Średnia cena:185,11 zł
1
Item 1 of 1
Opis
1. Co to jest lek Ozlam i w jakim celu się go stosuje
Co to jest lek Ozlam
Lek Ozlam zawiera substancję czynną apremilast. Należy on do grupy leków nazywanych
inhibitorami fosfodiesterazy 4, które pomagają zmniejszyć stan zapalny.
W jakim celu stosuje się lek Ozlam
Lek Ozlam jest stosowany w leczeniu pacjentów dorosłych z następującymi schorzeniami:
- Aktywna postać łuszczycowego zapalenia stawów - jeżeli pacjent nie może stosować innego
rodzaju leku z grupy nazywanej „lekami przeciwreumatycznymi modyfikującymi przebieg
choroby (LMPCh)” lub jeżeli pacjent próbował już stosować któryś z tych leków ale bez
poprawy.
- Przewlekła łuszczyca plackowata o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego - jeżeli pacjent
nie może stosować jednego z poniżej podanych sposobów leczenia, lub jeżeli próbował
stosować jedną z tych terapii ale bez poprawy:
- fototerapia - leczenie, w którym fragmenty skóry eksponowane są na światło
ultrafioletowe.
- leczenie ogólnoustrojowe - leczenie, które wpływa na całe ciało, a nie na konkretną jego
część; przykładem mogą być leki zawierające substancje takie jak: cyklosporyna,
metotreksat lub psoralen.
- Choroba Behçeta (ang. Behçet’s disease, BD) - w celu leczenia owrzodzeń w jamie ustnej,
które stanowią częsty objaw u osób z tą chorobą.
Co to jest łuszczycowe zapalenie stawów
Łuszczycowe zapalenie stawów to zapalna choroba stawów, której zazwyczaj towarzyszy łuszczyca,
zapalna choroba skóry.
Co to jest łuszczyca plackowata
Łuszczyca jest zapalną chorobą skóry, która może powodować powstawanie czerwonych,
łuskowatych, grubych, swędzących i bolesnych zmian na skórze; może również powodować zmiany
w obrębie owłosionej skóry głowy i paznokci.
Co to jest choroba Behçeta
Choroba Behçeta to rzadki rodzaj choroby zapalnej obejmującej wiele części ciała. Najczęściej
występującym objawem są owrzodzenia w jamie ustnej.
Jak działa lek Ozlam
Łuszczycowe zapalenie stawów, łuszczyca i choroba Behçeta są zazwyczaj chorobami trwającymi całe
życie, ponieważ nie istnieje jeszcze metoda pozwalająca na wyleczenie. Lek Ozlam działa poprzez
zmniejszenie aktywności enzymu nazywanego „fosfodiesterazą 4”, który jest istotny w procesie
zapalenia. Poprzez zmniejszenie aktywności tego enzymu lek Ozlam może pomóc w kontroli stanu
zapalnego związanego z łuszczycowym zapaleniem stawów, łuszczycą i chorobą Behçeta, a w efekcie
tego działania zmniejszyć oznaki i objawy tych chorób.
W łuszczycowym zapaleniu stawów, podawanie leku Ozlam skutkuje zmniejszeniem obrzęku
i bolesności stawów oraz może poprawić ogólną sprawność fizyczną pacjenta.
W łuszczycy, leczenie lekiem Ozlam prowadzi do zmniejszenia łuszczycowych zmian skórnych oraz
innych oznak i objawów choroby.
W przypadku choroby Behçeta stosowanie leku Ozlam powoduje zmniejszenie liczby owrzodzeń
w jamie ustnej i może spowodować ich całkowite ustąpienie. Może również spowodować złagodzenie
związanego z nimi bólu.
Wykazano również, że lek Ozlam poprawia jakość życia pacjentów z łuszczycą, z łuszczycowym
zapaleniem stawów lub z chorobą Behçeta. Oznacza to, że wpływ choroby pacjenta na codzienne
czynności, relacje z innymi ludźmi i inne czynniki, powinien być mniejszy niż wcześniej.
Co to jest lek Ozlam
Lek Ozlam zawiera substancję czynną apremilast. Należy on do grupy leków nazywanych
inhibitorami fosfodiesterazy 4, które pomagają zmniejszyć stan zapalny.
W jakim celu stosuje się lek Ozlam
Lek Ozlam jest stosowany w leczeniu pacjentów dorosłych z następującymi schorzeniami:
- Aktywna postać łuszczycowego zapalenia stawów - jeżeli pacjent nie może stosować innego
rodzaju leku z grupy nazywanej „lekami przeciwreumatycznymi modyfikującymi przebieg
choroby (LMPCh)” lub jeżeli pacjent próbował już stosować któryś z tych leków ale bez
poprawy.
- Przewlekła łuszczyca plackowata o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego - jeżeli pacjent
nie może stosować jednego z poniżej podanych sposobów leczenia, lub jeżeli próbował
stosować jedną z tych terapii ale bez poprawy:
- fototerapia - leczenie, w którym fragmenty skóry eksponowane są na światło
ultrafioletowe.
- leczenie ogólnoustrojowe - leczenie, które wpływa na całe ciało, a nie na konkretną jego
część; przykładem mogą być leki zawierające substancje takie jak: cyklosporyna,
metotreksat lub psoralen.
- Choroba Behçeta (ang. Behçet’s disease, BD) - w celu leczenia owrzodzeń w jamie ustnej,
które stanowią częsty objaw u osób z tą chorobą.
Co to jest łuszczycowe zapalenie stawów
Łuszczycowe zapalenie stawów to zapalna choroba stawów, której zazwyczaj towarzyszy łuszczyca,
zapalna choroba skóry.
Co to jest łuszczyca plackowata
Łuszczyca jest zapalną chorobą skóry, która może powodować powstawanie czerwonych,
łuskowatych, grubych, swędzących i bolesnych zmian na skórze; może również powodować zmiany
w obrębie owłosionej skóry głowy i paznokci.
Co to jest choroba Behçeta
Choroba Behçeta to rzadki rodzaj choroby zapalnej obejmującej wiele części ciała. Najczęściej
występującym objawem są owrzodzenia w jamie ustnej.
Jak działa lek Ozlam
Łuszczycowe zapalenie stawów, łuszczyca i choroba Behçeta są zazwyczaj chorobami trwającymi całe
życie, ponieważ nie istnieje jeszcze metoda pozwalająca na wyleczenie. Lek Ozlam działa poprzez
zmniejszenie aktywności enzymu nazywanego „fosfodiesterazą 4”, który jest istotny w procesie
zapalenia. Poprzez zmniejszenie aktywności tego enzymu lek Ozlam może pomóc w kontroli stanu
zapalnego związanego z łuszczycowym zapaleniem stawów, łuszczycą i chorobą Behçeta, a w efekcie
tego działania zmniejszyć oznaki i objawy tych chorób.
W łuszczycowym zapaleniu stawów, podawanie leku Ozlam skutkuje zmniejszeniem obrzęku
i bolesności stawów oraz może poprawić ogólną sprawność fizyczną pacjenta.
W łuszczycy, leczenie lekiem Ozlam prowadzi do zmniejszenia łuszczycowych zmian skórnych oraz
innych oznak i objawów choroby.
W przypadku choroby Behçeta stosowanie leku Ozlam powoduje zmniejszenie liczby owrzodzeń
w jamie ustnej i może spowodować ich całkowite ustąpienie. Może również spowodować złagodzenie
związanego z nimi bólu.
Wykazano również, że lek Ozlam poprawia jakość życia pacjentów z łuszczycą, z łuszczycowym
zapaleniem stawów lub z chorobą Behçeta. Oznacza to, że wpływ choroby pacjenta na codzienne
czynności, relacje z innymi ludźmi i inne czynniki, powinien być mniejszy niż wcześniej.
Skład
Zestaw do rozpoczęcia leczenia (27 tabl. powl.) zawiera: 4 tabl. jasnożółte (1 tabl. powl. zawiera 10 mg apremilastu), 4 tabl. żółte (1 tabl. powl. zawiera 20 mg apremilastu) oraz 19 tabl. jasnoróżowych (1 tabl. powl. zawiera 30 mg apremilastu). Opakowanie 56 tabl. powl.: 1 tabl. jasnoróżowa zawiera 30 mg apremilastu.
Składnik Aktywny
Apremilast
Działanie
Apremilast, doustny małocząsteczkowy inhibitor fosfodiesterazy 4 (PDE4), działa wewnątrzkomórkowo modulując szlaki przekaźników pro- i przeciwzapalnych. PDE4 jest fosfodiesterazą cyklicznego adenozynomonofosforanu (cAMP) i główną fosfodiesterazą w komórkach zapalnych. Obniżenie poziomu PDE4 prowadzi do wzrostu stężenia wewnątrzkomórkowego cAMP, co wtórnie prowadzi do zmniejszenia odpowiedzi zapalnej poprzez modyfikację ekspresji TNF-α, IL-23, IL-17 i innych cytokin zapalnych. Cykliczny AMP moduluje również stężenie cytokin przeciwzapalnych, takich jak IL-10. Te przekaźniki pro- i przeciwzapalne pełnią również rolę w rozwoju łuszczycowego zapalenia stawów oraz łuszczycy. Apremilast jest dobrze wchłaniany, z całkowitą biodostępnością po podaniu doustnym na poziomie 73%, z maksymalnym stężeniem w osoczu (Cmax) występującym po czasie tmax (mediana) około 2,5 h. Akumulacja jest minimalna, jeżeli apremilast podawany jest raz na dobę, i wynosi około 53% u zdrowych osób, a u pacjentów z łuszczycą, podczas podawania dwa razy na dobę 68%. Jednoczesne podawanie z jedzeniem nie zmienia biodostępności, w związku z czym apremilast może być podawany z jedzeniem lub bez. Około 68% apremilastu w ludzkim osoczu jest związana z białkami. Apremilast jest ekstensywnie metabolizowany na drogach zależnych jak również niezależnych od cytochromu P450, włączając w to utlenianie, hydrolizę oraz koniugację, co sugeruje, że zahamowanie pojedynczego szlaku eliminacji nie będzie prowadziło do znaczącej interakcji pomiędzy lekami. Metabolizm apremilastu przez utlenienie jest w pierwszej kolejności prowadzony przez CYP3A4, z niewielkim udziałem CYP1A2 oraz CYP2A6. Po podaniu doustnym w krążeniu apremilast jest głównym komponentem. Apremilast podlega ekstensywnemu metabolizmowi, a w moczu i w kale znajduje się, odpowiednio, tylko 3% i 7% substancji czynnej. Głównym powstającym nieaktywnym metabolitem jest koniugat glukuronidowy O-demetylowanego apremilastu (M12). W związku z faktem, że apremilast jest substratem dla CYP3A4, ekspozycja na apremilast jest obniżona podczas równoczesnego podawania z ryfampicyną, silnym induktorem CYP3A4. Klirens apremilastu z osocza wynosi średnio około 10 l/h u zdrowych osób, z końcowym okresem półtrwania wynoszącym około 9 h. Po podaniu doustnym znakowanego radioizotopami apremilastu, odpowiednio około 58% i 39% radioaktywności wykryto w moczu i w kale. Około 3% i 7% radioaktywności, odpowiednio w moczu i w kale pochodziło od apremilastu.
Wskazania
Łuszczycowe zapalenie stawów. W monoterapii lub łącznie z lekami przeciwreumatycznymi modyfikującymi przebieg choroby (LMPCh) do leczenia czynnego łuszczycowego zapalenia stawów (PsA) u dorosłych pacjentów, u których wystąpiła niewystarczająca odpowiedź na leczenie LMPCh, lub u których wystąpiła nietolerancja przy wcześniejszym leczeniu LMPCh. Łuszczyca. Leczenie przewlekłej łuszczycy plackowatej o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego u dorosłych pacjentów, którzy nie wykazali odpowiedzi na leczenie, mają przeciwwskazania, lub u których występuje nietolerancja na inny rodzaj leczenia systemowego, włączając w to leczenie z wykorzystaniem cyklosporyny, metotreksatu, lub psoralenu i światła ultrafioletowego A (PUVA). Choroba Behceta. Leczenie dorosłych pacjentów z owrzodzeniami w jamie ustnej związanymi z chorobą Behceta (BD), którzy są kandydatami do leczenia systemowego.
Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Ciąża.
Ciąża i karmienie piersią
Apremilast jest przeciwwskazany do stosowania w okresie ciąży. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć, że kobieta jest w ciąży. Kobiety w wieku rozrodczym mogące zajść w ciążę powinny stosować skuteczną metodę antykoncepcyjną, aby zapobiec zajściu w ciążę podczas leczenia. Stosowanie apremilastu w okresie ciąży prowadziło do utraty zarodka lub płodu u myszy i małp, obniżenia masy płodu oraz opóźnienia kostnienia u myszy po podaniu w dawkach większych niż największe zalecane do stosowania u ludzi. Nie obserwowano takiego działania u zwierząt przy ekspozycji 1,3 razy wyższej niż ekspozycja kliniczna. Apremilast został wykryty w mleku karmiących myszy. Nie wiadomo, czy apremilast lub jego metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Nie można wykluczyć zagrożenia dla dzieci karmionych piersią, i w związku z tym apremilast nie powinien być stosowany w czasie karmienia piersią. Brak danych dotyczących wpływu na płodność u ludzi. W badaniach na myszach nie obserwowano wpływu na płodność u samców przy ekspozycji trzykrotnie przekraczającej ekspozycję po podaniu dawek leczniczych, a u samic przy ekspozycji na poziomie ekspozycji po podaniu dawek leczniczych.
Dawkowanie
Doustnie. Leczenie preparatem powinno zostać rozpoczęte przez specjalistę doświadczonego w diagnostyce i leczeniu łuszczycy, łuszczycowego zapalenia stawów lub choroby Behceta. Zalecana dawka apremilastu to 30 mg, podawana 2 razy na dobę, co około 12 h (tj. rano i wieczorem), z posiłkiem lub bez. Konieczne jest początkowe ustalenie dawki, zgodnie ze schematem - dzień 1: rano 10 mg; dzień 2: rano 10 mg, wieczór 10 mg; dzień 3: rano 10 mg, wieczór 20 mg; dzień 4: rano 20 mg, wieczór 20 mg; dzień 5: rano 20 mg, wieczór 30 mg; dzień 6 i kolejne: rano 30 mg, wieczór 30 mg. Po początkowym ustaleniu dawki nie jest konieczne ponowne jej dostosowanie. Jeżeli pacjent nie przyjmie dawki, kolejna powinna zostać przyjęta tak szybko, jak jest to możliwe. Jeżeli zbliża się czas przyjęcia kolejnej dawki, nie należy przyjmować pominiętej dawki, ale przyjąć kolejną o wyznaczonej porze. W czasie kluczowych badań klinicznych największą poprawę obserwowano w czasie pierwszych 24 tyg. leczenia w przypadku łuszczycowego zapalenia stawów i łuszczycy oraz w czasie pierwszych 12 tyg. leczenia w przypadku BD. Jeżeli po upływie tego okresu u pacjenta nie zaobserwuje się odpowiedzi klinicznej, należy ponownie poddać ocenie stosowane leczenie. Odpowiedź pacjenta na leczenie powinna podlegać regularnej ocenie. Szczególne grupy pacjentów. Nie jest wymagane dostosowywanie dawki u pacjentów w podeszłym wieku. Nie ma potrzeby dostosowywania dawki u pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek. U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml na minutę, zgodnie ze wzorem Cockcrofta-Gaulta) dawka apremilastu powinna zostać zmniejszona do 30 mg raz na dobę. W tej grupie pacjentów, podczas początkowego ustalania dawki zaleca się podawanie apremilastu tylko w godzinach porannych wg schematu przedstawionego powyżej; dawki wieczorne należy pominąć. Nie jest konieczne dostosowywanie dawki u pacjentów z zaburzeniem czynności wątroby. Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności apremilastu u dzieci w wieku od 0 do 17 lat (dane nie są dostępne). Sposób podania. Tabletki powlekane należy połykać w całości, z jedzeniem lub bez.
Środki ostrożności
Biegunka, nudności i wymioty. W doniesieniach po wprowadzeniu leku do obrotu, opisywano przypadki ciężkiej biegunki, nudności i wymiotów związane ze stosowaniem apremilastu. Większość zdarzeń wystąpiła w ciągu
pierwszych kilku tygodni leczenia. W niektórych przypadkach pacjenci zostali hospitalizowani. Pacjenci w wieku 65 lat i powyżej mogą być narażeni na zwiększone ryzyko powikłań. Jeśli u pacjenta pojawi się ciężka biegunka, nudności lub wymioty, może być konieczne przerwanie leczenia apremilastem. Zaburzenia psychiczne. Stosowanie apremilastu wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia zaburzeń psychicznych takich jak bezsenność i depresja. Po wprowadzeniu leku zawierającego apremilast do obrotu obserwowano przypadki myśli i zachowań samobójczych, w tym samobójstw, zarówno u pacjentów z depresją, jak i u pacjentów bez depresji w wywiadzie. W przypadku pacjentów zgłaszających występowanie w przeszłości lub obecnie objawów psychicznych, lub jeśli planowane jest jednoczesne stosowanie innych leków mogących wywołać objawy psychiczne, należy starannie ocenić ryzyko i korzyści związane z rozpoczęciem lub kontynuacją leczenia apremilastem. Należy poinstruować pacjentów i opiekunów, że powinni zgłosić lekarzowi wszelkie zmiany zachowania lub nastroju oraz występowanie myśli samobójczych. Jeśli u pacjenta pojawiły się lub nasiliły objawy psychiczne, występują myśli samobójcze lub miały miejsce próby samobójcze, zaleca się przerwanie leczenia apremilastem. Ciężkie zaburzenia czynności nerek. U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek dawka leku powinna zostać zmniejszona do 30 mg raz na dobę. Pacjenci z niedowagą. W przypadku pacjentów, u których na początku leczenia występuje niedowaga należy regularnie monitorować masę ciała. W przypadku niewyjaśnionego i istotnego klinicznie spadku masy ciała, pacjenci powinni zostać zbadani przez lekarza; należy rozważyć przerwanie leczenia. Zawartość sodu. Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy uznaje się go za ,,wolny od sodu”.
pierwszych kilku tygodni leczenia. W niektórych przypadkach pacjenci zostali hospitalizowani. Pacjenci w wieku 65 lat i powyżej mogą być narażeni na zwiększone ryzyko powikłań. Jeśli u pacjenta pojawi się ciężka biegunka, nudności lub wymioty, może być konieczne przerwanie leczenia apremilastem. Zaburzenia psychiczne. Stosowanie apremilastu wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia zaburzeń psychicznych takich jak bezsenność i depresja. Po wprowadzeniu leku zawierającego apremilast do obrotu obserwowano przypadki myśli i zachowań samobójczych, w tym samobójstw, zarówno u pacjentów z depresją, jak i u pacjentów bez depresji w wywiadzie. W przypadku pacjentów zgłaszających występowanie w przeszłości lub obecnie objawów psychicznych, lub jeśli planowane jest jednoczesne stosowanie innych leków mogących wywołać objawy psychiczne, należy starannie ocenić ryzyko i korzyści związane z rozpoczęciem lub kontynuacją leczenia apremilastem. Należy poinstruować pacjentów i opiekunów, że powinni zgłosić lekarzowi wszelkie zmiany zachowania lub nastroju oraz występowanie myśli samobójczych. Jeśli u pacjenta pojawiły się lub nasiliły objawy psychiczne, występują myśli samobójcze lub miały miejsce próby samobójcze, zaleca się przerwanie leczenia apremilastem. Ciężkie zaburzenia czynności nerek. U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek dawka leku powinna zostać zmniejszona do 30 mg raz na dobę. Pacjenci z niedowagą. W przypadku pacjentów, u których na początku leczenia występuje niedowaga należy regularnie monitorować masę ciała. W przypadku niewyjaśnionego i istotnego klinicznie spadku masy ciała, pacjenci powinni zostać zbadani przez lekarza; należy rozważyć przerwanie leczenia. Zawartość sodu. Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy uznaje się go za ,,wolny od sodu”.
Działania niepożądane
Bardzo często: zakażenia górnych dróg oddechowych (w przypadku ŁZS i łuszczycy częstość występowania została określona jako często), ból głowy (w przypadku ŁZS i łuszczycy częstość występowania została określona jako często)*, biegunka*, nudności*. Często: zapalenie oskrzeli, zapalenie w obrębie nosogardzieli*, zmniejszony apetyt*, bezsenność, depresja, migrena*, napięciowy ból głowy*, kaszel, wymioty*, niestrawność, przyspieszone ruchy robaczkowe jelit, ból w górnej części brzucha*, refluks żołądkowo-przełykowy, ból pleców*, zmęczenie. Niezbyt często: nadwrażliwość, myśli i zachowania samobójcze, krwotok z przewodu pokarmowego, wysypka, pokrzywka, zmniejszenie masy ciała. Częstość nieznana: obrzęk naczynioruchowy. *Przynajmniej jedno z tych działań niepożądanych było zgłaszane jako ciężkie. Z danych zgromadzonych po wprowadzeniu leku do obrotu wynika, że pacjenci w podeszłym wieku (≥ 65 lat) mogą być narażeni na wyższe ryzyko powikłań w postaci ciężkiej biegunki, nudności i wymiotów.
Interakcje
Jednoczesne podawanie silnego induktora cytochromu P450 3A4 (CYP3A4), ryfampicyny, prowadziło do spadku ogólnoustrojowej ekspozycji na apremilast, co mogło powodować zmniejszenie skuteczności apremilastu. W związku z tym, nie zaleca się stosowania silnych induktorów CYP3A4 (np. ryfampicyna, fenobarbital, karbamazepina, fenytoina oraz dziurawiec) łącznie z apremilastem. Jednoczesne podawanie apremilastu z dawkami wielokrotnymi ryfampicyny prowadziło do zmniejszenia powierzchni pod krzywą (AUC) stężenia apremilastu oraz zmniejszenia maksymalnego stężenia w surowicy (Cmax) odpowiednio o około 72% oraz 43%. Ekspozycja na apremilast jest zmniejszona podczas jednoczesnego podawania z silnymi induktorami CYP3A4 (np. ryfampicyna), co może prowadzić do osłabienia odpowiedzi klinicznej. W badaniach klinicznych apremilast podawano równolegle do leczenia miejscowego (włączając w to kortykosteroidy, szampon ze smołą pogazową i preparaty do stosowania na skórze głowy zawierające kwas salicylowy) oraz fototerapii z wykorzystaniem światła UV-B. Nie stwierdzono istotnej interakcji pomiędzy ketokonazolem a apremilastem. Apremilast może być podawany z silnym inhibitorem CYP3A4, takim jak ketokonazol. Nie stwierdzono interakcji pomiędzy apremilastem a metotreksatem u pacjentów z łuszczycowym zapaleniem stawów. Apremilast może być podawany z metotreksatem. Nie stwierdzono interakcji farmakokinetycznej pomiędzy apremilastem a doustnymi lekami antykoncepcyjnymi zawierającymi etynyloestradiol i norgestimat. Apremilast może być podawany z doustnymi lekami antykoncepcyjnymi.
Podmiot odpowiedzialny
Zakłady Farmaceutyczne "Polpharma" S.A.
ul. Pelplińska 19
83-200 Starogard Gdański
58-563-16-00
[email protected]
www.polpharma.pl
ul. Pelplińska 19
83-200 Starogard Gdański
58-563-16-00
[email protected]
www.polpharma.pl
Zamienniki
1 zamiennik
Dodaj do koszyka
- Cena online:od: 86,00 zł1
- Cena online:od: 95,00 zł1
- Średnia cena:44,18 zł1
- Cena online:od: 6,43 złŚrednia cena:10,81 zł1
- Cena online:od: 60,00 zł1
- Cena online:od: 34,48 zł1
Item 1 of 6
Zadbaj o zdrowie
Zobacz więcej artykułów
Trawienie i wątroba
Bergamota, Monakolina K i Polikosanol jako naturalne składniki wspierające prawidłowy metabolizm cholesteroluZaburzenia lipidowe są głównym czynnikiem ryzyka chorób sercowo-naczyniowych. Mimo szeroko dostępnej edukacji zdrowotnej oraz różnorodności terapii obniżających poziom lipidów, skuteczność wykrywania i leczenia dyslipidemii w Polsce pozostaje niewystarczająca. Czy istnieją naturalne sposoby na walkę z dyslipidemią? W naszym artykule przyjrzymy się trzem roślinnym ekstraktom i ich oddziaływaniu na gospodarkę lipidową. Pierwszym z nich jest ekstrakt z bergamoty, drugim – monakolina K, pozyskiwana z czerwonego fermentowanego ryżu, a trzecim – wyciąg polikosanolowy, będący mieszaniną alkoholi alifatycznych pozyskiwanych z trzciny cukrowej. Zachęcamy do zapoznania się z naszym artykułem, aby dowiedzieć się, czy warto sięgać po te naturalne rozwiązania.
Czytaj dalej