Xenna zioła do zaparzania

1 saszetka zawiera: 0,9-1,1 g liści senesu, co odpowiada 30 mg glikozydów hydroksyantracenowych w przeliczeniu na sennozyd B.

Senna sp.

Zioła przeczyszczające do stosowania w doraźnym leczeniu zaparć. Pochodne 1,8-dihydroksyantracenu wywołują efekt przeczyszczający, β-O-glikozydy (sennozydy) nie są wchłaniane w jelicie cienkim; są przekształcane przez bakterie w jelicie grubym do aktywnych metabolitów (reinoantronu). Występują dwa mechanizmy działania preparatu: 1. wpływ na perystaltykę jelita grubego (stymulacja skurczów propulsacyjnych i hamowanie skurczów stacjonarnych) powodujący przyspieszony pasaż jelitowy i zmniejszenie resorpcji płynów, dlatego preparat usuwa zalegające masy kałowe; 2. wpływ na procesy sekrecji (zwiększenie wydzielania śluzu i aktywne wydzielanie chlorków) powodujące wzmożone wydzielanie płynów, stąd zmiękczenie stolca. Lek nie usuwa zaparć gwałtownie, działa po ok. 8-12h, co wynika z czasu przesuwania się treści pokarmowej w jelicie i przebiegu metabolizmu leku do uzyskania składników aktywnych.  

Zioła przeczyszczające do stosowania w doraźnym leczeniu zaparć u dorosłych i młodzieży powyżej 12 rż.

Nadwrażliwość na substancję czynną. Zwężenie i niedrożność jelit, atonia jelit, ostre stany zapalne w jamie brzusznej (np. zapalenie wyrostka robaczkowego), choroba Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego. Niezdiagnozowane bóle w jamie brzusznej. Stany odwodnienia z towarzyszącą utratą elektrolitów. Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 12 lat.

Nie zaleca się stosowania leku w okresie ciąży i laktacji. Badania na szczurach nie wykazały wpływu sennozydów na płodność osobników żeńskich i męskich. Brak danych dotyczących wpływu preparatów senesu na płodność u ludzi. Kobiety w wieku rozrodczym powinny wziąć pod uwagę, że stosowanie antranoidów nie jest zalecane w ciąży. Skrócenie czasu pasażu jelitowego przez sennozydy może zmniejszać absorpcję leków podawanych doustnie, w tym preparatów antykoncepcyjnych.

Doustnie. Dorośli, osoby starsze i młodzież powyżej 12 rż: 1 saszetka raz dziennie. Preparat jest przeciwwskazany do stosowania u dzieci poniżej 12 lat. Sposób podania: Przyjmować doraźnie. 1 saszetkę zalać szklanką wrzącej wody (ok. 200 ml) i pozostawić do zaparzenia na 10 min. Pić od pół szklanki naparu do całej szklanki naparu jednorazowo przed snem. Pić zawsze świeży napar. Nieusuwane zaparcia mogą prowadzić do poważnych schorzeń, ale należy przyjmować najmniejszą ilość naparu powodującą uzyskanie miękkiego stolca i nie przekraczać zalecanej dawki (1 saszetka) w ciągu doby. 1 saszetka preparatu odpowiada maksymalnej dawce dziennej glikozydów hydroksyantracenowych. Przyjmowanie dłużej niż 1-2 tyg. wymaga nadzoru lekarskiego ze względu na możliwość przyzwyczajenia, co wymaga stosowania wyższych dawek leku oraz ze względu na możliwość wywołania atonii jelita grubego, a przez to nasilenia zaparć.

Lek można zastosować tylko wówczas, gdy zmiana diety, a następnie środki łagodnie przeczyszczające (np. pęczniejące) nie dały pożądanych efektów. Pacjenci przyjmujący glikozydy nasercowe, leki antyarytmiczne, leki wydłużające odcinek QT, leki moczopędne, adrenokortykosteroidy lub korzeń lukrecji powinni skonsultować się z lekarzem przed równoczesnym stosowaniem preparatów senesu. Jak wszystkie środki przeczyszczające, preparaty senesu nie powinny być przyjmowane bez konsultacji z lekarzem w przypadku ciężkich zaparć powodujących powstawanie „kamieni kałowych” oraz w przypadkach niezdiagnozowanych ostrych lub przewlekłych schorzeń żołądkowo-jelitowych, np. ból brzucha, nudności, wymioty, ponieważ objawy te mogą oznaczać potencjalną lub istniejącą niedrożność jelit (ileus). Jeśli leki przeczyszczające są potrzebne codziennie, powinna być zdiagnozowana przyczyna zaparć. Należy unikać dłuższego przyjmowania leków przeczyszczających. Jeśli preparaty senesu są stosowane przez osoby nie trzymające stolca, należy zwrócić szczególną uwagę na zachowanie higieny osobistej. Pacjenci ze schorzeniami nerek powinni zachować szczególną ostrożność ze względu na możliwe zaburzenia elektrolitowe.

Możliwe działania niepożądane:
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Częstość nieznana (nie może zostać określona na podstawie dostępnych danych):
Mogą wystąpić reakcje uczuleniowe (świąd, pokrzywka, miejscowa lub uogólniona wysypka).
Przewlekłe przyjmowanie lub nadużywanie może prowadzić do zaburzeń gospodarki wodno-
elektrolitowej. Preparaty senesu mogą powodować bóle brzucha, skurcze i wydalanie płynnych
stolców w szczególności u pacjentów z zespołem jelita nadwrażliwego. Objawy te mogą jednak
występować również generalnie jako konsekwencja indywidualnego przedawkowania. W takich
przypadkach niezbędne jest zmniejszenie dawki. Biegunka może powodować hipokaliemię (obniżenie
stężenia potasu w surowicy krwi). Przewlekłe stosowanie może powodować wydalanie białka z
moczem (albuminurię) i krwiomocz (hematurię), przebarwienie błony śluzowej jelita grubego –
okrężnicy (pseudomelanosis coli), które zwykle ustępuje po zaprzestaniu stosowania preparatu.
Podczas stosowania może wystąpić nieistotne klinicznie żółte lub czerwono-brązowe (zależne od pH)
przebarwienie moczu wywołane obecnością metabolitów leku.

Zgłaszanie działań niepożądanych:

Jeżeli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane
niewymienione na opakowaniu, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania
niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań
Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i
Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: +48 (22) 492 13 01,
faks: +48 (22) 492 13 09,
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

Absorpcja stosowanych doustnie produktów leczniczych może być obniżona. Następstwem długotrwałego stosowania leku może być hipokaliemia (obniżenie stężenia potasu w surowicy krwi), potęgująca działanie glikozydów nasercowych oraz wchodząca w interakacje z lekami przeciwarytmicznymi, wpływającymi na rytm zatokowy serca (np. chinidyna) oraz preparatami wydłużającymi QT. Z uwagi na kumulację działań niepożądanych nie zaleca się stosowania z lekami wywołującymi hipokaliemię (lekami moczopędnymi, adrenokortykosteroidami oraz przetworami z korzenia lukrecji).

USP Zdrowie Sp. z o.o.
ul. Poleczki 35 Budynek A1
02-822 Warszawa
22-543-64-00
www.uspzdrowie.pl