Kanuma 2 mg/ml konc. do sporządzenia roztworu do infuzji

1 ml koncentratu zawiera 2 mg sebelipazy alfa. 1 fiolka zawiera 33 mg sodu.

Sebelipaza alfa jest rekombinowaną ludzką kwaśną lipazą lizosomalną (rhLAL). Wiąże się z receptorami na powierzchni komórek za pośrednictwem glikanów obecnych na powierzchni białka, a następnie przemieszcza się do wnętrza lizosomów. Sebelipaza alfa katalizuje zachodzącą w lizosomach hydrolizę estrów cholesterolu i triglicerydów do wolnego cholesterolu, glicerolu i wolnych kwasów tłuszczowych. Uzupełnienie niedoboru enzymu LAL prowadzi do zmniejszenia zawartości tłuszczu w wątrobie i aktywności aminotransferaz oraz umożliwia metabolizm estrów cholesterolu i triglicerydów w lizosomach, prowadząc do zmniejszenia stężenia cholesterolu LDL, cholesterolu nie-HDL i triglicerydów, a zwiększenia stężenia cholesterolu HDL. W wyniku zmniejszenia zawartości substratów w jelitach dochodzi do poprawy wzrostu. Nie obserwuje się kumulacji leku przy dawkowaniu 1 mg/kg mc. lub 3 mg/kg mc. raz na 2 tyg. Z uwagi na względnie szybki klirens leku nie jest spodziewana kumulacja przy podawaniu raz na tydzień. Średnie (SD) przewidywane czasy półtrwania w fazie eliminacji po wielokrotnym podawaniu dawki sebelipazy alfa 1 mg/kg mc. u pacjentów z niedoborem LAL według grup wiekowych: T_0,5 u dzieci <4 lat wynosi 1,88 h, u dzieci od 4 lat do <12 lat - 2,71 h, u młodzieży od 12 do <18 lat - 2,18 h, u dorosłych ≥18 lat - 2,24 h.

Długookresowa enzymatyczna terapia zastępcza (ERT) u pacjentów w każdym wieku z niedoborem kwaśnej lipazy lizosomalnej (LAL).

Zagrażająca życiu nadwrażliwość (reakcja anafilaktyczna) na substancję czynną, jeśli próby ponownego podania okażą się nieskuteczne, na jaja lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

W celu zachowania ostrożności zaleca się unikanie stosowania sebelipazy alfa w okresie ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję. Nie wiadomo, czy sebelipaza alfa przenika do mleka ludzkiego. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać podawanie sebelipazy alfa, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki. Badania na zwierzętach nie wykazały żadnego upośledzenia płodności.

Dożylnie. Leczenie preparatem powinno być nadzorowane przez lekarza z doświadczeniem w postępowaniu u pacjentów z niedoborem LAL, innymi zaburzeniami metabolicznymi lub przewlekłymi chorobami wątroby. Lek powinien być podawany przez wyszkolony fachowy personel medyczny ze znajomością postępowania w nagłych sytuacjach medycznych. Ważne jest jak najwcześniejsze rozpoczęcie leczenia po rozpoznaniu niedoboru LAL. W razie wystąpienia reakcji nadwrażliwości należy rozważyć premedykację zgodnie ze standardem opieki. Pacjenci z szybką progresją niedoboru LAL występującą w ciągu pierwszych 6 miesięcy życia. Zalecana dawka początkowa dla niemowląt (w wieku <6 miesięcy) z szybką progresją niedoboru LAL wynosi 1 mg/kg mc. lub 3 mg/kg mc. W postaci infuzji dożylnej podawanej raz na tydz., zależnie od stanu klinicznego pacjenta. Zwiększenie dawki początkowej do 3 mg/kg mc. Należy rozważyć w zależności od ciężkości choroby i szybkości progresji. Należy rozważyć zwiększenie dawki w zależności od suboptymalnej odpowiedzi klinicznej i kryteriów biochemicznych, w tym np. niedostatecznego wzrostu (zwłaszcza obwodu w połowie długości ramienia - MUAC), pogorszenia wyników oznaczeń markerów biochemicznych (np. aktywności aminotransferaz wątrobowych, stężenia ferrytyny, stężenia białka C-reaktywnego i parametrów krzepnięcia), utrzymywania się lub nasilenia powiększenia narządu, zwiększenia częstości występowania współistniejących zakażeń oraz utrzymującego się nasilenia innych objawów (np. ze strony układu pokarmowego): należy rozważyć zwiększenie dawki do 3 mg/kg mc. - w przypadku suboptymalnej odpowiedzi klinicznej; należy rozważyć dodatkowe zwiększenie dawki do 5 mg/kg mc. - w przypadku utrzymywania się suboptymalnej odpowiedzi klinicznej. Można indywidualnie dokonywać dalszych zmian dawki, takich jak jej zmniejszenie lub wydłużenie odstępów między dawkami, w zależności od uzyskiwania i utrzymywania celów terapeutycznych. W badaniach klinicznych oceniano dawki w zakresie 0,35-5 mg/kg mc. podawane raz na tydz., przy czym jeden pacjent otrzymywał większą dawkę 7,5 mg/kg mc. raz na tydz. Nie badano dawek większych niż 7,5 mg/kg mc. Dzieci i młodzież oraz pacjenci dorośli z niedoborem LAL. Zalecana dawka dla dzieci i dorosłych bez szybko postępującej postaci niedoboru LAL, który wystąpił przed 6. miesiącem życia, wynosi 1 mg/kg mc. w postaci infuzji dożylnej podawanej raz na 2 tyg. Zwiększenie dawki do 3 mg/kg mc. raz na 2 tygo. należy rozważyć w przypadku suboptymalnej odpowiedzi wg kryteriów kliniczno-biochemicznych obejmujących, m.in. niedostateczny wzrost, utrzymujące się wyniki lub pogarszające się wskaźniki biochemiczne [np. parametry uszkodzenia wątroby (AlAT i AspAT), parametry metabolizmu lipidów (TC, LDL-c, HDL-c, TG), utrzymująca się lub nasilajaca się organomegalia oraz utrzymujące się nasilenie innych objawów (np. ze strony układu pokarmowego). Szczególne grupy pacjentów. W oparciu o aktualną znajomość farmakokinetyki i farmakodynamiki sebelipazy alfa nie zaleca się modyfikacji dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności sebelipazy alfa u pacjentów w wieku powyżej 65 lat i nie można zalecić innych schematów dawkowania dla takich pacjentów. Nie określono dokładnie bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności sebelipazy alfa u pacjentów z nadwagą, w związku z czym nie można obecnie zalecić innych schematów dawkowania dla takich pacjentów. Decyzję o podawaniu sebelipazy alfa niemowlętom z potwierdzoną niewydolnością wielonarządową należy pozostawić do uznania lekarza prowadzącego. Sposób podania. Całą objętość należy podać w infuzji w ciągu ok. 2 h. U pacjentów otrzymujących dawkę 1 mg/kg mc. można rozważyć podanie infuzji w ciągu 1 h po ustaleniu tolerancji u danego pacjenta. W razie zwiększenia dawki czas infuzji można wydłużyć. Lek należy podawać przez filtr 0,2 μm. Po pierwszej infuzji sebelipazy alfa, w tym po pierwszej infuzji po zwiększeniu dawki, należy przez 1 h obserwować pacjentów, czy występują u nich jakiekolwiek przedmiotowe lub podmiotowe objawy reakcji anafilaktycznej lub ciężkiej reakcji nadwrażliwości.

Reakcje nadwrażliwości, w tym reakcja anafilaktyczna. W razie podawania sebelipazy alfa należy zapewnić dostępność odpowiedniego zaplecza medycznego. W razie wystąpienia ciężkiej reakcji przerwać natychmiast podawanie sebelipazy alfa i wdrożyć odpowiednie leczenie. Po wystąpieniu ciężkiej reakcji należy rozważyć zagrożenia i korzyści związane z ponownym podaniem sebelipazy alfa. Po pierwszej infuzji sebelipazy alfa, w tym po pierwszej infuzji po zwiększeniu dawki, należy przez 1 h obserwować pacjentów, czy występują u nich jakiekolwiek przedmiotowe lub podmiotowe objawy reakcji anafilaktycznej lub ciężkiej reakcji nadwrażliwości. Postępowanie w razie reakcji nadwrażliwości może obejmować chwilowe wstrzymanie infuzji, zmniejszenie szybkości infuzji i (lub) zastosowanie leków przeciwhistaminowych, przeciwgorączkowych i (lub) kortykosteroidów. W przypadku pacjentów, u których wystąpiła reakcja alergiczna podczas infuzji, należy zachować ostrożność przy ponownym podawaniu leku. W razie przerwania infuzji można ją wznowić z mniejszą szybkością, zwiększając ją w zależności od tolerancji pacjenta. Premedykacja lekami przeciwgorączkowymi i (lub) przeciwhistaminowymi może zapobiec wystąpieniu kolejnych reakcji u pacjentów wymagających leczenia objawowego. U pacjentów, u których wystąpiły ciężkie reakcje na infuzję oraz u których doszło do utraty działania lub w razie braku efektu działania należy przeprowadzić test na obecność przeciwciał. Preparat może zawierać śladowe ilości białek jaja - pacjenci z rozpoznaną alergią na jaja byli wykluczeni z badań klinicznych. Immunogenność. Jak w przypadku wszystkich białek terapeutycznych istnieje możliwość wystąpienia immunogenności. W programie badań klinicznych sebelipazy alfa pacjentów poddawano rutynowym badaniom w kierunku przeciwciał przeciwko lekowi (ADA), ukierunkowanych przeciw sebelipazie alfa w celu oceny możliwej immunogenności sebelipazy alfa. Pacjentów, którzy uzyskali dodatni wynik badań w kierunku ADA, badano także pod katem hamującego działania przeciwciał. Hamujące działanie wykryto w badaniach klinicznych w pewnych punktach czasowych po rozpoczęciu badania. Zasadniczo nie można wyciągnąć wniosków na temat związku między wystąpieniem ADA/przeciwciał neutralizujących i powiązanymi reakcjami nadwrażliwości lub suboptymalną odpowiedzią kliniczną. W badaniach klinicznych u 3 pacjentów będących homozygotami pod kątem delecji w obu allelach genów lizosomalnej kwaśnej lipazy A (LIPA) i 25-hydroksylazy cholesterolowej wystąpiło hamujące działanie przeciwciał związane z suboptymalną odpowiedzią kliniczną. Pacjenci ci zostali poddani leczeniu immunomodulującemu w monoterapii lub w skojarzeniu z przeszczepieniem krwiotwórczych komórek macierzystych (HSCT) bądź przeszczepieniem szpiku kostnego (BMT), co poskutkowało poprawą odpowiedzi klinicznej na sebelipazę alfa. Substancje pomocnicze. Preparat zawiera 33 mg sodu na fiolkę, co odpowiada 1,7% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych. Podawany jest po rozcieńczeniu w 0,9% (9 mg/ml) roztworze NaCl do infuzji. Należy to wziąć pod uwagę u pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Działania niepożądane obserwowane były u pacjentów podczas podawania tego leku lub w krótkim
czasie po tym (reakcje na infuzje). Najpoważniejsze działania niepożądane mogą obejmować reakcję
alergiczną (obserwowana bardzo często [może wystąpić u więcej niż 1 pacjenta na 10] u niemowląt w
wieku poniżej 6 miesięcy lub często [może wystąpić u maksymalnie 1 na 10 pacjentów] u dzieci i
dorosłych) z objawami, takimi jak trudności z oddychaniem, szybki oddech, szybkie bicie serca,
dyskomfort w klatce piersiowej, łagodny obrzęk powiek, zaczerwienienie oczu, wysięk z nosa,
uderzenia gorąca, pokrzywka, świąd, biegunka, bladość, świszczący oddech, zmniejszona zawartość
tlenu we krwi, zaczerwienienie skóry i drażliwość. Jeśli u pacjenta, niezależnie od wieku, wystąpią
takie objawy, należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc lekarską. Jeśli u pacjenta wystąpi reakcja
na infuzję, może otrzymać dodatkowe leki w celu leczenia lub zapobiegania takim reakcjom w
przyszłości. Jeśli reakcja na infuzję będzie ciężka, lekarz może przerwać infuzję leku KANUMA do
żyły i rozpocząć odpowiednie leczenie.

Bardzo częste działania niepożądane (mogą występować u więcej niż 1 osoby na 10)
zaobserwowane u niemowląt (w wieku od 1 do 6 miesięcy) są następujące:
nadwrażliwość (drażliwość, pobudzenie, wymioty, pokrzywka, wyprysk, świąd, bladość
i nadwrażliwość na lek), ciężkie reakcje alergiczne (reakcje anafilaktyczne);
obrzęk powiek;
szybkie bicie serca;
trudności w oddychaniu;
biegunka, wymioty;
wysypka, uniesiona wysypka (grudkowa);
gorączka;
zmniejszona zawartość tlenu we krwi, wysokie ciśnienie krwi, szybki oddech, pojawienie się białek
we krwi.

Bardzo częste działania niepożądane (mogą występować częściej niż u 1 osoby na 10)
zaobserwowane u dzieci i młodzieży (w wieku od 4 do 18 lat) oraz u dorosłych są następujące:
nadwrażliwość (dreszcze, wyprysk, obrzęk krtani, nudności, świąd i pokrzywka);
zawroty głowy;
ból brzucha, biegunka; 
zmęczenie, gorączka.

Częste działania niepożądane (mogą występować nie częściej niż u 1 osoby na 10)
zaobserwowane u dzieci i młodzieży (w wieku od 4 do 18 lat) oraz u dorosłych są następujące:
ciężka reakcja alergiczna (reakcja anafilaktyczna);
szybkie bicie serca;
zaczerwienienie skóry, niskie ciśnienie krwi;
duszność;
rozdęcie brzucha;
wysypka, czerwona obrzmiała skóra;
dyskomfort w klatce piersiowej, reakcja w miejscu infuzji.

Częstości występowania, typ i ciężkość działań niepożądanych u dzieci są podobne jak u dorosłych.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do
„krajowego systemu zgłaszania” wymienionego w załączniku V. Dzięki zgłaszaniu działań
niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji. Ponieważ jest to rekombinowane białko ludzkie, jest bardzo mało prawdopodobne, aby sebelipaza alfa wchodziła w interakcje z innymi lekami w związku z metabolizmem przez cytochrom P450 lub o innym podłożu.

AstraZeneca Pharma Poland Sp. z o.o.
ul. Postępu 14
02-676 Warszawa
22-245-73-00
www.astrazeneca.pl