Datroway 100 mg proszek do sporządzenia koncentratu roztworu do infuzji

1 fiolka proszku zawiera 100 mg datopotamabu derukstekanu. Po rekonstytucji 1 fiolka z 5 ml roztworu zawiera 20 mg/ml datopotamabu derukstekanu. Lek zawiera polisorbat 80 (E 433).

Lek przeciwnowotworowy, koniugat przeciwciała z lekiem ukierunkowanym na TROP2. Przeciwciało jest humanizowaną immunoglobuliną IgG1 anty-TROP2 przyłączoną do derukstekanu, inhibitora topoizomerazy I (DXd), związaną przez rozszczepialny łącznik oparty na tetrapeptydzie. Koniugat przeciwciała z lekiem jest stabilny w osoczu. Przeciwciało wiąże się z TROP2 ulegającym ekspresji na powierzchni niektórych komórek nowotworowych. Po związaniu datopotamab derukstekan ulega internalizacji do komórek nowotworowych. Następnie uwolnienie DXd prowadzi do uszkodzenia DNA i śmierci komórek w drodze apoptozy za pośrednictwem hamowania aktywności topoizomerazy I. Datopotamab derukstekan może również wykazywać pośrednią cytotoksyczność komórkową zależną w drodze mechanizmu cytotoksyczności komórkowej zależnej od przeciwciał (ADCC), fagocytozy komórkowej zależnej od przeciwciał (ADCP) oraz cytotoksyczności DXd obejmującej mechanizm sąsiedztwa w odniesieniu do komórek nowotworowych wykazujących ekspresję TROP2 i sąsiadujących komórek, co wykazano w badaniach in vitro. W warunkach in vitro, w zakresie stężeń od 10 ng/ml do 100 ng/ml, średnie wiązanie DXd z białkami w osoczu ludzkim było na poziomie 96,8-98,0%, a stosunek stężenia DXd we krwi do stężenia w osoczu mieścił się w zakresie 0,59–0,62. Datopotamab derukstekan podlega wewnątrzkomórkowemu rozszczepieniu przez enzymy lizosomalne w celu uwolnienia DXd. Oczekuje się, że humanizowane przeciwciało monoklonalne IgG1 anty-TROP2 zostanie zdegradowane na małe peptydy i aminokwasy poprzez szlaki kataboliczne w taki sam sposób, jak endogenna IgG. W badaniach metabolizmu in vitro z wykorzystaniem mikrosomów ludzkiej wątroby wykazano, że DXd jest metabolizowany głównie przez CYP3A4 na szlakach oksydacyjnych oraz że nie jest w istotnym stopniu metabolizowany przez UGT ani inne enzymy CYP. Mediana T_0,5 w fazie eliminacji datopotamabu derukstekanu wyniosła 4,82 dnia, a pozorna mediana T_0,5 uwolnionego DXd - ok. 5,5 dnia. W warunkach in vitro DXd był substratem P-gp, OATP1B1, OATP1B3, MATE2-K, MRP1 i BCRP. Nie wykazano wydalania DXd u ludzi.

Monoterapia dorosłych pacjentów z nieoperacyjnym lub przerzutowym rakiem piersi wykazującym ekspresję receptora hormonalnego (HR) i niewykazującym ekspresji HER2, u których stosowano leczenie hormonalne i co najmniej jedną linię chemioterapii w związku z zaawansowaną chorobą.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Nie zaleca się stosowania leku w okresie ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących skutecznej metody antykoncepcji. Pacjentkę należy poinformować o potencjalnych zagrożeniach dla płodu, zanim zajdzie w ciążę, a także o konieczności niezwłocznego skontaktowania się z lekarzem w przypadku zajścia w ciążę. U kobiet w wieku rozrodczym należy przed rozpoczęciem stosowania leku sprawdzić, czy pacjentka jest w ciąży. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję w trakcie leczenia i przez co najmniej 7 mies. po przyjęciu ostatniej dawki leku. Mężczyźni, których partnerki są w wieku rozrodczym, muszą stosować skuteczną antykoncepcję w trakcie leczenia i przez co najmniej 4 mies. po przyjęciu ostatniej dawki leku. Na podstawie wyników badań u zwierząt oraz mechanizmu działania składnik leku, inhibitor topoizomerazy I (DXd), może powodować uszkodzenie zarodka i płodu, gdy jest podawany kobietom w okresie ciąży. Nie wiadomo, czy datopotamab derukstekan przenika do mleka ludzkiego. Ludzkie IgG przenikają do mleka ludzkiego. Ze względu na możliwość wystąpienia ciężkich działań niepożądanych u dzieci karmionych piersią kobiety powinny przerwać karmienie piersią przed rozpoczęciem leczenia datopotamabem derukstekanu. Kobiety mogą rozpocząć karmienie piersią po upływie 1 miesiąca od zakończenia leczenia. Na podstawie wyników badań toksyczności u zwierząt ustalono, iż lek może upośledzać funkcje rozrodcze i płodność u osobników płci męskiej i żeńskiej. Zarówno mężczyźni, jak i kobiety powinni przed rozpoczęciem leczenia zasięgnąć porady w zakresie opcji zachowania płodności. Nie wiadomo, czy datopotamab derukstekan lub jego metabolity znajdują się w płynie nasiennym. Mężczyźni nie mogą zamrażać ani oddawać nasienia przez cały okres leczenia oraz przez co najmniej 4 mies. po przyjęciu ostatniej dawki leku. Kobiety nie mogą oddawać komórek jajowych ani pobierać ich na własny użytek przez cały okres leczenia oraz przez co najmniej 7 mies. po przyjęciu ostatniej dawki leku.

Dożylnie. Lek powinien być przepisywany przez lekarza i podawany pod nadzorem fachowego personelu medycznego mającego doświadczenie w stosowaniu leków przeciwnowotworowych. Wybór pacjentów. Pacjentów do leczenia nieoperacyjnego lub przerzutowego raka piersi wykazującego ekspresję receptora hormonalnego (HR) i niewykazującego ekspresji HER2 należy wybierać na podstawie udokumentowanego wyniku badania wskazującego na brak ekspresji HER2, wykonanego z użyciem testu do diagnostyki in vitro (IVD) z oznaczeniem CE, jeśli jest dostępny, lub innego zwalidowanego testu. Dawkowanie. Zalecana dawka to 6 mg/kg mc. (do maksymalnie 540 mg w przypadku pacjentów o mc. ≥90 kg) podawane w infuzji dożylnej raz na 3 tyg. (cykl 21-dniowy) do wystąpienia progresji choroby lub nieakceptowalnej toksyczności. Premedykacja i profilaktyka. Przed każdą infuzją należy rozważyć zastosowanie premedykacji w celu zapobieżenia wystąpieniu reakcji związanych z infuzją, która obejmuje lek przeciwhistaminowy i paracetamol (z dodatkiem glikokortykoidów lub bez nich). Zaleca się również podanie pacjentom leków przeciwwymiotnych w ramach profilaktyki (deksametazonu z antagonistą receptora 5-HT3, a także innych leków, takich jak antagoniści receptora NK1) przed infuzją leku i w kolejnych dniach, zależnie od potrzeb. Informacje na temat profilaktyki zapalenia rogówki i zapalenia jamy ustnej znajdują sie w polu "Środki ostrożności". Modyfikacja dawki. Modyfikacja dawki w przypadku reakcji związanych z infuzją. Jeśli u pacjenta wystąpi reakcja związana z infuzją, należy zmniejszyć prędkość infuzji lub zakończyć infuzję leku. Należy trwale zaprzestać stosowania leku w sytuacji wystąpienia zagrażających życiu reakcji związanych z infuzją. Modyfikacja dawki w przypadku działań niepożądanych. Postępowanie w przypadku wystąpienia działań niepożądanych może wymagać opóźnienia podania dawki, zmniejszenia dawki lub zakończenia leczenia. Zalecana dawka początkowa: 6 mg/kg mc. (do maksymalnie 540 mg w przypadku pacjentów o mc. ≥90 kg). Pierwsze zmniejszenie dawki: 4 mg/kg mc. (do maksymalnie 360 mg w przypadku pacjentów o mc. ≥90 kg). Drugie zmniejszenie dawki: 3 mg/kg mc. (do maksymalnie 270 mg w przypadku pacjentów o mc. ≥90 kg). Działanie niepożądane - śródmiąższowa choroba płuc/nieinfekcyjne zapalenie płuc. Nasilenie: bezobjawowa śródmiąższowa choroba płuc/nieinfekcyjne zapalenie płuc (1. stopnia) - opóźnić podanie dawki do czasu zmniejszenia nasilenia do stopnia 0 (całkowite ustąpienie śródmiąższowej choroby płuc/nieinfekcyjnego zapalenia płuc, w tym całkowite ustąpienia oznak w badaniu radiologicznym wskazujących na czynną postać śródmiąższowej choroby płuc/nieinfekcyjnego zapalenia płuc, bliznowacenie lub zwłóknienie pozostałe po ustąpieniu choroby nie jest uznawane za czynną postać choroby), a następnie: jeśli działanie ustąpi w ciągu 28 dni lub szybciej od dnia wystąpienia, należy utrzymać dawkę; jeśli działanie ustąpi po okresie dłuższym niż 28 dni od dnia wystąpienia, należy zmniejszyć dawkę o jeden poziom; rozważyć leczenie kortykosteroidami, gdy tylko podejrzewa się śródmiąższową chorobę płuc lub nieinfekcyjne zapalenie płuc. Nasilenie: objawowa śródmiąższowa choroba płuc/nieinfekcyjne zapalenie płuc (nasilenie 2. stopnia lub wyższe) - trwale zaprzestać leczenia; niezwłocznie rozpocząć leczenie kortykosteroidami, gdy tylko podejrzewa się śródmiąższową chorobę płuc lub nieinfekcyjne zapalenie płuc. Działanie niepożądane - zapalenie rogówki. Nasilenie: 2. stopnia - opóźnić podanie dawki do czasu zmniejszenia nasilenia do stopnia 1. lub niższego, a następnie utrzymać dawkę. Nasilenie: 3. stopnia - opóźnić podanie dawki do czasu zmniejszenia nasilenia do stopnia 1. lub niższego, a następnie zmniejszyć dawkę o 1 poziom. Nasilenie: 4. stopnia -trwale zaprzestać leczenia. Działanie niepożądane - zapalenie jamy ustnej. Nasilenie: 2. stopnia - opóźnić podanie dawki do czasu zmniejszenia nasilenia do stopnia 1. lub niższego; w przypadku pierwszego wystąpienia wznowić leczenie z zastosowaniem tej samej dawki; w przypadku nawrotu rozważyć wznowienie leczenia z zastosowaniem zmniejszonej dawki. Nasilenie: 3. stopnia - opóźnić podanie dawki do czasu zmniejszenia nasilenia do stopnia 1. lub niższego; wznowić leczenie z zastosowaniem zmniejszonej dawki. Nasilenie: 4. stopnia - trwale zaprzestać leczenia. Opóźnienie lub pominięcie dawki. W przypadku opóźnienia lub pominięcia podania planowej dawki należy ją podać jak najszybciej, nie czekając do następnego planowego cyklu. Schemat podawania należy skorygować w celu utrzymania 3-tygodniowego odstępu pomiędzy dawkami. Szczególne grupy pacjentów. Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów w wieku 65 lat i starszych. Dane dotyczące stosowania datopotamabu derukstekanu u pacjentów w wieku 85 lat i starszych są ograniczone. Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego (CCr ≥30 i <90 ml/min). Nie określono zalecanego dawkowania leku u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek należy uważnie monitorować. W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek o nasileniu umiarkowanym w punkcie początkowym, którzy otrzymywali datopotamab derukstekan w dawce 6 mg/kg mc., obserwowano wyższą częstość występowania ciężkich działań niepożądanych w porównaniu z chorymi z prawidłową czynnością nerek. Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby (stężenie bilirubiny całkowitej ≤ GGN i dowolna aktywność AspAT >GGN lub stężenie bilirubiny całkowitej >1–1,5 raza GGN i dowolny poziom aktywności AspAT). Istnieją ograniczone dane pozwalające na sformułowanie zaleceń dotyczących modyfikacji dawki u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (stężenie bilirubiny całkowitej >1,5–3 razy GGN oraz dowolny poziom aktywności AspAT). Brak jest wystarczających danych dotyczących pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (stężenie bilirubiny całkowitej >3 razy GGN i dowolny poziom aktywności AspAT). W związku z tym pacjentów z umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby należy uważnie monitorować. Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Sposób podania. Lek musi zostać zrekonstytuowany i rozcieńczony przez fachowy personel medyczny i podany w infuzji dożylnej. Leku nie wolno podawać we wstrzyknięciu dożylnym ani w bolusie. Podawanie pierwszej infuzji powinno trwać 90 min. Pacjentów należy obserwować w trakcie infuzji i przez co najmniej 30 min po podaniu początkowej dawki pod kątem objawów przedmiotowych i podmiotowych reakcji związanych z infuzją. Podawanie kolejnych infuzji powinno trwać 30 min, jeśli wcześniejsze infuzje były tolerowane. Pacjentów należy obserwować w trakcie infuzji i przez co najmniej 30 min po jej zakończeniu.

Śródmiąższowa choroba płuc (ILD)/nieinfekcyjne zapalenie płuc. Obserwowano przypadki zakończone zgonem. Należy zalecić pacjentom natychmiastowe zgłaszanie kaszlu, duszności, gorączki i (lub) wszelkich nowych lub nasilających się objawów ze strony układu oddechowego. Pacjentów należy monitorować pod kątem objawów przedmiotowych i podmiotowych śródmiąższowej choroby płuc/nieinfekcyjnego zapalenia płuc. Oznaki śródmiąższowej choroby płuc/nieinfekcyjnego zapalenia płuc należy niezwłocznie zbadać. Pacjentów z podejrzeniem śródmiąższowej choroby płuc/nieinfekcyjnego zapalenia płuc należy ocenić za pomocą obrazowania radiograficznego. Należy rozważyć konsultację z pulmonologiem. W przypadku bezobjawowej śródmiąższowej choroby płuc/bezobjawowego nieinfekcyjnego zapalenia płuc (stopnia 1.) należy rozważyć leczenie kortykosteroidami (np. ≥0,5 mg/kg mc./dobę prednizolonu lub jego odpowiednika). Podanie datopotamabu derukstekanu należy opóźnić do czasu zmniejszenia nasilenia do stopnia 0 i można je wznowić zgodnie z instrukcją w polu Dawkowanie. W przypadku objawowej śródmiąższowej choroby płuc/objawowego nieinfekcyjnego zapalenia płuc (stopnia 2. lub wyższego) należy niezwłocznie rozpocząć leczenie kortykosteroidami o działaniu ogólnoustrojowym (np. ≥1 mg/kg mc./dobę prednizolonu lub jego odpowiednika) i kontynuować przez co najmniej 14 dni, a następnie stopniowo odstawiać przez co najmniej 4 tyg. Należy trwale zaprzestać stosowania datopotamabu derukstekanu u pacjentów, u których rozpoznano objawową śródmiąższową chorobę płuc/objawowe nieinfekcyjne zapalenie płuc (stopnia 2. lub wyższego). Pacjenci ze śródmiąższową chorobą płuc/nieinfekcyjnym zapaleniem płuc w wywiadzie mogą być obarczeni podwyższonym ryzykiem wystąpienia śródmiąższowej choroby płuc/nieinfekcyjnego zapalenia płuc i powinni być uważnie monitorowani. Reakcje nadwrażliwości. Należy uważnie obserwować, czy u pacjenta nie występują reakcje nadwrażliwości (reakcje alergiczne), których obraz kliniczny może być taki sam jak w przypadku reakcji związanej z infuzją. Należy zapewnić możliwość natychmiastowego użycia leków oraz sprzętu ratunkowego, stosowanych w leczeniu takich reakcji. Jeśli wystąpi ciężka reakcja nadwrażliwości, leczenie datopotamabem derukstekanem należy natychmiast i trwale przerwać. Zapalenie rogówki. Objawy przedmiotowe i podmiotowe zapalenia rogówki mogą obejmować suchość oka, nasilenie łzawienia, światłowstręt i pogorszenie wzroku. Pacjentom należy zalecić stosowanie kilka razy dziennie w ramach profilaktyki nawilżających kropli do oczu bez substancji konserwujących. Należy poinformować pacjentów o konieczności unikania stosowania soczewek kontaktowych, chyba że zostanie to zalecone przez okulistę. Pacjenci powinni zostać pilnie skierowani do okulisty w celu przeprowadzenia odpowiednich ocen w sytuacji wystąpienia nowych lub nasilenia istniejących objawów przedmiotowych i podmiotowych dotyczących gałki ocznej, które mogą sugerować wystąpienie zapalenia rogówki. Pacjentów należy monitorować pod kątem zapalenia rogówki i jeśli rozpoznanie zostanie potwierdzone, należy opóźnić podanie dawki, zmniejszyć dawkę lub trwale zaprzestać stosowania leku. Z udziału w badaniu byli wykluczani pacjenci, u których występowała istotna klinicznie choroba rogówki. Pacjentów z występującym wcześniej zapaleniem rogówki należy uważnie monitorować. Zapalenie jamy ustnej. Poza utrzymywaniem dobrej higieny jamy ustnej zaleca się stosowanie codziennie, w momencie rozpoczęcia podawania leku oraz w trakcie leczenia, płynu do płukania jamy ustnej zawierającego lek steroidowy (np. doustnego roztworu deksametazonu w stężeniu 0,1 mg/ml stosowanego 4 razy na dobę lub podobnego płynu do ust zawierającego lek steroidowy o zbliżonym schemacie stosowania) w ramach profilaktyki i leczenia. W przypadku wskazań klinicznych można rozważyć zastosowanie leków przeciwgrzybiczych, zgodnie z obowiązującymi lokalnie wytycznymi. Jeśli nie jest dostępny płyn do płukania jamy ustnej zawierający lek steroidowy, przeznaczony do stosowania w ramach profilaktyki, zaleca się stosowanie neutralnego płynu do płukania ust (np. płynu do płukania ust bez alkoholu i (lub) zawierającego wodorowęglany) zgodnie z lokalnymi wytycznymi. Można również rozważyć trzymanie w jamie ustnej kostek lodu lub lodowatej wody w czasie trwania infuzji. W przypadku wystąpienia zapalenia jamy ustnej można zwiększyć częstotliwość płukania jamy ustnej i (lub) można zastosować inne leki o działaniu miejscowym. Na podstawie stopnia nasilenia działania niepożądanego należy opóźnić podanie dawki, zmniejszyć dawkę lub trwale zaprzestać stosowania leku. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby o nasileniu umiarkowanym lub ciężkim. Lek należy podawać z zachowaniem ostrożności u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby o nasileniu umiarkowanym i ciężkim (ograniczone dane dotyczące stosowania). Substancje pomocnicze. Lek zawiera polisorbat 80, który może powodować reakcje alergiczne.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane
niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce.

Niektóre z działań niepożądanych mogą mieć ciężkie nasilenie i prowadzić do zgonu. Jeśli u pacjenta
wystąpi którykolwiek z poniższych objawów, należy niezwłocznie powiedzieć o tym lekarzowi lub
pielęgniarce:

Bardzo częste (mogą występować częściej niż u 1 na 10 osób):
- Owrzodzenia w jamie ustnej (zapalenie jamy ustnej)
- Stan zapalny rogówki (zapalenie rogówki). Objawy mogą obejmować suchość oczu, nasilenie
  łzawienia, wrażliwość na światło lub zmiany w widzeniu. Stan zapalny rogówki (przezroczystej
  warstwy w przedniej części gałki ocznej, która pokrywa źrenicę oraz tęczówkę) może
  prowadzić do powstania owrzodzenia.

Częste (mogą występować u maksymalnie 1 na 10 osób):
- Śródmiąższowa choroba płuc. Jej objawy mogą obejmować kaszel, duszność, gorączkę lub inne
  nowe bądź pogarszające się problemy z oddychaniem.

Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
- Reakcja alergiczna, w tym anafilaksja: może obejmować subiektywne i obiektywne objawy,
  takie jak: wysypka, silny świąd, uderzenia gorąca, zawroty głowy, obrzęk twarzy, warg, języka i
  (lub) gardła (obrzęk naczynioruchowy), trudności w oddychaniu lub przełykaniu lub niskie
  ciśnienie krwi.

Uzyskanie natychmiastowej pomocy medycznej może zapobiec poważniejszym problemom.

Inne działania niepożądane
Częstość i nasilenie działań niepożądanych mogą się różnić w zależności od przyjmowanej dawki.
Jeśli u pacjenta wystąpi którekolwiek z następujących działań niepożądanych, należy powiedzieć
o tym lekarzowi lub pielęgniarce: 

Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób)
- nudności;
- zmęczenie;
- łysienie;
- zaparcie;
- wymioty;
- suchość oka;
- COVID-19;
- niska liczba krwinek czerwonych (niedokrwistość), stwierdzana na podstawie badań krwi;
- zmniejszenie łaknienia;
- podwyższona aktywność enzymu wątrobowego (aminotransferazy asparaginianowej) we krwi;
- wysypka;
- biegunka;
- niska liczba granulocytów obojętnochłonnych, jednego z rodzajów krwinek białych
  zwalczających zakażenia (neutropenia);
- podwyższona aktywność enzymu wątrobowego (aminotransferazy alaninowej) we krwi.

Często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób)
- zaczerwienienie i dyskomfort w obrębie oczu (zapalenie spojówek);
- reakcje związane z wlewem. Mogą one obejmować gorączkę, dreszcze, świąd lub wysypkę;
- nasilone łzawienie;
- zakażenie części ciała, w których zbiera się i wydala mocz;
- suchość skóry;
- suchość w jamie ustnej;
- świąd (swędzenie);
- stan zapalny powiek (zapalenie powiek);
- problemy z oddychaniem (duszność);
- zaburzenia smaku;
- zaburzenia czynności gruczołów w obrębie powiek (gruczołów Meiboma);
- przebarwienie skóry (hiperpigmentacja);
- niewyraźne widzenie;
- zakażenie płuc;
- niska liczba białych krwinek zwalczających zakażenia (leukopenia);
- wypadanie rzęs (madaroza);
- nietypowa wrażliwość oczu na światło;
- dreszcze, gorączka, ogólny dyskomfort, zblednięcie lub zmiana kolorytu skóry, duszność
  z powodu dużej ilości bakterii w krwiobiegu (posocznica).

Niezbyt często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 osób)
- zaburzenia widzenia.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane
niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym osobie należącej do fachowego personelu
medycznego. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do „krajowego systemu
zgłaszania” wymienionego w załączniku V. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie
zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

Nie przeprowadzono badań klinicznych dotyczących interakcji datopotamabu derukstekanu z innymi lekami. Jednakże przeprowadzono badania kliniczne dotyczące interakcji leków z trastuzumabem derukstekanem (T-DXd), który zawiera taki sam ładunek DXd jak datopotamab derukstekanu. Na Cmax DXd nie wpływał rytonawir (inhibitor CYP3A4 oraz OATP1B1 i 1B3) ani itrakonazol (inhibitor CYP3A4). Obydwa inhibitory zwiększały AUC 1,2-krotnie, czego nie uznano za klinicznie istotne. Dlatego inhibitory CYP3A4, OATP1B1 i OATP1B3 najprawdopodobniej nie będą miały klinicznie istotnego wpływu na PK derukstekanu uwalnianego z datopotamabu derukstekanu.

AstraZeneca Pharma Poland Sp. z o.o.
ul. Postępu 14
02-676 Warszawa
22-245-73-00
www.astrazeneca.pl