Amvuttra 25 mg/0,5 ml roztwór do wstrzykiwań

1 ampułkostrzykawka zawiera 25 mg wutrisyranu, w 0,5 ml roztworu.

Wutrisyran, to ustabilizowany chemicznie, dwuniciowy, mały interferujący kwas rybonukleinowy (siRNA), którego działanie jest ukierunkowane swoiście na przekaźnikowy RNA (mRNA) kodujący wariantową i (lub) niezmutowaną (dzikiego typu) transtyretynę (TTR) i który jest związany wiązaniem kowalencyjnym z ligandem zawierającym trzy reszty N-acetylogalaktozaminy (GaINAc), co umożliwia dostarczenie siRNA do hepatocytów. W naturalnym procesie zwanym interferencją RNA (RNAi) wutrisyran wywołuje katalityczny rozpad mRNA TTR w wątrobie, a w efekcie zmniejszenie stężenia w surowicy wariantowego i amyloidogennego białka TTR typu dzikiego, a tym samym zmniejszenie odkładania się amyloidu TTR w tkankach. Po podaniu podskórnym wutrisyran jest szybko wchłaniany, z czasem do osiągnięcia T_max w osoczu wynoszącym 3,0 h (zakres 2,0-6,5 h). W zalecanym schemacie dawkowania 25 mg podawanych podskórnie co 3 mies., średnie C_max oraz AUC_0-24 wynosiły, odpowiednio, 0,12 μg/ml (64,3%) i 0,80 μg*h/ml (35,0%). Nie stwierdzono kumulacji wutrisyranu w osoczu po wielokrotnym cokwartalnym dawkowaniu. Wutrisyran wiąże się w ponad 80% z białkami osocza. Wutrisyran po podaniu podskórnym ulega dystrybucji głównie
do wątroby. Lek jest metabolizowany w wątrobie przez endo- i egzonukleazy do krótkich odcinków nukleotydów o różnych rozmiarach. Nie stwierdzono głównych krążących metabolitów u ludzi. Badania in vitro wskazują, że wutrisyran nie jest metabolizowany przez enzymy CYP450. T_0,5 w końcowej fazie eliminacji wutrisyranu wynosi 5,23 (zakres: 2,24; 6,36) h. Po podskórnym podaniu pojedynczej dawki wynoszącej od 5 do 300 mg, średnia frakcja niezmienionej substancji czynnej wydalonej z moczem mieściła się w zakresie od 15,4 od 25,4%, a średni klirens nerkowy mieścił się w zakresie od 4,45 do 5,74 l/h dla wutrisyranu.

Leczenie dziedzicznej amyloidozy transtyretynowej (hATTR-PN) u dorosłych pacjentów z polineuropatią w I lub II stadium zaawansowania. Leczenie amyloidozy transtyretynowej dzikiego typu lub dziedzicznej u dorosłych pacjentów z kardiomiopatią (ATTR-CM).

Ciężka nadwrażliwość (np. anafilaksja) na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Brak danych dotyczących stosowania wutrisyranu u kobiet w okresie ciąży. Wyniki badań na zwierzętach dotyczących toksycznego wpływu na rozrodczość są niewystarczające. Ze względu na ryzyko działania teratogennego wynikającego z niewyrównanego stężenia witaminy A, wutrisyranu nie należy stosować u kobiet w ciąży. Jako środek ostrożności, we wczesnym okresie ciąży należy zbadać stężenie hormonu tyreotropowego oraz witaminy A. Płód należy bardzo dokładnie monitorować, szczególnie w I trymestrze. Nie wiadomo, czy wutrisyran przenika do mleka kobiecego (brak wystarczających danych). Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy podawanie leku, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki. Leczenie wutrisyranem powoduje zmniejszenie stężenia witaminy A w surowicy. Zarówno zbyt duże, jak i za małe stężenie witaminy A może zwiększać ryzyko wad wrodzonych płodu. W związku z tym przed rozpoczęciem leczenia u pacjentki należy wykluczyć ciążę, a kobiety w okresie rozrodczym muszą stosować skuteczną metodę antykoncepcji. Jeśli pacjentka planuje zajść w ciążę, przed podjęciem takiej próby należy przerwać leczenie wutrisyranem oraz suplementację witaminy A i kontrolować stężenie witaminy A w surowicy, dopóki nie powróci ono do wartości prawidłowych. Stężenie witaminy A w surowicy może pozostawać zmniejszone przez ponad 12 mies. po podaniu ostatniej dawki leczenia. W badaniach na zwierzętach nie wykryto wpływu na płodność samców ani samic.

Podskórnie. Terapia powinna być rozpoczęta pod nadzorem lekarza mającego doświadczenie w leczeniu amyloidozy. Leczenie należy rozpocząć możliwie najwcześniej w przebiegu choroby, aby zapobiec progresji niepełnosprawności. Zalecana dawka leku, to 25 mg we wstrzyknięciu podskórnym co 3 mies. U pacjentów leczonych wutrisyranem wskazane jest uzupełnianie witaminy A w dawce wynoszącej, ale nie przekraczającej, od 2500 IU do 3000 IU witaminy A na dobę. O dalszym leczeniu pacjentów, u których choroba postępuje do polineuropatii w III stadium zaawansowania, powinien decydować lekarz na podstawie ogólnej oceny stosunku korzyści do ryzyka. Istnieją ograniczone dane dotyczące wutrisyranu u pacjentów z klasą IV wg klasyfikacji NYHA oraz u pacjentów, którzy mają zarówno klasę III NYHA, jak i stadium choroby 3 wg kryteriów diagnostycznych NAC. Niemniej jednak, jeśli u pacjentów przyjmujących wutrisyran postęp choroby osiągnie powyższe stadia, dane te sugerują, że pacjenci mogą kontynuować leczenie. Pominięcie dawki. W razie pominięcia dawki należy jak najszybciej podać lek. Podanie leku należy powtarzać co 3 mies., począwszy od ostatnio podanej dawki. Szczególne grupy pacjentów. Nie ma konieczności dostosowywania dawki u pacjentów w wieku ≥65 lat. Nie ma konieczności dostosowywania dawki u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek (eGFR od ≥30 do <90 ml/min/1,73 m²). Nie badano stosowania wutrisyranu u pacjentów z zaburzeniami nerek o nasileniu ciężkim lub z krańcową niewydolnością nerek i w związku z tym nie należy go podawać tym pacjentom, chyba że przewidywane korzyści kliniczne przewyższają ryzyko. Nie ma konieczności modyfikacji dawki u pacjentów z łagodnymi (bilirubina całkowita ≤1 x GGN) i AspAT >1 x GGN lub bilirubina całkowita od >1,0 do 1,5 x GGN i jakakolwiek wartość AspAT) ani umiarkowanymi (bilirubina całkowita >1,5 do 3 x GGN i jakakolwiek wartość AspAT) zaburzeniami czynności wątroby. Nie badano stosowania wutrisyranu u pacjentów z zaburzeniami wątroby o nasileniu ciężkim i w związku z tym nie należy go podawać tym pacjentom, chyba że przewidywane korzyści kliniczne przewyższają ryzyko. Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności leku u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Sposób podania. Lek jest przeznaczony wyłącznie do stosowania podskórnego. Pacjenci lub ich opiekunowie mogą dokonywać wstrzyknięć leku po otrzymaniu od osoby należącej do fachowego personelu medycznego wskazówek dotyczących prawidłowej techniki wykonywania wstrzyknięć podskórnych. Preparat jest gotowy do użycia i przeznaczony wyłącznie do jednorazowego użytku. Należy obejrzeć roztwór pod kątem obecności cząstek stałych i przebarwień. Nie stosować w razie stwierdzenia przebarwienia lub obecności cząstek stałych. W przypadku przechowywania w warunkach chłodniczych, przed podaniem ampułkostrzykawkę w opakowaniu pozostawić do ogrzania w temperaturze pokojowej na ok. 30 min. Wstrzyknięcie podskórne należy podawać w jedno z następujących miejsc: brzuch, uda lub ramiona. W przypadku wstrzykiwania w ramię lek powinien być podawany przez osobę należącą do fachowego personelu medycznego lub opiekuna. Wutrisyranu nie należy wstrzykiwać w tkankę bliznowatą ani w miejsca, gdzie skóra jest zaczerwieniona, występuje stan zapalny lub obrzęk. W przypadku wstrzykiwania w brzuch należy unikać okolicy pępka.

Niedobór witaminy A. W wyniku zmniejszenia stężenia białka o nazwie transtyretyna (TTR) w surowicy stosowanie leku prowadzi do zmniejszenia stężenia witaminy A (retinolu) w surowicy. Jeżeli stężenie witaminy A w surowicy pacjenta jest poniżej dolnej granicy normy - przed rozpoczęciem leczenia wutrisyranem należy je przywrócić do wartości prawidłowych, a ponadto pacjenta należy przebadać pod kątem wszelkich objawów lub oznak zaburzeń narządu wzroku związanych z niedoborem witaminy A. Pacjenci leczeni wutrisyranem powinni w ramach suplementacji przyjmować doustnie około, ale nie więcej niż od 2500 IU do 3000 IU witaminy A na dobę, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia objawów ze strony narządu wzroku z powodu niedoboru witaminy A. W razie objawów ze strony narządu wzroku wskazujących na niedobór witaminy A, np. upośledzonego widzenia w nocy lub ślepoty nocnej, uporczywego zespołu suchego oka, zapalenia oka, zapalenia lub owrzodzenia rogówki, pogrubienia rogówki lub perforacji rogówki, zaleca się przeprowadzenie badania okulistycznego. Podczas pierwszych 60 dni ciąży zbyt duże lub za małe stężenie witaminy A może zwiększać ryzyko wad wrodzonych płodu. W związku z tym przed rozpoczęciem leczenia wutrisyranem należy u pacjentki wykluczyć ciążę, a kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczne metody antykoncepcji. Jeśli pacjentka planuje zajść w ciążę, należy przed podjęciem takiej próby przerwać leczenie wutrisyranem oraz suplementację witaminy A i kontrolować stężenie witaminy A w surowicy, dopóki nie powróci ono do wartości prawidłowych. Stężenie witaminy A w surowicy może pozostawać zmniejszone przez ponad 12 mies. po podaniu ostatniej dawki wutrisyranu. W razie nieplanowanej ciąży leczenie wutrisyranem należy przerwać. Nie można podać zaleceń w kwestii kontynuacji lub przerwania suplementacji witaminy A podczas I trymestru nieplanowanej ciąży. W przypadku kontynuacji suplementacji witaminy A, dzienna dawka nie powinna przekraczać 3000 IU na dobę w związku z brakiem danych uzasadniających stosowanie większych dawek. Następnie, ze względu na zwiększone ryzyko niedoboru witaminy A w III trymestrze ciąży, należy wznowić uzupełnianie witaminy A w dawce od 2500 IU do 3000 IU, w II i w III trymestrze ciąży, jeżeli stężenie witaminy A nie powróciło jeszcze do wartości prawidłowych. Nie wiadomo, czy suplementacja witaminy A w okresie ciąży będzie wystarczająca, aby zapobiec niedoborowi witaminy A, jeśli kobieta ciężarna będzie kontynuować przyjmowanie wutrisyranu. Jednakże, ze względu na mechanizm działania wutrisyranu, jest mało prawdopodobne, aby zwiększenie suplementacji witaminy A do ponad 3000 IU na dobę w okresie ciąży wyrównało stężenie retinolu w osoczu, a może być szkodliwe dla matki i płodu. 1 ml zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg), to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Należy natychmiast powiedzieć lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce, jeżeli podczas leczenia
wystąpi którekolwiek z następujących działań niepożądanych:

Często: mogą wystąpić u maksymalnie 1 osoby na 10:
- zaczerwienienie, ból, świąd, siniaki lub ocieplenie skóry w miejscu wstrzyknięcia
- badania krwi wykazujące podwyższoną aktywność enzymów wątrobowych zwanych fosfatazą
  alkaliczną i aminotransferazą alaninową.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do „krajowego systemu zgłaszania” wymienionego w Załączniku V. Dzięki
zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

Nie przeprowadzono badań klinicznych dotyczących interakcji. Nie oczekuje się, aby wutrisyran powodował interakcje lub aby na jego działanie miały wpływ inhibitory lub induktory enzymów cytochromu P450, ani aby modulował aktywność transporterów. W związku z tym nie oczekuje się, aby wutrisyran wchodził w klinicznie istotne interakcje w innymi lekami.

Medison Pharma Sp. z o.o.
ul. Hrubieszowska 2
01-209 Warszawa
[email protected]