Acurenal 40 mg tabletki powlekane

1 tabl. powl. zawiera 5 mg, 10 mg, 20 mg lub 40 mg chinaprylu. Lek zawiera laktozę.

Chinapryl jest przekształcany w czynny metabolit - chinaprylat - inhibitor ACE (enzymu katalizującego przemianę angiotensyny I do wazopresyjnej angiotensyny II, jak również rozpad bradykininy). Chinaprylat powoduje zmniejszenie stężenia angiotensyny II, aldosteronu, katecholamin, argininy i wazopresyny w osoczu i tkankach, natomiast zwiększenie stężenia kinin, zwiększenie stężenia prostaglandyn o działaniu rozszerzającym naczynia. Zmniejszenie wydzielania aldosteronu przez chinaprylat powoduje wzmożone wydzielanie sodu z moczem i zatrzymanie potasu w organizmie. Lek zmniejsza naczyniowy opór obwodowy i obniża ciśnienie tętnicze, ciśnienie w tętnicy płucnej, obciążenie wstępne, obciążenie następcze, zwiększa objętość wyrzutową, zwiększa przepływ krwi przez nerki, zwiększa wartość wskaźnika sercowego. Po podaniu doustnym chinapryl wchłania się z przewodu pokarmowego w około 60%. Osiąga C_max w ciągu 1 h od podania. Chinaprylat osiąga C_max po 2 h od podania. Podczas wielokrotnego podawania stężenie chinaprylu i chinaprylatu stabilizuje się w 2. lub 3. dniu terapii. Chinapryl i chinaprylat wiążą się z białkami osocza w około 97%. Po wchłonięciu chinapryl metabolizowany jest w wątrobie do aktywnego metabolitu - chinaprylatu. T_0,5 chinaprylu wynosi około 1 h, a chinaprylatu - około 2 h. Około 60% dawki chinaprylu jest wydalane z moczem, a pozostała część z kałem.

Lek wskazany jest w leczeniu nadciśnienia tętniczego samoistnego. Lek jest skuteczny u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym w monoterapii jak i w skojarzeniu z tiazydowymi lekami moczopędnymi. Lek stosuje się w leczeniu zastoinowej niewydolności serca, w skojarzeniu z lekami moczopędnymi i (lub) glikozydami naparstnicy. Rozpoczęcie leczenia zastoinowej niewydolności serca chinaprylem powinno zawsze odbywać się pod ścisłą kontrolą lekarską.

Nadwrażliwość na chinapryl lub pozostałe składniki preparatu. Obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie, związany z wcześniejszym stosowaniem inhibitorów ACE. Dziedziczny lub idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy. Dynamiczne zawężenie drogi odpływu z lewej komory. Jednoczesne stosowanie z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub z zaburzeniami czynności nerek (GFR <60 ml/min/1,73 m²). Jednoczesne stosowanie z preparatem złożonym zawierającym sakubitryl i walsartan - nie wolno rozpoczynać leczenia chinaprylem wcześniej niż po upływie 36 h od przyjęcia ostatniej dawki leku złożonego zawierającego sakubitryl i walsartan. II i III trymestr ciąży.

Stosowanie chinaprylu w I trymestrze ciąży nie jest zalecane (istnieje ryzyko działania teratogennego). Stosowanie w II i III trymestrze ciąży jest przeciwwskazane. Chinapryl stosowany w II i III trymestrze ciąży działa toksycznie na rozwój płodu (pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki) oraz noworodka (niewydolność nerek, niedociśnienie, hiperkaliemia) - w przypadku, gdy ekspozycja na lek miała miejsce od II trymestru ciąży, zaleca się wykonanie badania USG czaszki i nerek płodu; dzieci, których matki przyjmowały lek podczas ciąży, powinny być poddane dokładnej obserwacji w kierunku niedociśnienia. Stężenie chinaprylu w mleku kobiet karmiących piersią jest bardzo małe. Mimo że to stężenie nie wydaje się klinicznie istotne, nie zaleca się stosowania preparatu podczas karmienia piersią wcześniaków i noworodków (kilka pierwszych tygodni życia), ze względu na potencjalne działanie na układ sercowo - naczyniowy i nerki oraz niewystarczające doświadczenie kliniczne. W przypadku starszych niemowląt można rozważyć stosowanie chinaprylu podczas karmienia piersią, jeżeli leczenie jest konieczne dla matki, a dziecko jest obserwowane pod kątem wystąpienia działań niepożądanych.

Doustnie. Dorośli. Nadciśnienie tętnicze samoistne. Monoterapia: zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę. W zależności od skuteczności leczenia, dawkę można stopniowo zwiększać (poprzez podwojenie, uwzględniając czas wymagany do dostosowania dawki), do dawki podtrzymującej 20-40 mg na dobę, podawanej raz na dobę lub w 2 dawkach podzielonych. U większości pacjentów uzyskuje się długotrwałą kontrolę ciśnienia krwi stosując preparat raz na dobę. Dawka maksymalna wynosi 80 mg na dobę. Leczenie skojarzone z lekami moczopędnymi: zalecana początkowa dawka chinaprylu wynosi 2,5 mg. Następnie dawkę należy stopniowo zwiększać (jak opisano powyżej) w celu uzyskania optymalnego działania terapeutycznego. Zastoinowa niewydolność serca: zalecana dawka początkowa wynosi 2,5 mg raz na dobę. Po podaniu preparatu pacjent powinien być ściśle kontrolowany w kierunku wystąpienia objawów niedociśnienia tętniczego. Następnie, jeżeli dawka początkowa jest dobrze tolerowana, dawkę należy stopniowo zwiększać do dawki skutecznej, maksymalnie do 40 mg na dobę, podawanej w dawce pojedynczej lub w 2 dawkach podzielonych, w skojarzeniu z lekami moczopędnymi i (lub) glikozydami naparstnicy. W leczeniu skojarzonym skuteczna dawka podtrzymująca wynosi 10-20 mg na dobę. W leczeniu ciężkiej lub niestabilnej zastoinowej niewydolności serca podawanie preparatu powinno być rozpoczynane zawsze w szpitalu, pod ścisłą kontrolą medyczną. Inni pacjenci należący do grupy dużego ryzyka, u których leczenie należy rozpoczynać w szpitalu, to: pacjenci przyjmujący duże dawki diuretyków pętlowych (np. >80 mg furosemidu) lub pacjenci stosujący jednocześnie kilka leków moczopędnych, z hipowolemią, z hiponatremią (stężenie sodu we krwi <130 mEq/l) lub ze skurczowym ciśnieniem krwi <90 mmHg, pacjenci przyjmujący duże dawki leków rozszerzających naczynia, ze stężeniem kreatyniny we krwi >150 µmol/l oraz pacjenci w wieku ≥70 lat. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów w podeszłym wieku i pacjentów z klirensem kreatyniny <40 ml/min zalecana dawka początkowa wynosi 2,5 mg, następnie dawkę można zwiększyć w zależności od działania terapeutycznego. Sposób podania. Preparat można przyjmować niezależnie od posiłku. Dawkę należy przyjmować regularnie o tej samej porze.

Chinapryl należy stosować z ostrożnością u pacjentów ze zwężeniem zastawki aortalnej. Po podaniu chinaprylu może wystąpić objawowe niedociśnienie, rzadko obserwowane u pacjentów z niepowikłanym nadciśnieniem tętniczym, bardziej prawdopodobne, jeśli pacjent jest odwodniony np. w wyniku stosowania leków moczopędnych, diety z ograniczeniem soli, dializy, biegunki lub wymiotów lub w przypadku ciężkiego nadciśnienia reninozależnego - jeśli wystąpi niedociśnienie, pacjenta należy położyć na plecach i jeśli konieczne podać dożylnie roztwór soli fizjologicznej; przejściowe niedociśnienie w reakcji na podanie leku nie jest przeciwwskazaniem do dalszego leczenia, jednak w razie jego wystąpienia należy rozważyć zmniejszenie dawki chinaprylu, leku moczopędnego lub odstawienie leku moczopędnego. U pacjentów z niewydolnością serca, u których ryzyko wystąpienia nadmiernego niedociśnienia jest podwyższone, leczenie chinaprylem należy rozpocząć od zalecanych dawek pod ścisłą kontrolą lekarza; tych pacjentów należy obserwować przez pierwsze 2 tyg. leczenia i po każdorazowym zwiększeniu dawki. Podobne postępowanie należy wdrożyć u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca lub chorobą naczyń mózgowych, u których nadmierne zmniejszenie ciśnienia krwi może spowodować zawał serca lub udar mózgu. U pacjentów poddanych dużym zabiegom chirurgicznym lub w trakcie znieczulenia środkami powodującymi niedociśnienie tętnicze, chinapryl może hamować powstawanie angiotensyny II wtórnie do kompensacji uwalniania reniny - może to prowadzić do nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego, któremu należy zapobiegać i leczyć poprzez zwiększenie objętości krążącej krwi. U pacjentów z niewydolnością nerek należy kontrolować czynność nerek podczas leczenia. U pacjentów z ciężką niewydolnością serca, u których funkcjonowanie nerek może zależeć od aktywności układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA), leczenie chinaprylem może wiązać się z występowaniem skąpomoczu i (lub) postępującej azotemii oraz rzadko ostrej niewydolności nerek i (lub) zgonu. U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i jedno- lub obustronnym zwężeniem tętnicy nerkowej może wystąpić zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny w surowicy po zastosowaniu inhibitorów ACE - u tych pacjentów czynność nerek powinna być monitorowana w ciągu pierwszych kilku tygodni leczenia. U niektórych pacjentów z nadciśnieniem lub niewydolnością serca bez wcześniejszej, objawowej choroby nerek występowało zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny, przeważnie niewielkie i przejściowe, szczególnie jeśli chinapryl podawano w skojarzeniu z lekiem moczopędnym; jest to bardziej prawdopodobne u pacjentów z uprzednio zaburzoną czynnością nerek - zmniejszenie dawki i (lub) zaprzestanie podawania leku moczopędnego i (lub) chinaprylu może być konieczne. Nie zaleca się stosowania chinaprylu  u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <10 ml/min). Ze względu na ryzyko niedociśnienia, omdleń, hiperkaliemii i zaburzenia czynności nerek (w tym ostrej niewydolności nerek), nie zaleca się stosowania podwójnej blokady układu RAA (np. poprzez łączne stosowanie inhibitora ACE z antagonistą receptora angiotensyny II lub aliskirenem); jeśli zastosowanie podwójnej blokady układu RAA jest absolutnie konieczne, powinno być prowadzone wyłącznie pod nadzorem specjalisty. Nie należy stosować jednocześnie inhibitorów ACE oraz antagonistów receptora angiotensyny II u pacjentów z nefropatią cukrzycową. Chinapryl przyjmowany z lekami moczopędnymi powinien być stosowany ostrożnie u pacjentów z upośledzoną czynnością wątroby lub z postępującą chorobą wątroby, ponieważ niewielkie zmiany w płynach lub zaburzenia elektrolitowe mogą wywołać śpiączkę wątrobową. Przekształcanie chinaprylu do chinaprylatu zależy od esteraz wątrobowych. Stężenie chinaprylatu jest zmniejszone u pacjentów z marskością poalkoholową z powodu upośledzenia deestryfikacji chinaprylu. Pacjenci, u których podczas leczenia inhibitorami ACE wystąpi żółtaczka lub znaczne zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych powinni przerwać leczenie chinaprylem i zostać objęci dalszą opieką medyczną. Z uwagi na ryzyko hipoglikemii, u pacjentów z cukrzycą leczonych insuliną lub doustnymi lekami hipoglikemizującymi należy odpowiednio często kontrolować stężenie glukozy we krwi, szczególnie podczas pierwszego miesiąca leczenia inhibitorem ACE i w razie konieczności dostosować dawki leków przeciwcukrzycowych. Z uwagi na ryzyko neutropenii/agranulocytozy, zaleca się monitorowanie liczby białych krwinek u pacjentów z kolagenozą i (lub) chorobami nerek. Zachować ostrożność u pacjentów z ryzykiem wystąpienia hiperkaliemii: z niewydolnością nerek, cukrzycą, hipoaldosteronizmem, jak również u osób przyjmujących jednocześnie suplementy potasu, substytuty soli kuchennej zawierające potas, diuretyki oszczędzające potas, trimetoprim lub kotrimoksazol (będący skojarzeniem trimetoprimu z sulfametoksazolem), a zwłaszcza przyjmujących antagonistów aldosteronu lub antagonistów receptora angiotensyny II - w przypadku konieczności jednoczesnego stosowania tych leków należy ściśle kontrolować stężenie potasu we krwi. U pacjentów dializowanych z użyciem błon dializacyjnych o dużej przepuszczalności (poliakrylonitrylowych np. „AN69”) istnieje duże prawdopodobieństwo wystąpienia reakcji rzekomoanafilaktycznych - należy rozważyć zastosowanie leku przeciwnadciśnieniowego z innej grupy lub błon dializacyjnych innego rodzaju. U niektórych pacjentów leczonych chinaprylem i innymi inhibitorami ACE obserwowano zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH), a następnie hiponatremię. U pacjentów w podeszłym wieku oraz innych pacjentów z ryzykiem hiponatremii zaleca się regularne kontrolowanie stężenia sodu w surowicy. U pacjentów wymagających leczenia odczulającego jadem owadów błonkoskrzydłych lub poddawanych zabiegowi LDL-aferezy z użyciem siarczanu dekstranu zaleca się czasowe przerwanie podawania inhibitorów ACE, ze względu na ryzyko wystąpienia zagrażających życiu reakcji rzekomoanafilaktycznych. U pacjentów, u których wystąpi obrzęk naczynioruchowy twarzy, kończyn, warg, języka, błon śluzowych, głośni i lub krtani, chinapryl należy natychmiast odstawić, wdrożyć odpowiednie leczenie i monitorować pacjenta, aż do całkowitego ustąpienia objawów obrzęku (obserwowano przypadki śmiertelne w wyniku obrzęku naczynioruchowego związanego z obrzękiem krtani lub języka). Pacjenci z obrzękiem naczynioruchowym niezależnym od przyjmowania inhibitorów ACE w wywiadzie, mogą mieć podwyższone ryzyko wystąpienia obrzęku podczas przyjmowania chinaprylu. Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE z preparatem złożonym zawierającym sakubitryl i walsartan jest przeciwwskazane z powodu zwiększonego ryzyka obrzęku naczynioruchowego. Nie wolno rozpoczynać leczenia lekiem złożonym zawierającym sakubitryl i walsartan wcześniej niż po upływie 36 h od przyjęcia ostatniej dawki chinaprylu. Nie wolno rozpoczynać leczenia chinaprylem wcześniej niż po upływie 36 h od przyjęcia ostatniej dawki leku złożonego zawierającego sakubitryl i walsartan. Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE z racekadotrylem, inhibitorami mTOR (np. syrolimus, ewerolimus, temsyrolimus) lub wildagliptyną może prowadzić do zwiększenia ryzyka obrzęku naczynioruchowego (np. obrzęku dróg oddechowych lub języka, z zaburzeniami oddychania lub bez). U pacjentów przyjmujących inhibitor ACE, należy zachować ostrożność rozpoczynając leczenie racekadotrylem, inhibitorami mTOR (np. syrolimusem, ewerolimusem, temsyrolimusem) lub wildagliptyną. Obrzęk naczynioruchowy jelit powinien być brany pod uwagę w diagnostyce różnicowej bólów brzucha u pacjentów leczonych inhibitorami ACE. Bardziej narażeni na wystąpienie obrzęku naczynioruchowego są pacjenci rasy czarnej. U pacjentów rasy czarnej chinapryl może być mniej skuteczny. W diagnostyce różnicowej kaszlu należy uwzględnić kaszel indukowany przez inhibitory ACE. Ze względu na zawartość laktozy, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Częste działania niepożądane (mogą występować częściej niż u 1 na 100 osób):
• ból w klatce piersiowej, niedociśnienie,
• zmniejszone stężenie sodu we krwi,
• nudności, wymioty, biegunka, niestrawność, ból brzucha, zapalenie gardła, katar,
• zawroty głowy, ból głowy, bezsenność, zmęczenie, osłabienie, parestezje (drętwienia),
• ból pleców, ból mięśni,
• kaszel, duszność,
• zwiększenie stężenia kreatyniny, mocznika, potasu we krwi.

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą występować częściej niż u 1 na 1000 osób):
• nerwowość, senność, depresja, zawroty głowy, stan splątania,
• szumy uszne, przemijający udar niedokrwienny,
• świąd, nadmierna potliwość, obrzęk naczynioruchowy, wysypka,
• uogólniony obrzęk, gorączka, obrzęk obwodowy,
• białkomocz, niewydolność nerek,
• zaburzenia wzwodu,
• niedowidzenie,
• zapalenie oskrzeli, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie dróg moczowych, zapalenie
  zatok,
• zawał serca, dławica piersiowa, tachykardia (szybkie bicie serca), kołatanie serca,
• rozszerzenie naczyń,
• suchość w gardle, suchość w jamie ustnej, wzdęcia.

Rzadkie działania niepożądane (mogą występować częściej niż u 1 na 10000 osób):
• zaburzenia równowagi, omdlenie,
• eozynofilowe zapalenie płuc,
• zapalenie głośni, zaparcia, zaburzenia smaku,
• rumień wielopostaciowy, pęcherzyca, pokrzywka.

Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 10000 osób):
• niewyraźne widzenie,
• zapalenie jelit, obrzęk naczynioruchowy jelita cienkiego,
• łuszczycopodobne zapalenie skóry.

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
• zmniejszenie liczby komórek krwi,
• reakcje rzekomouczuleniowe,
• uszkodzenie naczyń mózgowych,
• niedociśnienie ortostatyczne (przy zmianie pozycji ciała na pionową),
• skurcz oskrzeli,
• zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, żółtaczka spowodowana utrudnieniem odpływu żółci,
• ciemne zabarwienie moczu, nudności, wymioty, skurcze mięśni, splątanie i drgawki. Mogą to być
  objawy choroby o nazwie nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego.
• zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka, złuszczające zapalenie skóry, łysienie,
  nadwrażliwość na światło,
• wystąpienie lub nasilenie objawów łuszczycy (choroby skóry charakteryzującej się
  zaczerwienionymi plamami pokrytymi srebrzystymi łuskami),
• zmniejszenie stężenia hemoglobiny, zmniejszenie hematokrytu, zmniejszenie hematokrytu i
  WCXC, nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych. U pacjentów z wrodzonym niedoborem G-6-
  PDH, zgłaszano pojedyncze przypadki anemii hemolitycznej.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al.
Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, e-mail:
[email protected]
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i preparatu złożonego zawierającego sakubitryl z walsartanem jest przeciwwskazane, ponieważ zwiększa ryzyko obrzęku naczynioruchowego. Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE z racekadotrylem, inhibitorami mTOR (np. syrolimus, ewerolimus, temsyrolimus) lub wildagliptyną może prowadzić do zwiększenia ryzyka obrzęku naczynioruchowego. Podwójna blokada układu RAA, np. poprzez zastosowanie inhibitara ACE z antagonistą receptora angiotensyny II lub aliskirenem zwiększa częstość występowania niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, w porównaniu z zastosowaniem leku z grupy antagonistów układu RAA w monoterapii - takie połączenie nie jest zalecane; jeśli takie skojarzenie jest konieczne, powinno odbywać się pod nadzorem specjalisty łącznie z dokładnym monitorowaniem czynności nerek, stężenia elektrolitów oraz ciśnienia krwi. Inhibitorów ACE oraz antagonistów receptora angiotensyny II nie należy stosować jednocześnie u pacjentów z nefropatią cukrzycową. Stosowanie chinaprylu z aliskirenem jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub zburzeniem czynności nerek (GFR <60ml/min/1,73 m²). Preparat zawiera magnez, który tworzy kompleks chelatowy z tetracyklinami, zmniejszając ich wchłanianie - należy unikać takiego połączenia. Stosowanie chinaprylu w skojarzeniu z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas (np. spironolakton, triamteren lub amiloryd), preparatami potasu, zamiennikami soli kuchennej zawierającymi potas lub innymi substancjami zwiększającymi stężenie potasu we krwi, takimi jak: heparyna, cyklosporyna, trimetoprim i kotrimoksazol (trimetoprim z sulfametoksazolem) zwiększa ryzyko hiperkaliemii - nie zaleca się jednoczesnego przyjmowania, a w przypadku konieczności leczenia skojarzonego - należy zachować ostrożność i kontrolować stężenie potasu we krwi. Stosowanie z lekami moczopędnymi zwiększa ryzyko niedociśnienia - ryzyko wystąpienia niedociśnienia można zmniejszyć poprzez odstawienie leków moczopędnych przed rozpoczęciem terapii chinaprylem; jeśli nie można przerwać podawania leku moczopędnego, należy podać mniejszą dawkę początkową chinaprylu; u pacjentów przyjmujących leki moczopędne należy ściśle kontrolować czynność układu krążenia nie krócej niż przez 2 h po podaniu początkowej dawki chinaprylu. Brak jest danych wskazujących na interakcję między chinaprylem i środkami znieczulającymi wywołującymi niedociśnienie, jednak należy zachować ostrożność podczas zabiegów chirurgicznych w znieczuleniu, ponieważ inhibitory ACE blokują tworzenie angiotensyny II wtórnie do kompensacyjnego uwalniania reniny, co może to prowadzić do niedociśnienia (niedociśnienie można skorygować przez uzupełnienie płynów). W przypadku stosowania z alkoholem, barbituranami lub narkotykami może wystąpić nasilenie niedociśnienia ortostatycznego. Chinapryl stosowany z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi wykazuje efekt addycyjny lub synergistyczny. Chinapryl może zwiększać stężenie litu we krwi, nasilając jego toksyczność - należy kontrolować stężenie litu we krwi; równoczesne stosowanie leków moczopędnych może zwiększać ryzyko zatrucia litem. Stosowanie chinaprylu z NLPZ może osłabiać hipotensyjne działanie inhibitora ACE, ponadto zwiększa się ryzyko hiperkaliemii oraz niewydolności nerek - należy zachować ostrożność, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Stosowanie chinaprylu i złota w iniekcjach (aurotiojabłczan sodu) może spowodować reakcje przypominające objawy jak po podaniu azotanów (uderzenia gorąca do twarzy, nudności, wymioty, niedociśnienie). Stosowanie z allopurynolem, cytostatykami, lekami immunosupresyjnymi, kortykosteroidami układowymi lub prokainamidem zwiększa ryzyko leukopenii. Inhibitory ACE mogą zwiększyć wrażliwość na insulinę i wywoływać hipoglikemię u pacjentów leczonych doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi lub insuliną - należy ściśle monitorować glikemię, zwłaszcza podczas pierwszego miesiąca leczenia inhibitorem ACE. Leki zobojętniające sok żołądkowy mogą zmniejszać dostępność biologiczną chinaprylu. Jednoczesne podawanie wielokrotnych dawek 10 mg atorwastatyny z chinaprylem 80 mg skutkowało nieistotną zmianą parametrów farmakokinetycznych atorwastatyny w stanie stacjonarnym.

Bausch Health Poland Sp. z o.o.