Sanosvit Calcium 114 mg Ca2+/5 ml syrop

5 ml syropu o smaku bananowym zawiera 1442,5 mg glukonolaktobionianu wapnia i 313,6 mg laktobionianu wapnia, co stanowi 114 mg Ca. Preparat zawiera sacharozę, benzoesan sodu (E 211) oraz składniki aromatu m.in. glikol propylenowy (E 1520) i siarczyny (ilości śladowe).

Calcium glubionate, Calcium lactobionate

Preparat uzupełniający niedobory wapnia. Wapń jest podstawowym składnikiem mineralnym, wpływającym na utrzymanie równowagi wodno-elektrolitowej organizmu oraz prawidłowe funkcjonowanie wielu mechanizmów regulacyjnych. Jest niezbędny w wielu procesach, m.in. przewodnictwie nerwowo-mięśniowym, czynności mięśni, prawidłowym rozwoju układu kostnego, procesach krzepnięcia krwi, aktywacji niektórych enzymów, przepuszczalności błon komórkowych i naczyń. Zawarte w preparacie organiczne związki wapnia są łatwo przyswajalne przez organizm. Podanie preparatu uzupełnia niedobory wapnia w organizmie oraz prowadzi do zmniejszenia obrzęków i odczynów alergicznych.

Profilaktyka i uzupełnianie niedoboru wapnia w organizmie, np. w okresie ciąży lub laktacji, w leczeniu osteoporozy, wspomagająco w leczeniu objawów alergii.

Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Choroby i (lub) schorzenia prowadzące do hiperkalcemii i (lub) hiperkalciurii. Kamica nerkowa. Galaktozemia lub cukrzyca.

Można rozważyć stosowanie leku w okresie ciąży i karmienia piersią, jeśli to konieczne. U kobiet w ciąży należy unikać przedawkowania wapnia, ponieważ trwała hiperkalcemia była powiązana z niepożądanym działaniem na rozwijający się płód.

Doustnie. Dorośli i młodzież: 15 ml syropu 2-3 razy na dobę. Dzieci w wieku 6-12 lat: 10 ml syropu 2-3 razy na dobę. Dzieci w wieku od 1 roku do 6 lat: 5 ml syropu 2-3 razy na dobę. Sposób podania. Syrop podawać w postaci nierozcieńczonej.

Należy zachować szczególną ostrożność przy stosowaniu preparatu u pacjentów leczonych glikozydami nasercowymi lub epinefryną. Lek należy podawać ostrożnie w niewydolności nerek, chorobach serca, sarkoidozie, kamicy nerkowej szczawianowo-wapniowej, dnie moczanowej oraz w czasie stosowania tetracyklin i diuretyków tiazydowych. Nie stosować preparatu z dużymi dawkami witaminy D. W przypadku stosowania wysokich dawek preparatu, a szczególnie podczas jednoczesnego przyjmowania witaminy D i (lub) leków lub pokarmów zawierających wapń (np. mleko), występuje ryzyko hiperkalcemii i zespołu mleczno-alkalicznego z następującym zaburzeniem czynności nerek; u tych pacjentów należy monitorować stężenie wapnia w surowicy krwi oraz czynność nerek. W trakcie leczenia pacjenci z kamicą nerkową powinni pić dużo płynów. U pacjentów z łagodną hiperkalciurią, niewydolnością nerek lub kamicą nerkową należy oznaczać stężenie wapnia w surowicy krwi oraz wydalanie wapnia z moczem. Podczas długotrwałego leczenia preparatami wapnia należy monitorować stężenie wapnia w surowicy krwi oraz czynność nerek poprzez badanie stężenia kreatyniny w surowicy krwi. 5 ml syropu zawiera 1,5 g sacharozy, 6 mg benzoesanu sodu (E 211) oraz składniki aromatu m.in.: 10,88 mg glikolu propylenowego (E 1520) oraz siarczyny (ilości śladowe). Ze względu na zawartość sacharozy, pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy nie powinni przyjmować preparatu. Ze względu na zawartość siarczyn (pochodzących z aromatu), preparat rzadko może powodować ciężkie reakcje nadwrażliwości i skurcz oskrzeli. Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na 5 ml syropu, to znaczy uznaje się go za „wolny od sodu”.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Niezbyt często występujące działania niepożądane (występują rzadziej niż u 1 na 100 pacjentów):
- hiperkalcemia (zwiększone stężenie wapnia w surowicy krwi) i hiperkalciuria (zwiększone
  wydalanie wapnia z moczem).

Rzadko występujące działania niepożądane (występują rzadziej niż u 1 na 1 000 pacjentów):
- zaparcia, niestrawność, wzdęcia, nudności, ból brzucha i biegunka.

Bardzo rzadko występujące działania niepożądane (występują rzadziej niż u 1 na 10 000
pacjentów):
- zespół mleczno-alkaliczny (obserwowany zwykle tylko w przypadku przedawkowania;
  objawia się częstym parciem na mocz, bólem głowy, utratą apetytu, nudnościami lub
  wymiotami, nietypowym uczuciem znużenia lub osłabienia, zwiększonymi ilościami wapnia
  w surowicy krwi i niewydolnością nerek);
- świąd, wysypka i pokrzywka.

Działania niepożądane mogą wystąpić, kiedy spożycie wapnia przekracza 2000-2500 mg/dobę, przy
długotrwałym stosowaniu lub u pacjentów z niewydolnością nerek.
U pacjentów z niewydolnością nerek podawanie doustnie dużych dawek wapnia prowadzi do
hiperkalcemii, której objawami są: brak łaknienia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, osłabienie mięśni,
wielomocz, uszkodzenie nerek.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie, lub pielęgniarce. Działania
niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań
Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych
i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181 C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona
internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

Tiazydowe leki moczopędne zmniejszają wydalanie wapnia w moczu. Z powodu ryzyka wystąpienia hiperkalcemii w przypadku jednoczesnego stosowania tiazydowych leków moczopędnych należy regularnie kontrolować stężenie wapnia w surowicy krwi. Lek może zaburzać wchłanianie stosowanych jednocześnie tetracyklin - należy przyjmować tetracykliny co najmniej 2 h przed lub 4-6 h po przyjęciu wapnia. Duże dawki preparatu i witaminy D mogą osłabiać działanie werapamilu i innych antagonistów wapnia. Duże dawki soli wapnia podawane równocześnie z glikozydami nasercowymi (pochodne digoksyny i strofantyny) nasilają ich działanie i mogą prowadzić do zaburzeń rytmu serca. Preparat nasila działanie sulfonamidów. Witamina D, glikokortykosteroidy, parathormon, moczopędne leki tiazydowe i kwas cytrynowy zwiększają wchłanianie soli wapnia, natomiast kalcytonina, nadmiar lipidów oraz fosforany zmniejszają wchłanianie soli wapnia. W przypadku jednoczesnego stosowania bisfosfonianów, należy je podawać co najmniej 1 h przed przyjęciem związków wapnia, ponieważ wchłanianie bisfosfonianów może ulec zmniejszeniu. Lek może zmniejszać skuteczność działania lewotyroksyny poprzez zmniejszenie jej wchłaniania - należy zachować co najmniej 4 h przerwę podczas stosowania związków wapnia i lewotyroksyny. Wchłanianie antybiotyków chinolonowych może być zmniejszone przy jednoczesnym stosowaniu z wapniem - antybiotyki chinolonowe należy przyjmować 2 h przed lub 6 h po przyjęciu związków wapnia. Sole wapnia mogą zmniejszać wchłanianie żelaza, cynku i ranelinianu strontu - wymagana jest przynajmniej 2 h przerwa między podaniem tych leków i soli wapnia. Zasadowy odczyn pokarmu, fityniany (np. produkty zbożowe), szczawiany (np. szpinak, rabarbar) i fosforany (np. mleko i jego przetwory) zmniejszają wchłanianie zwrotne wapnia. Kwaśny odczyn treści pokarmowej zwiększa wchłanianie soli wapnia.

Orifarm Healthcare Sp. z o.o.
ul. Przyokopowa 31
01-208 Warszawa
orifarmhealth.pl