Xanderla 3,6 mg implant podskórny

1 implant podskórny zawiera 3,6 mg gosereliny (w postaci octanu).

Goserelina jest syntetycznym analogiem naturalnie występującego hormonu - gonadoliberyny (LHRH). W wyniku długotrwałego podawania goserelina hamuje wydzielanie przez przysadkę hormonu luteinizującego (LH), co prowadzi do zmniejszenia stężenia testosteronu we krwi u mężczyzn i estradiolu we krwi u kobiet. U mężczyzn po ok. 21 dniach od pierwszego wstrzyknięcia implantu podskórnego stężenie testosteronu zmniejsza się do wartości stężeń charakterystycznych dla stanu po kastracji. Podanie kolejnych dawek podtrzymuje tę supresję. U kobiet stężenie estradiolu zmniejsza się po 21 dniach od pierwszego wstrzyknięcia, supresja może być podtrzymywana dzięki podawaniu kolejnej dawki co 28 dni, a stężenie estradiolu jest porównywalne ze stężeniem obserwowanym u kobiet w okresie menopauzy. Dostępność biologiczna leku jest prawie całkowita. Podawanie implantu co 28 dni zapewnia utrzymanie stężenia terapeutycznego bez kumulacji leku w tkankach. Goserelina jest słabo wiązana przez białka osocza. T_0,5 w fazie eliminacji wynosi od 2-4 h u pacjentów z prawidłową czynnością nerek; u chorych z niewydolnością nerek wydłuża się, jednak w przypadku podawania leku raz w miesiącu różnica ta ma niewielkie znaczenie.

Mężczyźni. Leczenie raka gruczołu krokowego z przerzutami w przypadku, gdy leczenie gosereliną wykazuje porównywalną skuteczność do kastracji chirurgicznej pod względem wydłużenia czasu przeżycia. Leczenie miejscowo zaawansowanego raka gruczołu krokowego, jako alternatywa dla kastracji chirurgicznej, w przypadku, gdy leczenie gosereliną wykazuje porównywalną skuteczność do leczenia antyandrogenowego pod względem wydłużenia czasu przeżycia. Leczenie uzupełniające radioterapię u pacjentów z rakiem gruczołu krokowego - miejscowym o wysokim ryzyku lub miejscowo zaawansowanym - u których goserelina wykazuje poprawę czasu przeżycia bez objawów choroby i całkowitego czasu przeżycia. Leczenie neoadjuwantowe przed radioterapią u pacjentów z rakiem gruczołu krokowego - miejscowym o wysokim ryzyku lub miejscowo zaawansowanym - u których goserelina wykazuje poprawę czasu przeżycia bez objawów choroby. Leczenie uzupełniające prostatektomię radykalną u pacjentów z miejscowo zaawansowanym rakiem gruczołu krokowego o dużym ryzyku progresji, u których goserelina wykazuje poprawę czasu przeżycia bez objawów choroby. Kobiety. Zaawansowany rak piersi u kobiet w okresie przed- i okołomenopauzalnym, u których właściwe jest leczenie hormonalne. Jako alternatywa dla chemioterapii w standardowym leczeniu wczesnego raka piersi z dodatnimi receptorami estrogenowymi (ER) u kobiet w okresie przed- i około menopauzalnym. Leczenie endometriozy - lek łagodzi objawy choroby, w tym ból, oraz zmniejsza rozmiary i liczbę zmian endometrialnych. Wstępne ścieńczenie endometrium przed zabiegiem ablacji lub resekcji. Włókniaki macicy - przed zabiegiem operacyjnym, w połączeniu z preparatami żelaza w celu poprawy parametrów hematologicznych u pacjentek z niedokrwistością. Rozród wspomagany - zahamowanie czynności przysadki jako przygotowanie do superowulacji.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Ciąża i karmienie piersią.

Nie stosować w ciąży, ze względu na teoretyczne ryzyko poronienia lub zaburzeń w rozwoju płodu. Kobiety w wieku rozrodczym powinny być dokładnie zbadane przed rozpoczęciem leczenia w celu wykluczenia ciąży. Podczas leczenia należy stosować niehormonalne środki antykoncepcyjne, a w przypadku endometriozy należy je stosować do wystąpienia prawidłowych miesiączek. Przed zastosowaniem preparatu w rozrodzie wspomaganym należy stwierdzić, że pacjentka nie jest w ciąży. Nie zaleca się stosowania podczas karmienia piersią.

Podskórnie (w przednią ścianę brzucha). Dorośli: 1 implant (3,6 mg) co 28 dni. Endometriozę należy leczyć tylko przez 6 mies., ze względu na brak danych klinicznych uzasadniających dłuższe leczenie; nie należy powtarzać leczenia z uwagi na ryzyko zmniejszenia gęstości mineralnej kości; dołączenie HTZ (codzienna dawka środka estrogenowego i progestagenu) zmniejsza utratę gęstości kości i objawy naczynioruchowe. W ścieńczeniu endometrium leczenie stosuje się przez 4 lub 8 tyg., zastosowanie drugiego implantu może być konieczne u pacjentek z dużą macicą lub w celu umożliwienia elastycznego zaplanowania zabiegu. U kobiet z niedokrwistością z powodu włókniaków macicy lek w połączeniu z preparatami żelaza można podawać do 3 mies. przed zabiegiem. W rozrodzie wspomaganym lek stosowany jest w celu zahamowania czynności przysadki do momentu, gdy stężenie estradiolu we krwi odpowiada stężeniu we wczesnej fazie folikularnej (ok. 150 pmol/l, jest ono osiągane po ok. 7-21 dniach); po zahamowaniu czynności przysadki rozpoczyna się superowulację; zahamowanie czynności przysadki występujące po zastosowaniu agonisty LHRH w postaci o przedłużonym uwalnianiu jest bardziej stałe, co powoduje, że w niektórych przypadkach może występować zwiększone zapotrzebowanie na gonadotropinę; w odpowiednim stadium rozwoju pęcherzyków jajnikowych przerywa się podawanie gonadotropiny i podaje się ludzką gonadotropinę łożyskową (hCG) w celu wywołania owulacji; monitorowanie leczenia, pobieranie komórki jajowej i techniki zapłodnienia są prowadzone zgodnie ze standardową praktyką danej kliniki. Szczególne grupy pacjentów. Nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby ani u osób w podeszłym wieku. Sposób podania. Należy zachować ostrożność, podając preparat w przednią ścianę brzucha ze względu na znajdującą się w pobliżu tętnicę nabrzuszną dolną i jej odgałęzienia. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z niskim współczynnikiem BMI lub otrzymujących leki przeciwzakrzepowe. Nie należy wbijać się w naczynie krwionośne, mięsień lub otrzewną. W razie konieczności chirurgicznego usunięcia implantu Xanderla, można zlokalizować go za pomocą ultrasonografu. Komunikat bezpieczeństwa z 15 września 2025 r. Wykryto przypadki nieprawidłowego użycia leku Xanderla. Instrukcje dotyczące stosowania leku są wydrukowane na wewnętrznej stronie opakowania i należy ich przestrzegać. Aby uniknąć nieprawidłowego użycia lub dyskomfortu pacjenta podczas i po podaniu leku, należy zwrócić uwagę na specyfikę systemu strzykawki Xanderla, który różni się od systemu strzykawki leku referencyjnego. Igłę należy wprowadzić do zetknięcia się korpusu strzykawki ze skórą pacjenta; kontakt ze skórą musi być zachowany podczas całego procesu aplikacji. W przeciwieństwie do leku referencyjnego, strzykawka do podawania leku Xanderla jest wyposażona w zintegrowany automatyczny system cofania igły. Po wprowadzeniu igły należy wcisnąć tłok strzykawki, co sprawi, że implant zostaje przesunięty do końcówki igły, a igła zostaje automatycznie wycofana z tkanki. Implant pozostaje w kanale nakłucia, podczas gdy igła jest automatycznie cofana. Nie występuje sygnał akustyczny (np. dźwięk kliknięcia). Jeśli strzykawka zostanie aktywnie wyjęta ze skóry podczas podawania, procedura aplikacji nie zostanie zakończona i może skutkować nieprawidłowym podaniem lub dyskomfortem dla pacjenta. Po zakończeniu aplikacji trzpień (okrągły metalowy pręt, wypychający implant z aplikatora) pełni funkcję ochrony igły. Wystaje z czubka igły, dzięki czemu ani pacjent, ani pracownik ochrony zdrowia nie zostaną zranieni po aplikacji. System cofania igły i system ochronny są automatycznie i jednocześnie inicjowane. Strzykawka Xanderla nie wymaga aktywnego wycofywania igły z tkanki.

Ostrożnie stosować u pacjentów: z rozpoznaną depresją; z nadciśnieniem tętniczym; z czynnikami ryzyka wydłużenia odstępu QT oraz u pacjentów otrzymujących równocześnie leki, wydłużające odstęp QT; z rozpoznaną osteoporozą lub czynnikami ryzyka osteoporozy (takimi jak: przewlekłe nadużywanie alkoholu, palenie tytoniu, długotrwałe stosowanie leków zmniejszających gęstość mineralną kości, np. leków przeciwpadaczkowych lub kortykosteroidów, występowanie osteoporozy w rodzinie, niedożywienie, np. w przebiegu anoreksji) - należy rozważyć zastosowanie dodatkowych metod w celu przeciwdziałania utracie gęstości mineralnej kości. Ponadto: Mężczyźni. Stosować ostrożnie u pacjentów, u których występuje zwiększone ryzyko niedrożności moczowodów lub kompresji kręgów z uciskiem na rdzeń kręgowy (pacjentów obserwować podczas pierwszego mies. leczenia). Należy rozważyć zastosowanie antyandrogenu (np. octanu cyproteronu w dawce 300 mg na dobę) 3 dni przed rozpoczęciem leczenia gosereliną i 3 tyg. po wstrzyknięciu pierwszego implantu - takie postępowanie zapobiega wystąpieniu zwiększonego stężenia testosteronu w początkowym okresie stosowania analogów LHRH. W leczeniu raka gruczołu krokowego obserwowano zawał mięśnia sercowego i niewydolność serca; ryzyko tych powikłań jest większe w przypadku równoczesnego stosowania antyandrogenów. Kobiety. Na wczesnym etapie leczenia gosereliną u niektórych kobiet występuje krwawienie z pochwy o różnym czasie trwania i nasileniu; krwawienie to prawdopodobnie jest krwawieniem z odstawienia, wynikającym z niedoboru estrogenu i powinno ustępować samoistnie - jeśli krwawienie utrzymuje się, należy zbadać jego przyczynę. Stosowanie gosereliny może spowodować zwiększenie oporu szyjki macicy, dlatego należy zachować ostrożność podczas rozwierania szyjki macicy. W przypadku stosowania gosereliny w skojarzeniu z gonadotropiną może dojść do wystąpienia zespołu nadmiernej stymulacji owulacji (OHSS) i konieczności zaprzestania podawania ludzkiej gonadotropiny łożyskowej. U pacjentek ze stwierdzonym zespołem policystycznych jajników preparat należy stosować w rozrodzie wspomaganym ze szczególną ostrożnością ze względu na możliwość stymulacji większej liczby komórek jajowych. Dotychczas nie ma danych klinicznych na temat wyników leczenia łagodnych chorób ginekologicznych gosereliną dłużej niż 6 mies. Nie stosować u dzieci.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Następujące działania niepożądane mogą wystąpić u mężczyzn i kobiet:

Reakcje alergiczne:
Działania te występują rzadko. Następujące objawy mogą pojawić się nagle:
- wysypka, swędzenie lub pokrzywka na skórze
- obrzęk twarzy, warg lub języka, albo innych części ciała
- duszność, świszczący oddech lub trudności w oddychaniu.
W przypadku wystąpienia któregokolwiek z tych objawów, należy natychmiast zgłosić się do
lekarza.

Zgłaszano urazy w miejscu wstrzyknięcia leku Xanderla (w tym uszkodzenie brzusznych naczyń
krwionośnych). Bardzo rzadko powodowało to poważne krwawienie. Należy niezwłocznie
skontaktować się z lekarzem w razie wystąpienia następujących objawów:
- ból brzucha
- wzdęcie brzucha
- uczucie duszności
- zawroty głowy
- niskie ciśnienie krwi i (lub) jakiekolwiek zaburzenie świadomości.

Inne możliwe działania niepożądane:

Bardzo często (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10osób):
- uderzenia gorąca i pocenie się. Niekiedy te działania niepożądane mogą utrzymywać się przez
  dłuższy czas (nawet kilka miesięcy) po zakończeniu stosowania leku Xanderla.
- zmniejszony popęd płciowy
- ból, siniaki, krwawienie, zaczerwienienie lub obrzęk w miejscu wstrzyknięcia leku Xanderla.

Często (mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 10 osób):
- utrata masy kostnej
- mrowienie w palcach dłoni i stóp
- wysypki skórne
- utrata włosów
- zwiększenie masy ciała
- bóle stawów
- zmiany ciśnienia tętniczego krwi
- zmiany nastroju (w tym depresja).

Bardzo rzadko (mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 10 000 osób):
- dolegliwości psychiczne zwane zaburzeniami psychotycznymi, w tym możliwe omamy (widzenie,
  odczuwanie lub słyszenie rzeczy, których w rzeczywistości nie ma), zaburzenia myślenia i zmiany
  osobowości. Objawy te występują bardzo rzadko.
- pojawienie się guza przysadki lub, jeśli u pacjenta występował wcześniej guz przysadki,
  goserelina może spowodować krwawienie z guza lub zapaść. Działania te występują bardzo
  rzadko. Guzy przysadki mogą powodować silne bóle głowy, nudności lub wymioty, utratę wzroku
  i utratę przytomności.

Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- zmiany dotyczące krwi
- zaburzenia wątroby
- zakrzep krwi w płucach, powodujący ból w klatce piersiowej lub duszność
- zapalenie płuc; objawy mogą być typowe dla zapalenia płuc (takie jak duszność i kaszel)
- zmiany w EKG (wydłużenie odstępu QT).

Informacja dla mężczyzn
Następujące działania niepożądane mogą występować u mężczyzn:

Bardzo często (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób):
- impotencja.

Często (mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 10 osób):
- ból w dolnej części pleców lub trudności z oddawaniem moczu. W przypadku wystąpienia tych
  objawów należy omówić to z lekarzem.
- bóle kości na początku leczenia. W przypadku wystąpienia tych objawów należy omówić to z
  lekarzem.
- osłabienie czynności serca lub zawał serca
- obrzęk i bolesność piersi
- zwiększenie stężenia cukru we krwi.

Informacja dla kobiet
Następujące działania niepożądane mogą występować u kobiet:

Bardzo często (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób):
- suchość pochwy
- zmiana wielkości piersi
- bardzo często zgłaszano występowanie trądziku (często w ciągu miesiąca od rozpoczęcia
  leczenia).

Często (mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 10 osób):
- bóle głowy.

Rzadko (mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 1000 osób):
- niewielkie torbiele jajników, które mogą powodować ból. Zwykle ustępują one bez dodatkowego
  leczenia.
- u niektórych kobiet podczas leczenia gosereliną występuje wczesna menopauza, a miesiączki nie
  powracają po zaprzestaniu leczenia.

Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- krwawienie z pochwy. Występuje najczęściej w pierwszym miesiącu po rozpoczęciu leczenia i
  powinno ustąpić samoistnie. Jeśli objawy utrzymują się lub przeszkadzają pacjentce, należy
  omówić to z lekarzem.
- nieznaczne nasilenie objawów związanych z włókniakami, takich jak ból.

W przypadku stosowania gosereliny w leczeniu endometriozy, włókniaków macicy, niepłodności
lub w celu ścieńczenia błony śluzowej macicy przed operacją, mogą występować również
następujące działania niepożądane:
- zmiany owłosienia ciała
- suchość skóry
- przyrost masy ciała
- zwiększenie we krwi stężenia substancji tłuszczowej (cholesterolu). Można to stwierdzić w
  badaniu krwi.
- zapalenie pochwy i upławy
- nerwowość
- zaburzenia snu i zmęczenie
- obrzęki stóp i kostek
- bóle mięśni
- nagłe, bolesne skurcze mięśni nóg
- dolegliwości brzuszne, takie jak nudności lub wymioty, biegunka i zaparcia
- zmiany brzmienia głosu
- w leczeniu włókniaków macicy, nieznaczne nasilenie objawów związanych z włókniakami, takich
  jak ból.

W przypadku stosowania gosereliny w leczeniu raka piersi, mogą występować następujące
działania niepożądane:
 - nasilenie objawów raka piersi na początku leczenia. Może dojść do nasilenia bólu lub zwiększenia
  zmian nowotworowych. Objawy te przeważnie nie trwają długo i zwykle ustępują w trakcie
  leczenia. Jednak jeśli objawy utrzymują się lub powodują dyskomfort, należy omówić to z
  lekarzem.
- zmiany stężenia wapnia we krwi. Objawy mogą obejmować silne nudności, uporczywe wymioty
  lub silne pragnienie. W przypadku wystąpienia tych objawów należy omówić to z lekarzem.
  Lekarz może zlecić badanie krwi.

W przypadku stosowania gosereliny w leczeniu niepłodności, w skojarzeniu z innym lekiem o
nazwie gonadotropina, może występować:
- nadmierny wpływ na jajniki. Pacjentka może odczuwać bóle brzucha, wzdęcia, nudności lub
  wymioty. W przypadku wystąpienia tych objawów, należy natychmiast poinformować
  lekarza.

Przedstawiona lista możliwych działań niepożądanych nie powinna budzić nadmiernych obaw.
Możliwe, że żadne z nich nie wystąpią.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: +48 22 49 21 301,
faks: +48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

Szczególnie ostrożnie stosować z lekami, które wydłużają odstęp QT, takimi jak: leki przeciwarytmiczne klasy IA (np. chinidyna, dyzopiramid) lub klasy III (np. amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid), metadon, moksyfloksacyna, leki przeciwpsychotyczne (ryzyko torsades de pointes).

TEVA
Emilii Plater 53
00-113 Warszawa
+48-506015770
[email protected]