Rizmoic 200 µg tabletki powlekane

1 tabl. zawiera 200 µg naldemedyny (w postaci tosylanu).

Antagonista receptorów opioidowych µ, δ i κ działający obwodowo. Naldemedyna jest antagonistą receptorów opioidowych µ w tkankach, takich jak żołądek i jelita, przez co zapobiega zaparciom indukowanym przez opioidy bez hamowania działania przeciwbólowego związanego z wpływem na OUN. Jej zdolność do przenikania bariery krew-mózg jest ograniczona. Osiąga C_max po ok. 0,75 h od przyjęcia na czczo. Całkowita biodostępność wynosi 20-56%. Wiąże się z białkami osocza ludzkiego w 93,2%. Jest metabolizowana głównie przez CYP3A do nor-naldemedyny, z niewielkim udziałem UGT1A3, co prowadzi do wytworzenia naldemedyny 3-G. Pozorny końcowy T_0,5 w fazie eliminacji naldemedyny wynosi ok. 11 h. Wydala się głównie w postaci metabolitów z moczem (57,3%) i kałem (34,8%). Ok. 20% dawki jest wydalane z moczem w postaci niezmienionej.

Leczenie zaparć indukowanych opioidami u dorosłych pacjentów uprzednio leczonych środkami przeczyszczającymi.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Pacjenci z rozpoznaną lub podejrzewaną niedrożnością lub perforacją przewodu pokarmowego lub pacjenci, u których występuje podwyższone ryzyko wystąpienia nawrotu niedrożności, ze względu na możliwość wystąpienia perforacji przewodu pokarmowego.

Leku nie stosować w okresie ciąży, chyba że stan kliniczny kobiety wymaga podawania naldemedyny. Naldemedyna nie powinna być stosowana podczas karmienia piersią. Stosowanie naldemedyny w ciąży może prowadzić do wystąpienia zespołu odstawienia opioidów u płodu z powodu nie w pełni wykształconej bariery krew-mózg. Nie wiadomo, czy naldemedyna/metabolity przenikają do mleka ludzkiego. W dawkach terapeutycznych większość opioidów (np. morfina, meperydyna, metadon) przenika do mleka ludzkiego w minimalnych ilościach. Istnieje teoretyczna możliwość, że naldemedyna wywoła zespół odstawienia opioidów u noworodka karmionego piersią, którego matka przyjmuje agonistę receptora opioidowego. Nie można wykluczyć zagrożenia dla dziecka karmionego piersią. Naldemedyna nie ma klinicznie istotnego wpływu na płodność ani zdolność reprodukcyjną u samic i samców szczurów. Brak dostępnych danych dotyczących wpływu naldemedyny na płodność u ludzi.

Doustnie. Dorośli: 1 tabl. raz na dobę. Preparat może być stosowany w skojarzeniu ze środkami przeczyszczającymi lub bez nich. Nie jest konieczna zmiana schematu podawania leków przeciwbólowych przed rozpoczęciem stosowania naldemedyny. Konieczne jest przerwanie przyjmowania naldemedyny, jeżeli przerwane zostanie podawanie leków opioidowych o działaniu przeciwbólowym. Szczególne grupy pacjentów. Nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów w wieku >65 lat. Należy zachować ostrożność przy rozpoczynaniu leczenia u pacjentów w wieku ≥75 lat, ze względu na ograniczone doświadczenie z leczeniem pacjentów należących do tej grupy wiekowej. Nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Należy prowadzić obserwację kliniczną przy rozpoczynaniu leczenia naldemedyną u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek, ze względu na ograniczone doświadczenie z leczeniem pacjentów należących do tej grupy. Nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. Nie zaleca się stosowania preparatu u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby. Nie określono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności naldemedyny u dzieci i młodzieży w wieku do 18 lat (dane nie są dostępne). Sposób podania. Tabletki powinny być przyjmowane raz na dobę, w czasie posiłku lub między posiłkami. Mogą być przyjmowane o dowolnej porze dnia, jednak zaleca się stosowanie każdego dnia o tej samej porze.

Perforacja przewodu pokarmowego. U pacjentów narażonych na podwyższone ryzyko perforacji przewodu pokarmowego (np. choroba uchyłkowa i nowotwory złośliwe przewodu pokarmowego lub przerzuty do otrzewnej) leczonych naldemedyną, zgłaszano przypadki perforacji przewodu pokarmowego. Nie należy stosować naldemedyny u pacjentów ze stwierdzoną lub podejrzewaną niedrożnością przewodu pokarmowego oraz u pacjentów narażonych na podwyższone ryzyko nawrotowej niedrożności. Należy zachować ostrożność u pacjentów z dowolnym schorzeniem, które może prowadzić do osłabienia integralności ścian przewodu pokarmowego (np. choroba wrzodowa, zespół Ogilviego, nowotwór złośliwy przewodu pokarmowego, choroba Leśniowskiego-Crohna). Należy całościowo rozważyć stosunek ryzyka i korzyści u każdego pacjenta. Pacjentów należy obserwować w kierunku wystąpienia ciężkiego, uporczywego lub nasilającego się bólu brzucha, a w przypadku podejrzenia niedrożności lub perforacji - odstawić lek. Działania niepożądane ze strony żołądka i jelit. Pacjentom należy zalecić, aby zgłaszali lekarzowi ciężkie, uporczywe lub nasilające się objawy ze strony przewodu pokarmowego. W przypadku wystąpienia ciężkiej biegunki lub bólu brzucha pacjenta należy obserwować i poddać leczeniu poprzez nawadnianie oraz podać odpowiednie leki, jeżeli jest to konieczne. Zespół odstawienia opioidów to zespół trzech lub więcej z następujących objawów przedmiotowych lub podmiotowych: nastrój dysforyczny, nudności lub wymioty, bóle mięśni, łzawienie lub katar, rozszerzenie źrenic, piloerekcja lub potliwość, biegunka, ziewanie, gorączka lub bezsenność. Zespół odstawienia opioidów zwykle rozwija się w okresie od kilku minut do kilku dni od podania antagonisty opioidów. Należy zachować ostrożność, uwzględniając możliwość wystąpienia zespołu odstawienia opioidów. Jeśli wystąpią objawy odstawienia opioidów, pacjentom należy zalecić przerwanie podawania naldemedyny i skontaktowanie się z lekarzem. W programie badań klinicznych dotyczącym naldemedyny zgłaszano możliwe przypadki wystąpienia zespołu odstawienia opioidów. U pacjentów, u których dochodzi do przerwania bariery krew-mózg (np. pierwotne nowotwory mózgu, przerzuty do ośrodkowego układu nerwowego (OUN) lub inne stany zapalne, czynne stwardnienie rozsiane i zaawansowana choroba Alzheimera), może występować podwyższone ryzyko wystąpienia zespołu odstawienia opioidów lub osłabienia działania przeciwbólowego. Należy całościowo rozważyć korzyści i ryzyko związane ze stosowaniem naldemedyny u tych pacjentów i należy ściśle ich obserwować w kierunku wystąpienia objawów odstawienia opioidów. Pacjenci z chorobami układu krążenia. W programie badań klinicznych naldemedyna nie była badana z udziałem pacjentów, u których w okresie do 3 miesięcy od momentu badania przesiewowego wystąpił zawał serca, udar lub przemijający napad niedokrwienny. Pacjentów należących do tej grupy należy poddać obserwacji klinicznej podczas stosowania naldemedyny. Badanie dotyczące skorygowanego odstępu QT, przeprowadzone z udziałem zdrowych ochotników, nie wykazało wydłużenia odstępu QT. Pacjenci z czynnikami ryzyka choroby sercowo-naczyniowej nie zostali wykluczeni z programu badań klinicznych dotyczących naldemedyny, przy BMI ≥30 kg/m² oraz nadciśnieniem i (lub) dyslipidemii w wywiadzie jako najczęściej zgłaszanych czynnikach ryzyka. Ciężkie zaburzenia czynności nerek. Ze względu na ograniczone doświadczenie terapeutyczne u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, rozpoczynając leczenie naldemedyną, tych pacjentów należy klinicznie monitorować. Ciężkie zaburzenia czynności wątroby. Nie zaleca się stosowania naldemedyny u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby. Opioidowe leki o działaniu przeciwbólowym. Doświadczenie w stosowaniu u pacjentów leczonych lekami opioidowymi o działaniu przeciwbólowym w dobowej dawce przekraczającej dawkę równoważną 400 mg morfiny jest ograniczone. Brak doświadczenia w leczeniu pacjentów w kierunku zaparć wywołanych stosowaniem częściowych agonistów receptora opioidowego mu (np. buprenorfiny). Należy zachować ostrożność podczas leczenia tych pacjentów. Jednoczesne stosowanie z silnymi inhibitorami i induktorami CYP3A. Jednoczesne stosowanie naldemedyny z silnymi inhibitorami CYP3A (np. sok grejpfrutowy, itrakonazol, ketokonazol, rytonawir, indynawir, sakwinawir, telitromycyna i klarytromycyna) prowadzi do zwiększenia ekspozycji na naldemedynę i może zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Należy unikać jednoczesnego stosowania z silnymi inhibitorami CYP3A. Jednoczesne stosowanie naldemedyny z silnymi induktorami CYP3A (np. ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum), ryfampicyną, karbamazepiną, fenobarbitalem i fenytoiną) prowadzi do zmniejszenia ekspozycji na naldemedynę i może zmniejszać jej skuteczność - jednoczesne stosowanie nie jest zalecane. Nie określono wpływu jednoczesnego stosowania naldemedyny z umiarkowanymi induktorami CYP3A (np. efawirenz) i w związku z tym pacjentów należy monitorować. Sód. Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy uznaje się go za „wolny od sodu”.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Najcięższym działaniem niepożądanym obserwowanym u pacjentów otrzymujących lek Rizmoic były
objawy odstawienia opioidów. To działanie niepożądane występuje niezbyt często (może wystąpić u nie
więcej niż 1 na 100 osób).

Należy przestać przyjmować lek Rizmoic i skontaktować się z lekarzem, jeśli w ciągu jednego dnia
wystąpią przynajmniej 3 z następujących objawów odstawienia opioidów:
• depresja,
• nudności lub wymioty,
• ból mięśni,
• łzawienie oczu lub katar,
• rozszerzenie źrenic,
• zjeżone włosy na skórze,
• potliwość,
• biegunka,
• ziewanie,
• gorączka,
• bezsenność.

Przy przyjmowaniu tego leku mogą wystąpić następujące działania niepożądane:

Jeśli pacjent jest leczony lekiem opioidowym z powodu przewlekłego bólu nienowotworowego.

Rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 osoby na 1000):
• Jeżeli u pacjenta wystąpi poważna reakcja alergiczna, powinien natychmiast przerwać przyjmowanie
 leku Rizmoic i skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala. Do poważnych reakcji
 alergicznych należą: obrzęk dłoni, stóp, kostek, twarzy, warg lub gardła, który może utrudniać
 przełykanie lub oddychanie, świąd skóry i pokrzywka.

Często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 osoby na 10):
• biegunka,
• ból brzucha,
• nudności (mdłości),
• wymioty.

Jeśli pacjent jest leczony lekiem opioidowym z powodu choroby nowotworowej.

Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 osoby na 10):
• biegunka.

Często:
• ból brzucha.

Jeśli pacjent jest leczony lekiem opioidowym z powodu choroby nowotworowej lub przewlekłego bólu
nienowotworowego.

Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
• perforacja przewodu pokarmowego (powstanie otworu w ścianie jelita).

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w
ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do „krajowego systemu zgłaszania” wymienionego w załączniku V. Dzięki zgłaszaniu
działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania
leku.

Wpływ innych leków na naldemedynę. Naldemedyna jest metabolizowana głównie przez CYP3A z pewnym udziałem UGT1A3, jest substratem glikoproteiny P (P-gp). Itrakonazol, silny inhibitor CYP3A, 2,9-krotnie zwiększa ekspozycję na naldemedynę, co może prowadzić do zwiększonego ryzyka wystąpienia działań niepożądanych. Należy unikać jednoczesnego stosowania silnych inhibitorów CYP3A, takich jak sok grejpfrutowy, itrakonazol, ketokonazol, rytonawir, indynawir, sakwinawir, telitromycyna i klarytromycyna. Jeśli nie można uniknąć stosowania silnych inhibitorów CYP3A, należy obserwować pacjenta w kierunku występowania działań niepożądanych. Jednoczesne stosowanie umiarkowanych inhibitorów CYP3A, takich jak flukonazol, może zwiększać stężenie naldemedyny w osoczu, należy obserwować pacjenta w kierunku występowania działań niepożądanych. Nie ma ryzyka wystąpienia interakcji przy jednoczesnym stosowaniu z łagodnymi inhibitorami CYP3A. Ryfampicyna, silny induktor CYP3A, znacząco (o 83%) zmniejsza ekspozycję na naldemedynę. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania silnych induktorów CYP3A, takich jak ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum), ryfampicyna, karbamazepina, fenobarbital i fenytoina. Nie określono wpływu jednoczesnego stosowania naldemedyny z umiarkowanymi induktorami CYP3A (np. efawirenz) i w związku z tym pacjentów należy monitorować. Jednoczesne stosowanie inhibitorów glikoproteiny P, takich jak cyklosporyna, może zwiększać stężenie naldemedyny w osoczu, należy obserwować pacjenta w kierunku występowania działań niepożądanych.

Molteni Farmaceutici Polska Sp. z o.o.
ul. Józefa Korzeniowskiego 39
30-214 Kraków
12-653-15-71
[email protected]
www.molteni.com.pl