Fabrazyme 5 mg proszek do sporządzenia koncentratu roztworu do infuzji

1 fiolka zawiera 5 mg lub 35 mg agalzydazy beta.

Agalzydaza beta - rekombinowana postać ludzkiej α-galaktozydazy A, wytwarzana metodą rekombinacji DNA z użyciem hodowli komórek jajnika chomika chińskiego (sekwencja aminokwasów postaci rekombinowanej, jak również sekwencja nukleotydów, która ją koduje są identyczne z naturalną postacią α-galaktozydazy). Jest enzymem katalizującym hydrolizę GL-3. Niedobór jej aktywności, występujący w przebiegu choroby Fabry`ego, powoduje spichrzanie GL-3 w wielu typach komórek, w tym śródbłonkowych i miąższowych. Leczenie preparatem prowadzi do istotnego ograniczenia złogów GL-3 w nerkach, sercu i skórze. Po podaniu dożylnym agalzydaza beta jest szybko usuwana z krążenia i wychwytywana przez lizosomy komórek śródbłonka naczyń krwionośnych i komórek miąższowych. T_0,5 w fazie eliminacji wynosi 45-100 min.

Długotrwała enzymatyczna terapia zastępcza u pacjentów z potwierdzonym rozpoznaniem choroby Fabry`ego (niedobór α-galaktozydazy A). Lek jest wskazany do stosowania u dorosłych, młodzieży i dzieci w wieku ≥8 lat.

Zagrażająca życiu nadwrażliwość (reakcja anafilaktyczna) na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Nie należy stosować w ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne (ograniczone dane dotyczące stosowania leku u kobiet w ciąży). Agalzydaza beta przenika do mleka matki. Wpływ agalzydazy beta na noworodki/niemowlęta jest nieznany. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią czy odstawić lek, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści z leczenia dla kobiety.

Dożylnie. Leczenie powinien prowadzić lekarz z doświadczeniem w leczeniu pacjentów z chorobą Fabry`ego lub innymi dziedzicznymi chorobami metabolicznymi. Zalecana dawka wynosi 1 mg/kg mc. raz na 2 tyg. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów z niewydolnością nerek nie ma konieczności zmiany dawki leku. Nie przeprowadzono badań u pacjentów z niewydolnością wątroby. Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności leku u pacjentów w wieku >65 lat; nie można obecnie zalecić schematu dawkowania. Nie przeprowadzono badań z udziałem dzieci w wieku 0-7 lat oraz nie ustalono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności leku w tej grupie wiekowej; nie można zalecić schematu dawkowania. Brak dostępnych danych dotyczących dzieci w wieku 0-4 lata. Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności leku u dzieci w wieku od 0 do 7 lat. Nie jest konieczne dostosowanie dawki u dzieci w wieku od 8 do 16 lat. Sposób podania. Proszek do przygotowania koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji musi być rekonstytuowany w wodzie do wstrzykiwań, a następnie rozcieńczony 0,9% roztworem chlorku sodu do podawania dożylnego i podany w infuzji dożylnej. Początkowa szybkość infuzji nie powinna być większa niż 0,25 mg/min (15 mg/h). U pacjentów o mc. <30 kg, maksymalna szybkość infuzji powinna wynosić 0,25 mg/min (15 mg/h). Szybkość infuzji można zmniejszyć w przypadku wystąpienia reakcji związanych z infuzją. Po ustaleniu tolerancji pacjenta, szybkość podawania można zwiększać w zakresie od 0,05 do 0,083 mg/min (zakres od 3 do 5 mg/h) podczas każdej kolejnej infuzji. W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z klasyczną postacią choroby, szybkość infuzji zwiększano stopniowo, aż do osiągnięcia minimalnego czasu infuzji wynoszącego 2 h. Osiągnięto go po podaniu 8 początkowych infuzji z szybkością 0,25 mg/min (15 mg/h), bez żadnych reakcji związanych z infuzją (IARs), zmiany szybkości infuzji lub przerwania infuzji. Dalsze skrócenie czasu infuzji do 1,5 h było możliwe u pacjentów, u których nie wystąpiły nowe IARs podczas ostatnich 10 infuzji lub nie zgłoszono ciężkich działań niepożądanych podczas ostatnich 5 infuzji. Każdy wzrost szybkości o 0,083 mg/min (ok. 5 mg/h) był utrzymywany przez 3 kolejne infuzje, bez żadnych nowych IARs, zmiany szybkości infuzji lub przerwania infuzji przed kolejnym zwiększeniem szybkości infuzji. Infuzje domowe. Infuzje leku w domu można rozważyć u pacjentów, którzy dobrze je tolerują. Decyzja o przeprowadzaniu infuzji w domu powinna zostać podjęta zgodnie z oceną  i zaleceniem lekarza prowadzącego. Pacjenci, u których podczas infuzji domowych występują reakcje niepożądane muszą natychmiast przerwać infuzję i skorzystać z pomocy fachowego personelu medycznego. Przeprowadzenie kolejnych infuzji może wymagać warunków klinicznych. Dawka i szybkość infuzji w domu powinny być stałe i nie należy ich zmieniać bez nadzoru fachowego personelu medycznego.

Immunogenność. Agalzydaza beta (r-hαGAL) jest rekombinowanym białkiem, dlatego u pacjentów z niewielką lub z brakiem rezydualnej czynności enzymu można spodziewać się pojawienia przeciwciał IgG; u większości pacjentów przeciwciała IgG przeciwko r-hαGAL pojawiają się najczęściej w ciągu 3 mies. od pierwszego podania preparatu. U pacjentów z przeciwciałami przeciwko r-hαGAL istnieje większe ryzyko wystąpienia reakcji związanych z infuzją - w przypadku takich pacjentów, podczas ponownego podawania agalzydazy beta należy zachować ostrożność; należy monitorować stężenie przeciwciał. W przypadku łagodnych lub umiarkowanych reakcji związanych z infuzją można zmniejszyć szybkości podawania leku do 10 mg/h i (lub) włączyć premedykację lekami przeciwhistaminowymi, paracetamolem, ibuprofenem i (lub) kortykosteroidami. Tak jak w przypadku innych leków zawierających białko i podawanych dożylnie mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości typu alergicznego; w przypadku ciężkich reakcji typu alergicznego lub anafilaktycznego, należy natychmiast przerwać podawanie preparatu i rozpocząć odpowiednie leczenie. U pacjentów z zaawansowaną chorobą nerek wpływ leczenia agalzydazą beta na nerki może być ograniczony. Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na fiolkę, to znaczy preparat uznaje się za "wolny od sodu".

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

W badaniach klinicznych obserwowano działania niepożądane głównie podczas podawania leku
pacjentom lub wkrótce po podaniu („działania niepożądane związane z infuzją”). U niektórych
pacjentów obserwowano ciężkie, zagrażające życiu reakcje alergiczne („reakcje anafilaktoidalne”).
Jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z ciężkich objawów niepożądanych, należy natychmiast
skontaktować się z lekarzem.

Do bardzo częstych objawów (mogących wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów) należą: dreszcze,
gorączka, uczucie zimna, nudności, wymioty, ból głowy i zaburzenia odczuwania dotyku, takie jak
drętwienie i mrowienie. Lekarz może zdecydować o zmniejszeniu szybkości infuzji lub podać
dodatkowe leki zapobiegające występowaniu takich reakcji.

Lista innych działań niepożądanych:
Częste (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów):
- ból w klatce piersiowej
- senność
- zmęczenie
- trudności w oddychaniu
- przyspieszenie akcji serca 
- nagłe zaczerwienienie twarzy
- bladość 
- ból brzucha 
- ból
- świąd 
- ból pleców 
- uczucie ucisku w gardle
- zaburzenie wydzielania łez
- wysypka 
- zawroty głowy i uczucie wirowania
- uczucie osłabienia 
- spowolnienie częstości akcji serca
- kołatanie serca
- szum uszny 
- letarg 
- zmniejszenie wrażliwości na ból
- niedrożność nosa 
- omdlenia 
- uczucie pieczenia
- biegunka 
- kaszel 
- świszczący oddech
- zaczerwienienie 
- dyskomfort w jamie brzusznej
- pokrzywka
- ból mięśni 
- obrzęk twarzy 
- ból kończyn
- podwyższone ciśnienie tętnicze krwi
- ból stawów 
- zapalenie jamy nosowo-gardłowej
- nagły obrzęk twarzy lub gardła
- obniżone ciśnienie tętnicze krwi
- uderzenia gorąca
- obrzęk kończyn 
- dyskomfort w klatce piersiowej
- uczucie gorąca
- zawroty głowy i zaburzenia równowagi
- obrzęk twarzy 
- podwyższona temperatura
- dolegliwości żołądkowe
- nasilenie trudności w oddychaniu
- zmniejszenie wrażliwości jamy ustnej
- kurcze mięśni 
- napięcie mięśni 
- sztywność mięśniowo-szkieletowa

Niezbyt częste (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów):
- drżenie
- swędzenie oczu 
- spowolnienie częstości akcji serca w związku z zaburzeniami przewodzenia
- przekrwienie oczu 
- obrzęk ucha 
- zwiększenie wrażliwości na ból
- ból ucha 
- skurcz oskrzeli 
- przekrwienie górnych dróg oddechowych
- ból gardła 
- katar 
- czerwona wysypka
- przyspieszony oddech ''
- zgaga 
- (plamiste purpurowawe) odbarwienie skóry
- wysypka powodująca świąd
- dyskomfort skóry 
- uczucie zimna w kończynach
- uczucie gorąca i zimna
- ból mięśniowo- szkieletowy
- krzepnięcie krwi w miejscu wstrzyknięcia
- trudności w przełykaniu 
- nieżyt nosa 
- odbarwienie skóry
- ból w miejscu podania infuzji
- objawy grypopodobne 
- obrzęk
- odczyn w miejscu podania infuzji
- zmęczenie

Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- zmniejszone stężenie tlenu we krwi
- ciężkie zapalenie naczyń

U niektórych pacjentów wstępnie leczonych zalecaną dawką oraz u pacjentów, którym zmniejszono
dawkę przyjmowaną przez długi czas, częściej obserwowano niektóre objawy choroby Fabry’ego.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do „krajowego systemu zgłaszania” wymienionego w załączniku V. Dzięki
zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

Nie należy podawać leku z chlorochiną, amiodaronem, monobenzonem lub gentamycyną ze względu na ryzyko zahamowania aktywności wewnątrzkomórkowej α-galaktozydazy. Biorąc pod uwagę metabolizm agalzydazy beta, nie wydaje się, aby uczestniczyła ona w interakcjach z innymi lekami w których pośredniczy cytochrom P450.

Sanofi Sp. z o.o.
ul. Marcina Kasprzaka 6
01-211 Warszawa
22-280-00-00
www.sanofi.pl