Furosemide Kalceks 10 mg/ml roztwór do wstrzykiwań / do infuzji
Furosemide
Opis
Substancją czynną leku Furosemide Kalceks, 10 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań/do infuzji jest
furosemid. Furosemid należy do grupy leków moczopędnych. Ten lek działa poprzez zwiększenie
ilości wytwarzanego moczu. Pomaga to złagodzić objawy spowodowane zbyt dużą ilością płynów
w organizmie.
Jest stosowany, jeśli po doustnym podaniu furosemidu nie uzyskano wystarczającego poziomu
wydalanego moczu lub jeśli podawanie doustne nie jest możliwe.
Lek Furosemide Kalceks wskazany jest:
- w leczeniu zatrzymania płynów w tkankach (obrzęk) i (lub) nagromadzenia płynu w jamie
brzusznej (wodobrzusze) spowodowanego przez choroby serca lub wątroby;
- w leczeniu gromadzenia się płynów w tkance (obrzęk) spowodowanego przez choroby
nerek;
- w przypadku gromadzenie się płynu w tkance płucnej (obrzęk płuc) (np. w przypadku ostrej
niewydolności serca);
- w przypadku bardzo wysokiego ciśnienia krwi (przełomu nadciśnieniowego), w skojarzeniu
z innymi środkami terapeutycznymi.
Składnik Aktywny
Wskazania
Działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one
wystąpią.
Należy natychmiast powiadomić lekarza lub pielęgniarkę, jeśli pacjent zauważy którykolwiek
z następujących objawów:
- Ciężkie reakcje alergiczne, które mogą obejmować wysypkę, obrzęk twarzy, ust, języka lub
gardła, trudności w oddychaniu i utratę przytomności (reakcja anafilaktyczna lub
anafilaktoidalna) (może wystąpić u mniej niż 1 osoby na 1 000)
- Ciężkie reakcje skórne (mogą dotyczyć również błon śluzowych) np. pęcherze lub
łuszczenie się skóry (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna rozpływna martwica naskórka,
ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP), polekowa wysypka, która objawia się jako
małe, swędzące, czerwonawo-fioletowe zmiany na skórze, narządach płciowych lub w jamie
ustnej) (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
- Uszkodzenie mięśni zwane „rabdomiolizą”. Mogą wystąpić nieustępujące bóle mięśni,
skurcze mięśni, osłabienie mięśni, mocz w kolorze coli i (lub) nudności (częstość nie może
być określona na podstawie dostępnych danych)
- Duże zmniejszenie niektórych rodzajów białych krwinek zwane „agranulocytozą”. Objawy
mogą obejmować gorączkę z dreszczami, zmiany błony śluzowej i ból gardła (mogą
wystąpić u mniej niż 1 osoby na 10 000)
Inne działania niepożądane
Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 osoby na 10)
- Utrata płynów ustrojowych i związane z nią zaburzenia spowodowane utratą składników
mineralnych (sodu, potasu, magnezu, wapnia), mała objętość krwi (zwłaszcza u osób w
podeszłym wieku)
- Zwiększone stężenie niektórych lipidów we krwi (trójglicerydów)
- Niskie ciśnienie krwi, zawroty głowy lub omdlenia, podczas wstawania z pozycji siedzącej
lub leżącej (w przypadku podania dożylnego)
- Zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi (wskazuje, jak działają nerki pacjenta)
Często (mogą wystąpić u mniej niż 1 osoby na 10)
- Zagęszczenie krwi (w przypadku, gdy pacjent oddaje mocz częściej niż normalnie)
- Niskie stężenie sodu i chloru we krwi (szczególnie przy jednocześnie ograniczonej podaży
chlorku sodu). Objawami niedoboru sodu we krwi, mogą być: się apatia, skurcze łydek,
utrata apetytu, osłabienie, senność, wymioty i dezorientacja
- Niskie stężenie potasu we krwi (szczególnie przy ograniczonej podaży potasu lub jego
utracie poprzez wymioty lub biegunkę). Objawami niedoboru potasu mogą być: osłabienie
mięśni, dyskomfort kończyn (np. mrowienie, drętwienie lub bolesne pieczenie), niemożność
poruszenia częścią ciała (paraliż), wymioty, zaparcia, nadmierne gromadzenie się gazów w
jelitach, nadmierne wydalanie moczu, patologicznie wzmożone pragnienie, wolny lub
nieregularny puls. Duża utrata potasu może prowadzić do porażenia jelit (porażennej
niedrożności jelit) lub zaburzeń świadomości, a nawet do śpiączki
- Zwiększone stężenie cholesterolu we krwi
- Zwiększone stężenie kwasu moczowego we krwi
- Napady dny moczanowej
- Zaburzenia funkcjonowania mózgu jako skutek ciężkich zaburzeń wątroby (encefalopatia
wątrobowa)
- Oddawanie większej ilości moczu niż normalnie
Niezbyt często (mogą wystąpić u mniej niż 1 osoby na 100)
- Mała ilość płytek krwi
- Zwiększenie stężenia cukru we krwi. U pacjentów ze stwierdzoną cukrzycą może się to
nasilać. U pacjentów z nierozpoznaną cukrzycą może prowadzić do jej ujawnienia
- Zaburzenia słuchu, głównie przejściowe, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami
dotyczącymi nerek lub w przypadku zbyt szybkiego wstrzyknięcia dożylnego
- Głuchota (czasami nieodwracalna)
- Nudności
- Swędzenie, pokrzywka, wysypka, reakcje skórne i błon śluzowych z zaczerwienieniem,
powstawaniem pęcherzy lub łuszczeniem (np. schorzenia takie jak pęcherzowe zapalenie
skóry, rumień wielopostaciowy, pemfigoid, złuszczające zapalenie skóry, plamica),
zwiększona wrażliwość skóry na światło słoneczne
Rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 osoby na 1 000)
- Zwiększona liczba pewnego typu białych krwinek (eozynofilia)
- Zmniejszona liczba białych krwinek (leukopenia)
- Mrowienie, drętwienie lub bolesne pieczenie kończyn
- Dzwonienie w uszach (szumy uszne)
- Zapalenie naczyń krwionośnych
- Wymioty, biegunka
- Uszkodzenie nerek (śródmiąższowe zapalenie nerek)
- Gorączka
Bardzo rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 osoby na 10 000)
- Niedobór czerwonych krwinek spowodowany ich nieprawidłowym rozpadem
(niedokrwistość hemolityczna)
- Stan, w którym szpik przestaje wytwarzać wystarczającą liczbę nowych komórek krwi
(niedokrwistość aplastyczna)
- Ostre zapalenie trzustki
- Zaburzenia wątroby zwane „cholestazą wewnątrzwątrobową” i zwiększone aktywności
enzymów wątrobowych we krwi, które mogą powodować żółtaczkę (żółta skóra, ciemne
zabarwienie moczu, zmęczenie)
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
- Zaostrzenie lub aktywacja tocznia rumieniowatego układowego (SLE)
- Niskie stężenie wapnia we krwi (może spowodować tężyczkę – skurcze mięśni rąk i stóp,
drganie mięśni, skurcze gardła z trudnościami w oddychaniu, nudności, wymioty, drgawki
i ból w rzadkich przypadkach)
- Niskie stężenie magnezu we krwi (może w rzadkich przypadkach spowodować tężyczkę lub
zaburzenia rytmu serca)
- Zawroty głowy, omdlenia i utrata przytomności, ból głowy
- Niedrożność naczynia krwionośnego spowodowana przez zakrzepy (zakrzepica, szczególnie
u pacjentów w podeszłym wieku)
W przypadku nadmiernego oddawania moczu, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku
i u dzieci, mogą wystąpić problemy z krążeniem (prowadzące aż do zapaści krążeniowej),
głownie objawiające się bólem głowy, zawrotami głowy, niewyraźnym widzeniem,
suchością w jamie ustnej i pragnieniem, niedociśnieniem
- Zmniejszenie pH krwi (kwasica metaboliczna)
- Zespół pseudo-Barttera (zaburzenia czynności nerek związane z nadużywaniem i (lub)
długotrwałym stosowaniem furosemidu)
- Zwiększenie stężenia sodu w moczu, zwiększenie stężenia chloru w moczu, zwiększenie
stężenia mocznika we krwi, objawy niedrożności dróg moczowych (np. u pacjentów
z przerostem gruczołu krokowego, wodonerczem, zwężeniem cewki moczowej) aż do
zatrzymania moczu; wapnica nerek i (lub) kamica nerkowa u wcześniaków, niewydolność
nerek
- Przewód pomiędzy tętnicą płucną a aortą, który jest otwarty u nienarodzonych dzieci, może
pozostać otwarty, jeśli wcześniaki leczone są furosemidem w pierwszych tygodniach życia
- Ból po wstrzyknięciu domięśniowym
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane
niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce. Działania
niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych
Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów
Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: +48 22 49 21 301
Faks.: +48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
Podmiot odpowiedzialny
02-954 Warszawa
grindeks.pl
Dodaj do koszyka
Zadbaj o zdrowie
Zobacz więcej artykułów
Trawienie i wątroba
Bergamota, Monakolina K i Polikosanol jako naturalne składniki wspierające prawidłowy metabolizm cholesteroluZaburzenia lipidowe są głównym czynnikiem ryzyka chorób sercowo-naczyniowych. Mimo szeroko dostępnej edukacji zdrowotnej oraz różnorodności terapii obniżających poziom lipidów, skuteczność wykrywania i leczenia dyslipidemii w Polsce pozostaje niewystarczająca. Czy istnieją naturalne sposoby na walkę z dyslipidemią? W naszym artykule przyjrzymy się trzem roślinnym ekstraktom i ich oddziaływaniu na gospodarkę lipidową. Pierwszym z nich jest ekstrakt z bergamoty, drugim – monakolina K, pozyskiwana z czerwonego fermentowanego ryżu, a trzecim – wyciąg polikosanolowy, będący mieszaniną alkoholi alifatycznych pozyskiwanych z trzciny cukrowej. Zachęcamy do zapoznania się z naszym artykułem, aby dowiedzieć się, czy warto sięgać po te naturalne rozwiązania.
Czytaj dalej
