miejscowo zaawansowanego lub z przerzutami. Kobiety: leczenie potwierdzonej badaniem laparoskopowym endometriozy, w przypadku gdy nie ma wskazań do leczenia chirurgicznego.

Nadwrażliwość na tryptorelinę, hormon uwalniający gonadotropiny (GnRH) lub jakikolwiek inny analog GnRH, lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Ciąża. Okres karmienia piersią.

Tryptoreliny nie należy stosować w czasie ciąży, ponieważ stosowanie w tym czasie agonistów GnRH wiąże się z teoretycznym ryzykiem wystąpienia poronienia lub nieprawidłowości u płodu. Kobiety w wieku rozrodczym powinny być przed rozpoczęciem leczenia dokładnie zbadane w celu wykluczenia ciąży. Podczas leczenia należy stosować niehormonalne metody antykoncepcji, aż do czasu powrotu krwawień miesiączkowych. Bardzo ograniczone dane dotyczące stosowania tryptoreliny w czasie ciąży nie wskazują na zwiększone ryzyko wrodzonych wad rozwojowych. Jednak, długoterminowe badania kontrolne dotyczące rozwoju są zbyt ograniczone. Badania na zwierzętach nie wskazują na bezpośredni ani pośredni szkodliwy wpływ na ciążę i rozwój pourodzeniowy, ale istnieją dane wskazujące na toksyczne działanie na zarodki i płody oraz opóźnienie porodu. Uwzględniając działanie farmakologiczne tryptoreliny, nie można wykluczyć niekorzystnego wpływu na przebieg ciąży i potomstwo, i w związku z tym leku nie należy stosować w ciąży. Nie wiadomo, czy tryptorelina przenika do mleka kobiecego. Ze względu na możliwość wystąpienia działań niepożądanych u karmionych dzieci, należy zaprzestać karmienia piersią przed podaniem leku i przez cały czas jego podawania nie należy karmić piersią.

Podskórnie. Dawka początkowa wynosi 0,5 mg raz na dobę przez 7 dni, a następnie dawka podtrzymująca 0,1 mg raz na dobę.

Stosowanie agonistów GnRH może powodować zmniejszenie gęstości mineralnej kości. U ludzi, wstępne dane wskazują, że stosowanie bisfosfonianów w połączeniu z agonistami GnRH może zmniejszać demineralizację kości. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka wystąpienia osteoporozy, takimi jak przewlekłe nadużywanie alkoholu, palenie tytoniu, długotrwałe leczenie lekami zmniejszającymi gęstość mineralną kości (np. leki przeciwpadaczkowe lub kortykoidy), występowanie osteoporozy w rodzinie, niedożywienie. Rzadko, leczenie agonistami może ujawnić obecność nieczynnego klinicznie gruczolaka przysadki typu gonadotropinoma. U pacjentów tych może dojść do udaru przysadki objawiającego się nagłym bólem głowy, wymiotami, zaburzeniem widzenia i porażeniem mięśni oka. Istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia epizodu depresyjnego (z możliwymi przypadkami ciężkiej depresji) u pacjentów będących w trakcie leczenia agonistami hormonu uwalniającego gonadotropinę, takimi jak tryptorelina. Pacjentów należy odpowiednio poinformować i leczyć w zależności od występujących objawów. Mężczyźni. Podobnie jak inni agoniści GnRH, tryptorelina powoduje na początku przejściowe zwiększenie stężenia testosteronu w surowicy krwi. W konsekwencji, w pierwszych tygodniach leczenia mogą wystąpić pojedyncze przypadki przejściowego zaostrzenia objawów raka gruczołu krokowego. W początkowej fazie leczenia należy rozważyć zastosowanie dodatkowo odpowiedniego przeciwandrogenu, aby przeciwdziałać początkowemu zwiększeniu stężenia testosteronu w surowicy krwi i zaostrzeniu objawów klinicznych. U małej liczby pacjentów może wystąpić okresowe zaostrzenie objawów raka gruczołu krokowego (tumour flare) i przejściowe nasilenie bólu w miejscu przerzutów, który może wymagać leczenia objawowego. Obserwowano pojedyncze przypadki ucisku na rdzeń kręgowy i niedrożności cewki moczowej. W przypadku wystąpienia ucisku na rdzeń kręgowy lub niewydolności nerek należy wdrożyć standardowe leczenie tych powikłań, a w skrajnych przypadkach należy rozważyć natychmiastowe usunięcie jąder (kastracja chirurgiczna). W pierwszych tygodniach leczenia wskazane jest ścisłe monitorowanie, zwłaszcza u pacjentów z przerzutami do kręgosłupa i zagrożonych uciskiem na rdzeń kręgowy oraz u pacjentów z niedrożnością dróg moczowych. Po kastracji chirurgicznej tryptorelina nie powoduje dalszego zmniejszenia stężenia testosteronu w surowicy krwi. Długotrwała blokada androgenowa w następstwie obustronnego usunięcia jąder albo podawania analogów GnRH wiąże się ze zwiększonym ryzykiem zmniejszenia gęstości kości i może prowadzić do osteoporozy i zwiększać ryzyko złamania kości. Blokada androgenowa może powodować wydłużenie odstępu QT. U pacjentów, u których stwierdzono w wywiadzie lub występujące aktualnie czynniki ryzyka dotyczące wydłużenia odstępu QT, oraz u pacjentów otrzymujących równocześnie leki, które mogą wydłużać odstęp QT, konieczne jest oszacowanie stosunku korzyści do ryzyka, w tym możliwości wystąpienia częstoskurczu typu torsade de pointes przed rozpoczęciem leczenia preparatem. Podczas stosowania blokady androgenowej u pacjentów może dochodzić do zmian metabolicznych (np. nietolerancja glukozy, stłuszczenie wątroby) lub zwiększonego ryzyka chorób sercowo-naczyniowych. Dane z badań prospektywnych nie potwierdziły powiązania pomiędzy leczeniem analogami GnRH i zwiększeniem śmiertelności z przyczyn sercowo-naczyniowych. Pacjenci obarczeni dużym ryzykiem chorób metabolicznych lub sercowo-naczyniowych powinni być uważnie oceniani przed rozpoczęciem leczenia i odpowiednio kontrolowani w czasie stosowania blokady androgenowej. Podawanie tryptoreliny w dawkach leczniczych powoduje blokadę osi przysadka-gonady. Normalna czynność powraca zwykle po przerwaniu leczenia. Testy diagnozujące czynność osi przysadka-gonady przeprowadzane w trakcie leczenia i po przerwaniu leczenia analogami GnRH mogą dawać mylące wyniki. Kobiety. Przed rozpoczęciem leczenia należy uzyskać potwierdzenie, że pacjentka nie jest w ciąży. W pierwszym miesiącu leczenia należy stosować niehormonalną metodę antykoncepcji, ponieważ początkowe uwolnienie gonadotropin może wywołać owulację. Powinno się ją także stosować od 4. tyg. po ostatnim wstrzyknięciu do czasu ponownego pojawienia się krwawień miesiączkowych lub do czasu zastosowania innej metody antykoncepcji. W czasie leczenia nie występują krwawienia miesiączkowe. Krwawienie z macicy występujące w czasie leczenia jest nieprawidłowe (z wyjątkiem pierwszego miesiąca) i wymaga sprawdzenia stężenia estrogenu w osoczu. Jeśli stężenie wynosi <50 pg/ml, należy poszukiwać możliwych towarzyszących zmian organicznych. Po przerwaniu leczenia jajniki wznawiają czynność, np. krwawienia miesiączkowe powracają po 7 do 12 tyg. od ostatniego wstrzyknięcia. Ponieważ w czasie leczenia preparatem powinny ustać krwawienia miesiączkowe, pacjentkę należy poinstruować, aby poinformowała lekarza, jeśli utrzymują się regularne miesiączki. Stosowanie agonistów GnRH prawdopodobnie powoduje zmniejszenie gęstości mineralnej kości przeciętnie o 1% miesięcznie w czasie 6-miesięcznego okresu leczenia. Każde 10% zmniejszenia gęstości mineralnej kości wiąże się ze zwiększeniem ryzyka złamania o ok. 2 do 3 razy. Z tego powodu czas leczenia bez zastosowania terapii addycyjnej nie powinien przekraczać 6 mies. Aktualnie dostępne dane wskazują, że u większości kobiet masa kostna ulega odbudowaniu w ciągu 6 do 9 mies. po zaprzestaniu leczenia. Brak dokładnych danych dotyczących pacjentek z czynną osteoporozą lub czynnikami ryzyka osteoporozy, takimi jak przewlekłe nadużywanie alkoholu, palenie tytoniu, długotrwałe leczenie lekami zmniejszającymi gęstość mineralną kości (np. leki przeciwpadaczkowe lub kortykoidy), rodzinne występowanie osteoporozy, niedożywienie (np. jadłowstręt psychiczny). Ponieważ zmniejszenie gęstości mineralnej kości może być bardziej szkodliwe w tej grupie pacjentek, leczenie tryptoreliną należy rozpatrywać indywidualnie i rozpoczynać tylko wtedy, gdy bardzo staranna ocena wskazuje, że korzyści z leczenia są większe niż ryzyko. W celu przeciwdziałania zmniejszeniu gęstości mineralnej kości należy rozważyć zastosowania dodatkowych środków kontrolnych.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

U mężczyzn

Następujące, bardzo częste działania niepożądane występują u więcej niż 1 na 10 pacjentów:
▪ utrata popędu płciowego
▪ uderzenia gorąca
▪ nadmierne pocenie się
▪ zaburzenia wzwodu

Następujące, częste działania niepożądane występują u 1 do 10 na 100 pacjentów:
▪ zawroty głowy
▪ zwiększone ciśnienie krwi
▪ ból kości
▪ uczucie zmęczenia
▪ ból w miejscu wstrzyknięcia

Następujące, niezbyt częste działania niepożądane występują u 1 do 10 na 1000 pacjentów:
▪ zmniejszony apetyt
▪ bezsenność
▪ parestezje (uczucie mrowienia, kłucia lub drętwienia)
▪ nudności
▪ zaparcie
▪ suchość w ustach
▪ łysienie
▪ ból pleców
▪ ginekomastia

Częstość nieznana: nie może być określona na podstawie dostępnych danych:
▪ zapalenie nosogardzieli (przeziębienie)
▪ reakcje anafilaktyczne
▪ nadwrażliwość
▪ zwiększony apetyt
▪ dna
▪ cukrzyca
▪ depresja
▪ zmiany nastroju
▪ splątanie świadomości
▪ zmniejszona aktywność
▪ euforyczny nastrój
▪ niepokój
▪ apatia
▪ ból głowy
▪ zaburzenia pamięci
▪ zaburzenia smaku
▪ senność
▪ trudność stania
▪ nieprawidłowe czucie w oku
▪ zaburzone widzenie
▪ niewyraźne widzenie
▪ szum w uszach
▪ zaburzenia równowagi
▪ zmniejszone ciśnienie krwi
▪ duszność (spłycony oddech)
▪ duszność (spłycony oddech) w pozycji leżącej
▪ krwawienie z nosa
▪ ból brzucha
▪ biegunka
▪ wymioty
▪ rozdęcie brzucha
▪ wzdęcie
▪ trądzik
▪ świąd skóry
▪ wysypka
▪ pęcherzyki skórne
▪ obrzęk naczynioruchowy (obrzęk występujący pod skórą)
▪ pokrzywka
▪ plamica (purpurowe plamy na skórze)
▪ ból mięśniowo-szkieletowy
▪ ból kończyn
▪ ból stawów
▪ skurcze mięśni
▪ osłabienie mięśniowe
▪ ból mięśni
▪ sztywność stawów
▪ obrzęk stawów
▪ sztywność mięśniowo-szkieletowa
▪ zapalenie kości i stawów
▪ ból piersi
▪ zanik jąder
▪ ból jąder
▪ brak wytrysku nasienia
▪ osłabienie
▪ zmiany w EKG (wydłużenie odstępu QT)
▪ zaczerwienienie w miejscu wstrzyknięcia
▪ odczyn zapalny w miejscu wstrzyknięcia
▪ reakcja w miejscu wstrzyknięcia
▪ obrzęk
▪ ból
▪ dreszcze
▪ ból w klatce piersiowej
▪ objawy grypopodobne
▪ gorączka
▪ złe samopoczucie
▪ drażliwość
▪ zwiększona aktywność niektórych enzymów wątrobowych
▪ zwiększone stężenie we krwi kreatyniny
▪ zwiększone stężenie we krwi mocznika
▪ zwiększone ciśnienie krwi
▪ zwiększona temperatura ciała
▪ zwiększona masa ciała
▪ zmniejszona masa ciała

U kobiet

Następujące, bardzo częste działania niepożądane występują u więcej niż 1 na 10 pacjentów:
▪ zmniejszony popęd płciowy
▪ zaburzenia snu
▪ ból głowy
▪ uderzenia gorąca
▪ nadmierne pocenie się
▪ krwawienie lub plamienie z pochwy
▪ suchość pochwy i sromu

Następujące, częste działania niepożądane występują u 1 do 10 na 100 pacjentów:
▪ hiperandrogenizm
▪ zmieniony nastrój
▪ niepokój
▪ bezsenność
▪ depresja
▪ obniżony nastrój
▪ zawroty głowy
▪ kołatanie serca
▪ objawy ze strony górnych dróg oddechowych
▪ nudności
▪ niestrawność
▪ zaburzenia żołądkowo-jelitowe
▪ ból brzucha
▪ łysienie
▪ ból stawów
▪ bolesne stosunki płciowe
▪ zaburzenia piersi
▪ krwawienie z odstawienia
▪ uczucie zmęczenia
▪ osłabienie
▪ drażliwość
▪ zwiększona masa ciała
▪ nieprawidłowa masa ciała

Następujące, niezbyt częste działania niepożądane występują u 1 do 10 na 1000 pacjentów:
▪ parestezje (uczucie mrowienia, kłucia lub drętwienia)
▪ zaburzenia równowagi
▪ ból pleców
▪ ból kości
▪ skurcze mięśni
▪ obrzęk
▪ ból w miejscu wstrzyknięcia
▪ reakcja w miejscu wstrzyknięcia
▪ zwiększone ciśnienie krwi

Następujące, rzadkie działania niepożądane występują u 1 do 10 na 10 000 pacjentów:
▪ wymioty
▪ ból mięśni
▪ nadmierne krwawienie miesiączkowe
▪ ból w miednicy

Częstość nieznana: nie może być określona na podstawie dostępnych danych:
▪ nadwrażliwość
▪ reakcje anafilaktyczne
▪ splątanie świadomości
▪ niewyraźne widzenie
▪ zaburzone widzenie
▪ duszność (spłycony oddech)
▪ dolegliwości brzuszne
▪ biegunka
▪ świąd skóry
▪ wysypka
▪ obrzęk naczynioruchowy (obrzęk występujący pod skórą)
▪ pokrzywka
▪ osłabienie mięśniowe
▪ bolesne miesiączkowanie
▪ ból piersi
▪ krwawienie pomiędzy normalnymi krwawieniami miesiączkowymi
▪ brak miesiączki
▪ zaczerwienienie w miejscu wstrzyknięcia
▪ zapalenie w miejscu wstrzyknięcia
▪ gorączka
▪ złe samopoczucie

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do
Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji
Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Aleje Jerozolimskie 181C,
02-222 Warszawa, Tel: +48 22 49 21 301, Fax: +48 22 49 21 309, strona internetowa:
https://smz.ezdrowie.gov.pl. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej
informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji. Nie można wykluczyć możliwości interakcji z powszechnie stosowanymi lekami, w tym także z lekami uwalniającymi histaminę. Jeśli tryptorelina podawana jest równocześnie z lekami mającymi wpływ na wydzielanie gonadotropin przez przysadkę mózgową, należy zachować ostrożność i zaleca się kontrolowanie stanu hormonalnego pacjentów. Ponieważ w wyniku blokady androgenowej może następować wydłużenie odstępu QT, podczas leczenia preparatem należy ostrożnie dobierać leki do jednoczesnego stosowania, np. wydłużające odstęp QT lub mogące wywoływać częstoskurcz typu torsade de pointes, takie jak leki antyarytmiczne z grupy IA (np. chinidyna, dizopiramid) lub z grupy III (np. amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid), metadon, moksyfloksacyna, leki przeciwpsychotyczne itp.

Ferring Pharmaceuticals Poland Sp. z o.o.
ul. Szamocka 8
01-748 Warszawa
22-246-06-80
[email protected]
www.ferring.com.pl